Het kabinet Balkenende spreekt graag over normen en waarden. Deze partij is daarentegen het resultaat van vier-en-een-halve eeuw normen en waardenloosheid van christelijk-calvinistische politiek. Vierhonderdvijftig jaar strijd tegen de democratie en menslievendheid. Hun heilige drie-eenheid Vader, Zoon en Heilige Geest blijkt in werkelijkheid de dekmantel te zijn voor de heilige drie-eenheid van Macht, Geld en Bezit: het eigenbelang van een zeer rijke top ten koste van de bevolking. In deel twee: de grondlegger van het calvinisme en zijn leer.

Huichelarij en gemarchandeer met de waarheid als ingebakken weeffout
‘Gezegend hij, die in der boozen raad niet wandelt, noch met goddeloozen gaat, noch zich door spotters in de kring laat nooden, waar ieder lacht met God en zijn gebooden, maar die aan ‘s HEEREN wet zijn vreugde heeft en dag en nacht met zijn gebooden leeft.’

Psalm 1 schetst de sfeer van vierhonderdvijftig jaar calvinisme ten voeten uit en zal menigmaal door premier Balkenende gezongen zijn, gezeten op de harde voorste bank van zijn kerk in het Zeeuwse Biezelinge. Het is een lied dat onderscheid maakt tussen ‘wij’ en ‘zij’, de ‘godvruchtigen’ en ‘goddeloozen’, goeden en slechten, schapen en bokken en daarmee al het verdeel- (en heers!) principe, de onderdrukking en discriminatie van andersdenkenden in zich draagt. Het is een lied dat spreekt van geboden die zó fundamenteel indruisen tegen de zinnelijke menselijke natuur, dat de spreekwoordelijke gereformeerde huichelachtigheid onontkoombaar wordt en transformeert tot een natuurlijke overlevingsvorm, zoals blijkt uit de 450 jaar calvinistische politiek met het huidige CDA, de SGP en de CU als uitvloeisels. De voorbeelden van deze onmacht om de werkelijkheid met het ideaalbeeld te verenigen en het schijnheilige gemarchandeer dat daaruit voorvloeit zijn ontelbaar.

Calvijn, grondlegger van het calvinisme, is zelf hét lichtend voorbeeld van de discrepantie tussen voorgewende christelijke liefde en de onmenselijke uitwerking daarvan. Balkenende doet de rauwe werkelijkheid geweld aan door deze te bedekken met de stinkende schimmelmantel der calvinistisch-christelijke liefde en calvinistische normen en waarden te veinzen, terwijl de geschiedenis bij de machthebbers met dit geloof juist een volslagen normen- en waardenloosheid toont.

Geschiedenis en religie als bewuste propaganda om het volk gedwee te houden
In de Trouw van 11 januari 2009 steekt Balkenende de loftrompet over zijn idool onder de kop ‘Dit land dankt zo veel aan Calvijn.’ Zijn betoog blijkt een totale verhulling van de feiten, bijna een bewuste geschiedvervalsing. Aangezien de elite met geld en macht volgens eeuwenoud recept voor geschiedschrijvers betalen en bepalen wat zij dienen te schrijven en tegenwoordig de ‘mainstream media’ als hun spreekbuis bezitten, sluit Balkenendes desinformatie niet alleen naadloos aan bij de legendarische gereformeerde huicheltraditie maar ook uitstekend bij dit beproefde mechanisme van volksonderdrukking. De Amerikaanse politiek wetenschapper Michael Parenti die hier veel onderzoek naar deed, zet de werking van dit mechanisme zonneklaar uiteen in zijn boeken en lezingen (bekijk hier Parenti’s The Struggle for History.’).

Net als zoveel andere heersers blijkt Calvijn religie in de eerste plaats te hebben misbruikt als voertuig om goedgelovige mensen te onderwerpen aan de totalitaire wil van de machthebber. Religie voorziet gedurende de eeuwen in de perfecte dekmantel. Napoleon begrijpt dit principe heel goed als hij stelt ‘Religie is wat de armen ervan weerhoudt de rijken te vermoorden.’

Calvijn en Bin Laden
2009 is uitgeroepen tot Calvijnjaar. Een ware mediacampagne is gestart om het volk te desinformeren. Lijnrecht tegen zijn hartgrondige afkeer van wereldgelijkvormige opschmuck in, wordt de kerkvader sexy opgedist met een flitsend ogend pop-art portret op een speciaal uitgegeven ‘Calvijn-glossy’, die - zo wil de hoernalist van de Volkskrant ons doen geloven - ‘de winkels uit zou vliegen.’ Onbedoeld doet het portret onmiddellijk denken aan een religieus terrorist: Bin Laden. Zou deze overeenkomst alleen bij het portret ophouden? Trekt u na het lezen van dit artikel zelf uw conclusies.

Naast tulpen is calvinisme altijd een van de belangrijkste exportproducten van Nederland geweest. Vooral naar Zuid Afrika met haar ‘Afrikaner boers’ en Dutch Reformed Church en als belangrijkste representant antisemiet, nazi-sympathisant en domineeszoon Hendrik Verwoerd, de calvinist die de grondlegger is van de apartheid, alsmede de Verenigde Staten waar zich met name in de streek rond Grand Rapids veel gereformeerden vestigen die meestal aanmerkelijk ‘roomser zijn dan de paus’ (excusez le mot: er bestaat geen uitdrukking voor protestanten). De stichters van het moderne Amerika vertrekken in 1620 als puriteinse protestanten vanuit Nederland en leiden tot een cultuur waarin een president het niet kan maken niet-christen te zijn en men alles afmeet aan zijn geldelijke waarde.

Het hoogtepunt van het Calvijnjaar vindt plaats op 30 mei aanstaande, wanneer Calvijnfanaat Balkenende met een toespraak de nationale herdenking zal openen (Volkskrant van 19 januari 2009). ‘Dit land heeft zoveel aan Calvijn te danken’ schrijft Balkenende. Wat is dat dan precies? In dit artikel wil ik een aantal verdoezelde feiten voor het voetlicht brengen. Ik vraag u niet om ze te geloven maar met een glimlach kennis te nemen om vervolgens zelf onderzoek te doen of op zijn calvinistisch uitgedrukt: ‘onderzoekt al alle dingen en behoud het goede.’

De menshatende opvattingen van Calvijn
Johannes Calvijn (1509-1564) - vijfhonderd jaar geleden geboren - zag de mens als van nature zondig en tot alle kwaad geneigd. Van deze kerkvorst - Balkenende en zijn voorgangers uitvinder van de enig ware christelijke moraal - zijn de volgende uitspraken bekend:

‘Degenen die beweren dat ‘de aarde beweegt en draait’…[zijn] gemotiveerd door ‘een geest van bitterheid, tegenspraak en muggeziften;’ bezeten door de duivel, wensen zij de natuurlijke orde der dingen geweld aan te doen.’¹ 

‘God heeft voor zijn eigen heerlijkheid en de tentoonspreiding van zijn genade en rechtvaardigheid een deel van het menselijk ras voorbestemd - zonder enige verdienste van zichzelf - tot de eeuwige verlossing en een ander deel, als rechtvaardige genoegdoening voor hun zonden, tot eeuwige verdoemenis.’²

In het voorwoord over de christelijke verordeningen ‘De Institutiones Christianae Religionis’ (115:178), beschrijft Calvijn het recht van de overheid - dienaresse Gods en door Hem ingesteld - om ‘ketters’, oftewel andersdenkenden, om te brengen evenals degenen die het voor deze vrijdenkers opnemen. Christenen dienen deze ‘vijanden Gods’ te haten.³

Voor joden specifiek geldt dat in geval van godslastering zij de doodstaf opgelegd krijgen.⁴ Net als Luther is Calvijn niet al te positief over Joden als Christus’ moordenaars. Luther, de andere protestantse hoofdinspirator, brengt het antisemitisme tot een nog ‘hoger peil’ met zijn haatschrift ‘Von den Juden und ihren Lügen.’ Hitler gebruikt dit boekje dankbaar als inspiratiebron en verwijst er diverse malen naar in ‘Mein Kampf.’ De stichting van een Duitse nazi-staatskerk - zonder plek voor Joden uiteraard - is geheel in de geest van Luther. Luther roept op tot vernietiging van Joodse bezittingen en schrijft: ‘mijn advies, zoals ik eerder gezegd heb, is: Ten eerste, dat hun synagogen moeten worden afgebrand, en dat iedereen die daartoe in staat is, zwavel en pek gooit; het zou goed zijn als iemand er ook hellevuur in kon gooien.’ Tijdens Hitlers ‘Kristallnacht’ brengen de nazi’s Luthers wens in vervulling (Jim Walker, ‘Het smerige boekje van Maarten Luther’).

Calvijn verdedigt de Bijbelse steniging van ‘valse profeten’: de andersdenkenden die hij beschouwt als ‘wolven in schaapskleren’. In zo’n geval hoeft een vader zijn zoon niet te sparen, noch zijn vrouw. Zelfs als de valse profeet een vriend is die u dierbaar is als uzelf, is de doodsstraf gerechtvaardigd.⁵ In het bijzonder voor de katholieken geldt dat personen die volharden in het bijgeloof aan de Romeinse antichrist - waarschijnlijk doelend op de paus - de dood verdienen door het zwaard.⁶

McCarthy’s 16^e eeuwse Hitler en zijn genocide voor de HEERE
Stefan Zweig suggereert in ‘Castellio tegen Calvijn, een geweten tegen geweld’ dat Calvijn in zijn standplaats Genève verantwoordelijk is voor de ter dood veroordeling - veelal na langdurige gevangenschap en marteling door verbranding - van waarschijnlijk honderden tot duizenden ‘ketters’ of andersdenkenden. Hij woont de terechtstelling nooit bij een houdt zich net als koningshuizen en de huidige overheden, steeds berekenend buiten schot (‘Castellio gegen Calvin oder Ein Gewissen gegen die Gewalt’, ook ‘The Right to Heresy’). McCarthy noemt Calvijn om die reden een 16de eeuwse Hitler.

De beruchtste voorbeelden van Calvijns executies zijn: De vermoording van Jaques Gruet in 1547 omdat hij het gewaagt Calvijn een huichelaar te noemen. Na uitvoerige marteling, waarbij zijn lichaam aan de galg wordt vastgebonden en het hoofd vastgespijkerd, volgt de onthoofding van de halfdode ‘zondaar’, zoals is te lezen op pagina 207 van Guus Kuijers boek ‘Het doden van een mens’. Andere bronnen melden dat ook zijn voeten worden vastgespijkerd.⁷ Ook Jean Valentin Gentillis moet het volgens Honoré de Balzac en Guus Kuijer ontgelden vanwege zijn andersdenkendheid. Calvijn laat hem opsluiten in afwachting van zijn executie maar laat Jean na zijn lofzang op de genadige kerkvorst enkel met een verbanning levend wegkomen. Helaas wordt deze vrijdenker later alsnog verbrand (Het doden van een mens, 2007, blz. 205 ). In mei 1555 laat Calvijn een groep ‘goddeloze’ libertijnen - waaronder de dronken Broers Comparet - executeren na een uitgebreide marteling. Delen van hun lichamen laat hij aan de stadspoorten spijkeren ter ‘stichtinghe ende leering’ van de stadsbewoners vanwie het ‘zwakke vleesch’ immers ‘geneigd is tot alle kwaedt.’⁸ Tevens laat Calvijn een aantal groepsleden onthoofden. Anderen die wegvluchten, waaronder Philibert Berthelier worden bij verstek ter dood veroordeeld. Hun vrouwen laat Calvijn uit de stad verbannen. En voor een vrouw destijds was de man het inkomen…⁹

Maar het bekendste slachtoffer van deze godsdienstwaanzinnige massamoordenaar is wel de vrijdenkende Miguel Servet(us), beschreven in Antonius Verlindes ‘Michael Servet, Een brandoffer der Gereformeerde Inquisitie.’ Miguel gewaagt het Gods drie-eenheid te ontkennen en de kinderdoop af te wijzen omdat babies volgens hem nog niet bewust voor de HEERE zouden kunnen kiezen. Hij moet het bezuren met marteling en - vastgebonden aan een paal - langdurige verbranding op jong hout. Men spaart kosten nog moeite: vochtig jong hout wordt speciaal geselecteerd omdat het langer brandt en de zondaar meer de voorproef van het hellevuur doet smaken op de plek ‘waar weeninghe is ende knersinghe der tanden.’ Zijn verzoek om een zachtere dood wijst Gods Gezant af. Miguels schedel raakt door de langdurige hitte van het zacht brandende hout zo heet dat hij ontploft (Kuijer blz. 206-212).

Ook marteling, of liever gezegd calvinistische ‘kastijding’ is aan de orde van de dag. Kuijer beschrijft hoe in Amsterdam de tong van een man doorspiesd wordt met een hete tang omdat hij - waarschijnlijk door armoede niet weldoorvoed - de moed opvat ontevreden te zijn met enkel droog brood bij het christelijke ‘avondmaal’. Een zekere Boniface Conte gaat in 1549 naar het gevang omdat het de kerkvader ter ore komt dat zijn hondje luistert naar de naam ‘Calvijn’. Het zal Calvijn ook zeker niet hebben behaagd dat in de Gode onwelgevallige christelijke eindtijd waarin we thans leven zelfs een onderbroekenfabrikant zijn naam ijdel gebruikt.

Calvijns ontzegging van alles wat het eenvoudige burgerleven glans geeft
U begrijpt het al: Genève was niet de meest gezellige plaats op aarde net als Nederland anno 2009, kreunend onder calvinistisch bewind zwaar aan gerieflijkheid heeft ingeboet. Het Genève van Calvijn is vreugdeloos, monotoon, levenloos, zonder levenslust, onderdanig, gecontroleerd, zonder privacy, kleurloos. Geen muziek, geen kerkorgels, geen kerkklokken, geen kaartspelen, geen brieven naar het buitenland, geen opzichtige kleding, juwelen, kant, extra knopen, strikken, geen sport of dans en soortgelijke ‘zwelginghe in de laeghe lusten des vleesches.’ De Geneefse bevolking doet haar uiterste best vooral niet op te vallen, dat zou slechts ‘weerelts ydelheyt’ zijn volgens het bijbelboek Prediker. In welk land kennen wij deze ‘doe-maar-gewoon-gewoon’ mentaliteit ook? (wat ‘gewoon’ trouwens ook maar betekenen moge).

Kerkmuren worden witgeverfd net als in Nederland calvinisten de bonte beschildering van de katholieke kerken overwitten en de beelden in 1566 massaal stukslaan: Zoo zegt den HEERE, uw God: ‘Gij zult u geen gesneden beeld, noch enige gelijkenis maken, van hetgeen boven in den hemel is, noch van hetgeen onder op de aarde is, noch van hetgeen in de wateren onder de aarde is (Exodus 20 vers 4).’ Kunstenaars en anderen die van het ‘aardsche slyck’ leven zijn in de stad om deze reden nauwelijks te vinden.  Evenals de christelijk-calvinistische overheid vandaag in Nederland burgers zeer aanmoedigt om over buurtgenoten te klikken - aldus het artikel over ‘klikparadijs Nederland’ in het Algemeen Dagblad van 12 september 2008 - geven de onderdanen van Calvijn elkaar aan bij de minste of geringste verdenking van overtreding. Kinderen bespioneren hun ouders, werknemers elkaar, dienstknechten hun meesters.

Calvijns terreur- en politiestaat en Balkenendes getrouwe navolging
Gèneve, het ‘Protestantse Rome’ is een politiestaat. Het Britse ‘Privacy International’ velt in december 2007 hetzelfde oordeel over Balkenendes huidige Nederland, zoals valt te lezen op een internetbericht van Security.nl van 31 december 2007. De speciale Geneefse moraalpolitie ofwel protestantse inquisitie, ‘Consistorie’ genaamd, terroriseert de inwoners systematisch om de kleinste futiliteiten. Zij kammen de Rhône-oevers uit op zoek naar verliefde koppels terwijl CDA’er Joop Astma - de caesar van de censuur - thans de media afspeurt naar Gode onwelvoegelijke sex (lees: ‘Balkenendes Trojaanse paard van de internetcensuur’).

Gelijk de interventieteams of overheidsrazzia’s in het moderne Rotterdam en andere steden - van wie de wandaden ondermeer staan beschreven in het internetbericht gedateerd 2 november 2007 van het Service Centrum Handhaving en De Volkskrant van 2 november 2007 - intimideert deze ‘Consistoire’ dagelijks de bevolking door onaangekondigd de huizen te betreden, te controleren op verwerpelijke boeken en elke brief te openen. In het Nederland van nu blijkt de christelijke overheid massaal telefoons af te tappen en e-mail verkeer te onderscheppen meldt het EO-radio 1-programma ‘De Ochtenden’ op 2 en 5 september 2002 en heeft daarin, volgens de Groene Amsterdammer van 25 juni 2008, zelfs de twijfelachtige eer wereldkampioen te zijn. Webwereld.nl schrijft reeds op 21 juni 2005 dat de binnenlandse veiligheidsdienst e-mails wil onderscheppen.

Eens per maand moeten de Geneefse inwoners zich bloot stellen aan een verhoor van enkele uren om te controleren of zij hun gebeden hebben gedaan en Calvijns preken hebben bezocht. De gevangenissen puilen uit net als vandaag de dag in christelijk Nederland (janmarijnissen.nl ‘Gevangen in Nederland’ 29-02-08). Martelkamers draaien overuren. Velen vluchten. De Franse negentiende eeuwse schrijver Honoré de Balzac verklaart het terreurbewind onmenselijker dan de bloedorgiën tijdens de Franse revolutie. Georgia Harkness, auteur van ‘John Calvin, The Man and His Ethics’ schrijft: ‘There was little political liberty in Geneva under Calvin’s regime, and still less of religious liberty. His practical influence was on the side of an autocratic state and complete conformity of the individual to the established powers.’

De Nederlandse overheid wenst eveneens een complete conformiteit aan de opvattingen van de gevestigde macht. Iedereen heeft ‘vrijheid van meningsuiting’ zolang deze maar valt binnen het ‘politiek correcte’ referentiekader. Dat betekent dat het kabinet cartoonisten als Gregorius Nekschot arresteert en gevangenzet, afwijkende politici aanklaagt en 10-jarige critici van Balkenende opspoort (De Twentsche Courant Tubantia, 4 november 2008). Kritische humor is eveneens verboden, zowel in Calvijns Genève als Balkenendes Nederland. In de Volkskrant van 8 november 2003 laat de premier zijn afschuw blijken over satirisch bedoelde kleipoppetjes van het koningshuis.

Regels, regels, regels, verboden, verboden, verboden
Calvijn beschouwt hardheid naar zondaars als de sleutel van zijn systeem: verboden, verboden, verboden, regels, regels, regels. Hard werken ‘in het zweet uws aanschijns’: amusement verboden. In het tegenwoordige Nederland wil Donner de gewone burger liefst laten werken tot zijn zeventigste en alle verworven arbeidsrechten afbouwen.

Het weekblad Revu biedt de overheid op 16 december 2008 een petitie aan uit onvrede over de ontelbare verboden die zij in de Balkenendejaren heeft uitgevaardigd. Op 11 oktober 2008 is er voor de parlementsgebouwen een ‘volksopstand’ tegen de talloze draconische vrijheids- en privacybeperkende maatregelen die de regering heeft ingevoerd onder het mom van ‘veiligheid’ (lees: De ‘War on Freedom’ van kabinet Balkenende).  Balkende heeft als vertegenwoordiger van ons allemaal vanuit het Catshuis in ‘The Hour of Power’ van 17 februari 2008, letterlijk tegenover de schatrijke televisie-evangelist Jan van Den Bosch, bepaald dat de overgrote meerderheid van de niet-religieuzen in Nederland ‘zonder geloof niet kan functioneren’.  Uiteraard had hij dat achteraf weer niet zo bedoeld.

Vierhonderdvijftig jaar calvinistische politiek. Vierhonderdvijftig jaar geestelijke armoede en onderdrukking door bekrompenen van geest en emotioneel onontwikkelden, voor het leven beschadigd door een tegennatuurlijke en onmenselijke geloofsleer die onafhankelijk denken, emotie en gevoel als zondig ziet. Talloze slachtoffers. Calvijn is net als Bin Laden feitelijk religieus terrorist. Balkenende adoreert hem en verheerlijkt daarmee het terrorisme. Volgens Donner zou dat strafbaar gesteld moeten worden.

Calvijn terroriseerde zijn onderdanen, verbood alles wat het leven glans of vreugde geeft en de moeite waard maakt, nam elke vrijheid af en maakte het leven van de eenvoudige burgerman tot een aardse hel.¹⁰

Het lijkt alsof de tijden van weleer zijn teruggekeerd.