0  1  2  3 

Chris Hedges: Op het punt van systemische ineenstorting

Door Escogido via onze Stortplaats


We staan volgens Chris Hedges aan de vooravond van een van de gevaarlijkste momenten voor de mensheid. “Het paradigma van de macht is onherroepelijk veranderd en dus moet ook het paradigma van het verzet veranderen.” Gerenommeerd journalist Chris Hedges schetst een zwaarmoedig beeld vanuit de VS, van het “omgedraaide totalitarisme” van de ondernemersstaat, junk-politiek, magisch denken en hoe dicht hij bij het denken van ‘de anarchisten’ is gekomen.


Het stuk verscheen eerder in maandblad Adbusters (vertaling Tijn van Beurden).


Toen Alexander Herzen een eeuw geleden een groep anarchisten toesprak over omverwerping van de tsaar, herinnerde hij er zijn toehoorders aan dat het niet hun taak was een stervend systeem te redden, maar het te vervangen: ‘We denken dat we de dokter zijn. We zijn de ziekte.’ Het hele verzet moet erkennen dat het politieke systeem van het mondiale kapitalisme dood is. Lees hier verder.
Bron: GlobalInfo


Zie ook Chris Hedges met name over Gaza, maar ook Irak en Afghanistan. 



Uw commentaar

De RSS-feed van de commentaren op dit topic  

Commentaarpagina 1 van 1

Re smile

http://www.youtube.com/watch?v=pDwlGbEcJ6Y

Der Untergang 2.0415 Beta raspberry


http://www.cryptome.org/

I hope people learn…


Duizend maal dank voor dit artikel!


‘You don’t save the Titanic by rearranging the furniture’ - Michael Tsarion


Mooi artikel!!


Lastig stuk. Er staan een aantal veel te weinig onderkende waarheden in, maar bijna evenveel misvattingen dan wel botte leugens.

De passages over het merk Obama zijn de spijker op zijn kop, evenals de referenties aan het corporatisme waar het grote bedrijfsleven de macht van de staat inzet ten eigen dienste.

Tegelijkertijd verkettert de auteur het kapitalisme als de bron van alle kwaad, en voert hij Marxisten op om zijn punt te maken, eraan voorbijgaand dat Obama zelf een Marxist is en dat de teneergang die hij beschrijft een gevolg is van (cultureel) Marxisme, en gepland door de Frankfurter Schule die haar wortels in het Marxisme heeft.

Deze tweeslachtigheid, in combinatie met de daardoor ontstane warrigheid en de lengte van dit artikel, maakt het lastig om daar even een kritiek op te schrijven in de mij ter beschikking staande tijd. Het is in mijn optiek dan ook een gevaarlijk artikel, omdat iedereen er wel iets van zijn gading in kan vinden, zolang hij bereid is de flagrante tegenstrijdigheden te negeren.

Wel wordt duidelijk dat hij de oplossing van de problemen zoekt in meer van wat die problemen veroorzaakt heeft, omdat hij de kernwaarden van die oorzaken niet heeft doorgrond. De oplossing is kapitalisme, laissez faire free markets, zonder enige inmenging door de staat. De unieke positie van een staat, met haar machts- en geweldsmonopolie, verstoort elk systeem, omdat zij ontwikkelingen die zij, om wat voor reden dan ook, ongewenst vindt, met geweld kan onderdrukken.

Dat in de meeste gevallen die redenen ongeldig zijn en meer met de belangen van de machthebber te maken hebben dan met die van de markt (en daarmee dus die van de consument) wordt genegeerd. De vrije markt heeft van Amerika het welvarendste en rijkste land uit de geschiedenis gemaakt, een positie die ook nog eens in record tijd werd gevestigd. Maar al sinds het begin van de vorige eeuw (en volgens sommigen nog eerder) is het verval in gang gezet, door machtswellust bij de overheid en bankiers, waarbij de bankiers de staat wisten in te zetten vor hun eigen doeleinden, doeleinden die zonder het machts- en geweldsmonopolie van de staat nooit realiseerbaar waren geweest.

Chris Hedges lijkt alle ondernemers met deze megalomanen over één kam te schren, maar dat is onterecht en kenmerkt hem als collectivistisch. Het zijn de (centrale) banken en de grote multinationals die macht zoeken en vinden via de staat, met regelrechte chantage (“anders verplaatsen wij ons bdrijf naar het buitenland”) ontleend aan hun positie voro de werkgelegenheid, een positie die zij middels staatsmacht hebben kunnen consolideren. Maar de kleine ondernemer, de middenstander en de ZZP hebben allemaal last van de staat, en worden door die staat uitgeknepen. En dat betreft verreweg de grootste groep ondernemers, dus de term ‘ondernemersstaat’ is grotelijks misplaatst.

Wat Chris goed heeft gezien is de aard van geweld. Het geweld waar links zich zo graag van bedient als zij haar zin niet krijgt, en wat iedereen dagelijks kan waarnemen. Het geweld achter Groen Links, de SP en de PvdD. Krakers, activisten en zelfs moordenaars; geweldplegers, dus. Links plaatst zich keer op keer buiten en boven de wet, want het doel heiligt de middelen.

Daarom is het belangrijk dat de burger doordrongen raakt van de aard van geweld, en het belang van non-agressie. De burger moet gaan inzien dat het huidige systeem volkomen immoreel is, dat de staat per definitie een criminele organisatie is, erger dan welke mafia dan ook, omdat zij haar eigen misdaden kan legitimeren middels wetgeving. Alleen dan kan het brede draagvlak onder de bevolking voor dit immorele systeem worden afgebroken; mensen moeten inzien dat zij stemmen op mensen die hun morele waarden niet delen, dat men vanuit de eigen moraliteit stemt voor immoraliteit, en voor de inperking van de eigen vrijheid en verantwoordelijkheid.

Dit veronderstelt dat de gemiddelde burger graag in vrede en vrijwillige samenwerking leeft met zijn medemensen, en dat is dan ook mijn uitgangspunt. Ik weiger te accepteren dat ‘de mens’ inherent slecht is, al kan zij wel slecht gemaakt worden. De overheid werkt daar hard aan, en het blijkt uit de toenemende verhuftering van de maatschappij.

Om dit te stoppen, en zelfs om te draaien, moeten mensen zich bewust worden van het feit dat positieve rechten niet kunnen bestaan als men tegen slavernij is. Veel mensen beweren tegen slavernij te zijn, maar ook vóór positieve rechten. Dit is echter een flagrante contradictie; positieve rechten eisen slavernij. Positieve rechten zijn echter prettig voor de ontvanger, en daarom zijn socialisten zo succesvol bij het overhalen van mensen om op hen te stemmen.

De verstrekkers van positieve rechten kunnen dat gemakkelijk doen omdat zij niet degenen zijn die die ‘rechten’ moeten invullen, daartoe dwingen zij anderen. Altijd anderen, nooit zichzelf. Een voorbeeld uit de actualiteit van deze week:
De NCTb vindt dat u beschermd moet worden tegen terrorisme op station Utrecht, en de MSM vermeldt trots dat de daartoe op te hangen camera’s betaald worden door de NTCb. Maar dat is natuurlijk een leugen: die camera’s, waarmee U dus bespied wordt, worden betaald door u zelf, althans, door de netto belastingbetalers onder u.

Het mantra van de socialist: IK wil dat U zus en zo doet, en dat HIJ er voor betaalt. Rechten komen voort uit eigendom, positieve rechten komen voort uit slavernij. Positieve rechten zijn dan ook geen echte rechten, het zijn hooguit privileges voor een selecte groep, onvrijwillig te faciliteren door een andere groep. En priviliges kunnen naar willekeur verstrekt en afgenomen worden. En dat is wat een onbetrouwbare ‘partner’ als de staat dan ook doet.

Afijn; het stuk van Chris heeft heel wat bij me losgemaakt, zo blijkt. Misschien moet ik hier maar een artikel voor Vrijspreker van maken. Chiel is uiteraard vrij om dit ook als zodanig te plaatsen, mocht hij hier toegevoegde waarde in zien.


@ R. Hartman,

Het is juist het westers kapitalistische model dat de huidige problemen gegenereerd heeft. Dit Darwinistische ‘recht van de sterkste’ model leidt via exponentiële schaalvergroting uiteindelijk tot een zodanige machtsconcentratie bij corporaties en banken dat overheden (of ‘de staat’) ondergeschikt wordt aan deze macht.

De staat heeft dan geen andere keuze meer dan zichzelf opheffen, of collaboreren. Dat laatste is wat er is gebeurd. Door die collaboratie, de overgave van de staat aan het corporatisme, is de werkelijke macht in de wereld in praktische zin volledig gemonopoliseerd en bij de top van het bedrijfsleven terecht gekomen. Daarbij is de rol van de staat tot een ‘leger/politie van het corporatisme’ verworden. Het geweldsmonopolie van de staat, is nu in dienst van de winst gekomen.

Regulering ter voorkoming van dit soort ongecontroleerde machtsconcentratie is in mijn ogen wel degelijk nodig. Maar dan regulering door een werkelijk afvaardiging van het volk, een model dat werkelijk de bevolking beschermt tegen de macht van corporatieve rechtspersonen. De huidige staat kan dit niet op zich nemen, omdat de staat al lang de belangen van het volk niet meer behartigt, maar overgelopen is naar de andere kant.

Een ander, veel kleinschaliger staatsmodel zou dit kunnen reguleren. Niet zozeer in de vorm van dwingende wetten, maar door onderlinge afspraken binnen een kleine gemeenschap om geen medewerking te verlenen aan grenzenloze schaalvergroting. Zowel op bestuurlijk als op corporatief gebied.


@ Pieter Stuurman
Het is juist het westers kapitalistische model…

Ik heb het niet over een “westers kapitalistisch model”, voor zover dat bestaat (er bestaat wel een wijdverbreide socialistische leugen over kapitalisme); ik heb het over Kapitalisme, het onbekende ideaal, de laissez faire vrije markt. Handel drijven op basis van wederzijdse vrijwillighied, gedreven door wederzijds eigenbelang, onder volledige afwezigheid van dwang.

Uw tweede alinea sluit naadloos aan op mijn betoog; uw derde is inherent inconsequent, hetgeen u ook laat zien, maar zelf kennelijk niet ziet. Regulering [...] is nodig. Maar.... Welk soort ‘afvaardiging van het volk’ denkt u dat immuun is voor de verlokkingen van de staatsmacht? Zoiets als de vakbeweging? Nee toch? Hoe denkt u dat ‘corporatieve rechtspersonen’, zoals het grote bedrijfsleven en de vakbonden, corporatief geworden zijn?

Historisch zijn staat en bedrijfsleven elkaars natuurlijke vijanden, domweg omdat de staat het bedrijfsleven berooft en belemmert met allerlei verstikkende regeltjes. Daar is dank zij de economische roofbouwtheoriën van Keynes verandering in gekomen; Keynes liet zien dat de staat er voordeel van heeft het bedrijfsleven welwillend tegemoet te treden en aan zich te binden door het verstrekken van privileges.

Grote multinationals vestigen zich dan ook graag in landen als Nederland, omdat zij effectief slechts 1% belasting hoeven te betalen, een privilege waar zij zich graag wat ontslagbescherming, minimumlonen en andere werkloosheidbevorderende maatregelen voor laten welgevallen. Dat geeft ze nog wat om de aandacht van hun corporatisme af te leiden en de vakbonden de schijn van legitimiteit te verlenen. Zo sprak Bernard Wientjes onlangs nog van mijn vrienden van de FNV. Tja.

Ik noemde Amerika al als het ultieme voorbeeld van de kracht van Kapitalisme, in een “veel kleinschaliger staatsmodel”. Het experiment ‘Amerika’ heeft bewezen dat kapitalisme werkt, zoals daar nog vele andere, minder opvallende voorbeelden van zijn (bv. http://www.meervrijheid.nl/?pagina=1514). Het experiment ‘Amerika’ heeft echter eveneens bewezen dat een “veel kleinschaliger staatsmodel”, een minarchie, niet stabiel is en altijd weer tot een topzwaar, socialistisch gedrocht zal uitgroeien.

De enig juiste oplossing heeft u al gegeven: de staat dient te worden opgeheven. Zolang er een plek is waar een machts- en geweldsmonopolie in één hand liggen zal deze een aanzuigende werking hebben op immorele types die deze unieke positie voor hun eigen doelstellingen willen misbruiken, om anderen te dwingen die dingen te doen die zij graag willen, en om vriendjes en geliefden aan een baantje te helpen, op kosten van anderen. Uiteraard gelden hun regels niet voor henzelf, zoals ook GL recent weer heeft laten zien door een vierde termijn voor Femke en Ineke, tegen de eigen statuten in.

Een maatschappij gebaseerd op eigendomsrechten en non-agressie zal vele malen socialer zijn dan de huidige, omdat vrijwillige interactie de norm zal zijn, in plaats van de uitzondering.


Foutje:
Hoe denkt u dat ‘corporatieve rechtspersonen’, zoals het grote bedrijfsleven en de vakbonden, corporatief geworden zijn? moet natuurlijk zijn:
“Hoe denkt u dat ‘corporatieve rechtspersonen’, zoals het grote bedrijfsleven en de vakbonden, corporatistisch geworden zijn?”


Uw tweede alinea sluit naadloos aan op mijn betoog; uw derde is inherent inconsequent, hetgeen u ook laat zien, maar zelf kennelijk niet ziet. Regulering [...] is nodig. Maar…. Welk soort ‘afvaardiging van het volk’ denkt u dat immuun is voor de verlokkingen van de staatsmacht? Zoiets als de vakbeweging? Nee toch? Hoe denkt u dat ‘corporatieve rechtspersonen’, zoals het grote bedrijfsleven en de vakbonden, corporatief geworden zijn?


Uw tweede alinea sluit naadloos aan op mijn betoog; uw derde is inherent inconsequent, hetgeen u ook laat zien, maar zelf kennelijk niet ziet. Regulering [...] is nodig. Maar…. Welk soort ‘afvaardiging van het volk’ denkt u dat immuun is voor de verlokkingen van de staatsmacht? Zoiets als de vakbeweging? Nee toch? Hoe denkt u dat ‘corporatieve rechtspersonen’, zoals het grote bedrijfsleven en de vakbonden, corporatief geworden zijn?

Het probleem bij een volledig vrije markteconomie, is dat dit uiteindelijk leidt tot monopolisering. Het is voor grote spelers gemakkelijker om meer winst te behalen dan voor kleine spelers. De kleinere spelers zullen op termijn weggeconcurreerd worden, met als gevolg een machtsconcentratie bij de groteren. Uiteindelijk zal er bij één of enkele conglomeraten alle macht belanden.

Met regulering bedoel ik niet staatsregulering door wetgeving, maar zelfregulering vanuit de gemeenschap. Vanuit het bewustzijn van het gevaar van machtconcentratie, zou een maatschappij die in bestuurlijke zin gedecentraliseerd is (een maatschappij van kleine gemeenschappen met een minimaal bestuur) zich moeten kunnen beschermen tegen corporatieve overname door simpelweg niet mee te doen.

Daarnaast is gedecentraliseerd (en daarmee vanzelf minder machtig) bestuur minder interessant voor overname door het bedrijfsleven (zoals nu wel het geval is). Dat vermindert het gevaar voor collaboratie.

Verder is corporatief belang (zeker in grootschaligheid) niet hetzelfde als volksbelang. Omdat corporatieve rechtspersonen meer middelen hebben om hun eigen vrijheden te waarborgen dan natuurlijke personen, zullen in een volledig vrije (wereld)markteconomie die middelen ook worden ingezet. Met als gevolg een toenemende mate van vrijheidsbeperking van natuurlijke personen.


Ik heb het niet over een “westers kapitalistisch model”, voor zover dat bestaat (er bestaat wel een wijdverbreide socialistische leugen over kapitalisme); ik heb het over Kapitalisme, het onbekende ideaal, de laissez faire vrije markt. Handel drijven op basis van wederzijdse vrijwillighied, gedreven door wederzijds eigenbelang, onder volledige afwezigheid van dwang.

Zomaar een tip:
Misschien toch maar een andere benaming gaan gebruiken? Elke keer als ik deze discussie zie begint het met misverstanden over Kapitalisme. Het woord is verkracht en uitgewoond en wordt totaal niet meer geassocieerd met de originele betekenis. Feitelijk hebben enkele schrijvers hier op Anarchiel.com het over (ongeveer) hetzelfde, vrijwilligheid en absentie van dwang, maar het woord kapitalisme zal je niet horen. De discussie lijkt elke keer te gaan om de bewoording i.p.v. de ideeën.


@Pieter Stuurman
‘Regulering’ in een vrije markt is een contradictio in terminis.
Elke vorm van ‘regulering’ verstoort die markt, omdat die ‘regulering’ gebeurt vanuit de arbitraire, dus volstrekt willekeurige, verwachtingspatronen van de ‘reguleerders’, die alleen al door het feit dat zij zouden mogen ‘reguleren’ en machtspositie gekregen hebben, en dus dwang kunnen uitoefenen. Voor de gevolgen daarvan hoef ik u alleen maar naar de ‘Club van Rome’ te verwijzen en naar de onmetelijke schade die deze heeft aangericht, en direct en indirect nog steeds aanricht.

In een vrije markt zullen monopolies slechts zeer moeilijk kunnen ontstaan, en als dat toch gebeurt is hun levensduur beperkt. Ook dat geeft u zelf al aan. Als een monoplolist zijn prijzen te hoog maakt zal er een nieuwe speler in de markt stappen, omdat die tegen interessante prijzen een alternatief kan bieden. De ‘monopolist’, die dan dus al geen monopolist meer is, zal de nieuweling uitsluitend kunnen ‘wegconcurreren’ door ofwel veel betere kwaliteit te bieden, ofwel zijn prijzen te verlagen. Het resultaat zal in een vrije markt altijd een optimale prijs/prestatie (of prijs/kwaliteit) verhouding zijn.


@ R. Hartman

Als prijs en kwaliteit de criteria zijn, dan zullen de grootste spelers het meeste schaalvoordeel hebben, en dus de beste prijs (of kwaliteit, of de combinatie ervan) kunnen bieden. Dat leidt tot wegconcurreren van de kleinere spelers die minder schaalvoordelen hebben en daarmee tot verdere schaalvergroting, en uiteindelijk tot monopolie.


Prijs en kwaliteit
Ik koop liever bij een kleine lokale producent die aandacht aan het produceren besteed en mij ook een uniek produkt kan bieden wat op maat gemaakt is voor mij (dat is voor mij een punt van kwaliteit)
in plaats van massaal fabrieksmatig industrieel geproduceerd spul wat iedereen al heeft staan, ik heb nogal een hekel aan de “ikea-modus”

Zal denk ik een stuk schelen (in de prijs) als de overheidsregels en belastingen wegvallen. Ik ben verder geen econoom ofzo.


kleinere gemeenschappen waar iedereen met elkaar in contact staat. het belang van die gemeenschap is het belang van ieder deel van die gemeenschap. het is de piramide vorm die de samenleving nu heeft, een centralisatie van macht, die voor alle problemen zorgt. het is gewoon menselijk dat je eigen belangen het zwaarst wegen, en daarom mag er geen systeem mogelijk zijn waarin jij boven anderen geplaatst kan worden, ofwel als staatshoofd ofwel als directeur van een groot bedrijf ofwel als grootgrondbezitter enz. enz.

laat die piramides alsjeblieft een ruïne uit lang vervlogen tijden worden.


Ik zie (intuitief) maar 1 uitweg en dat is een systeem van kleine leefgemeenschappen waarbinnen iedereen elkaar kent en geen hierarchische structuren zijn.


Meer over dit onderwerp en het eind der tijden op onze nieuwe website:
http://www.eind-der-tijden.lemonsplace.com

Groetjes,

Lemon


@baptiste,
U begint goed maar slaat daarna helaas door. U verliest het eigendomsrecht namelijk uit het oog.

U heeft 100% gelijk met een centralisatie van macht, die voor alle problemen zorgt. Daarom wil men ook één Europa, met de centrale macht in Brussel, buiten elke verantwoording aan de burger. En uiteindelijk de NWO, de Wereldregering waarin een kleine elite teert op de onderworpen productieven.

Maar dan gaat u mis: als directeur van een groot bedrijf. De eigenaar van een bedrijf bepaalt het reilen en zeilen van dat bedrijf. Het bedrijf is privé eigendom, en dus hebben de eigenaren het voor het zeggen, net zoals u bepaalt wat er in uw (koop)huis gebeurt.

Voor grootgrondbezitters geldt in principe hetzelfde, ware het niet dat grootgrondbezit in vrijwel alle gevallen slchts gerealiseerd kan worden door valsspelen met gebruikmaking van de machtspositie van de staat. Staatshoofd heeft u gewoon gelijk; een staatshoofd heeft niets geproduceerd op basis waarvan hij/zij eigendomsrecht kan laten gelden.

Bij al uw beschouwingen is het zaak om op het (eerlijk verkregen) eigendom te letten: de eigenaar bepaalt, maar mag daarbij het eigendom van anderen niet schaden.


@Pieter Stuurman,

Ik begrijp niet goed wat u met uw laatste post nog wilt zeggen, want volgens mij heb ik de onjuistheid ervan al in de tweede alinea van mijn voorgaande reactie aan u aangetoond. Een monopolie op zich is niet slecht; het zijn slechts de consequenties van dat monopolie die het onwenselijk maken.

Zolang de monopolist een goede prijs/kwaliteitsverhouding levert is er immers niets aan de hand; het kenmerk van een monopolie is dat men gemakzuchtig wordt waardoor die verhouding steeds verder verslechterd. Dat schept kansen voor nieuwkomers en dwingt de (voormalige) monopolist scherp te blijven.

De staat laat de juistheid van deze observatie steeds weer zien: geen concurrentie = slechte en dure ‘diensten’ en dan ook nog eens verplichte afname, at gunpoint. Veel slechter kunnen we het niet maken, en het zal u duidelijk zijn dat een ‘vrije marktmonopolie’ (hetgeen dus een contradictio in terminis is) zoals u vreest nooit zo slecht kan worden als het alomtegenwoordige staatsmonopolie.


Commentaarpagina 1 van 1



U dient ingelogd (Login) te zijn om een opmerking te kunnen plaatsen.



Homepage