In tegenstelling tot de algemeen heersende mening bestaat er veel bewijs dat ogenschijnlijk vooruitstrevende liefdadigheidsinstellingen zeer invloedrijk zijn bij het vormen van de contouren van de wereldgemeenschap.ⁱ Zij zijn in staat actief sociale verandering te bewerkstelligen. De mondiale liefdadigheidsinstellingen vormen vaak het front voor achterliggende corporate belangen.

De milieubeweging is geüsurpeerd door dezelfde financiële kartels waartegen zij jarenlang gestreden hebben. De ideeën zijn verworden tot handelsmerk en worden via slogans weer terugverkocht met winst en te gelde gemaakt met belastingverhogingen.

Zij heeft aantoonbaar problematische banden met dezelfde leden van de power-elite die zo ijverig hebben gewerkt aan de vernietiging van onze planeet: de oligarchie die vrijuit gaat en zichzelf ziet als niet behorend tot de kudde van gewone stervelingen. Een veestapel die zij naar believen mag cultiveren (‘to cull’: to send an inferior or surplus animal on a farm to be slaughtered). Deze kudde houdt zij in bedwang door de banken van wie de leden eigenaar zijn. De banken beheersen de corporaties. De corporaties beheersen de wereld. Corrupte politici beschermen de oligarchie, hun banken en corporaties tegen de burgers.

Dit artikel behandelt de verstrengeling tussen de oligarchie, hun banken en corporaties, samengebundeld in een geheim genootschap (1001 Club) met de internationale milieubeweging als vehikel voor hun belangen, alsmede de mentaliteit en politiek die deze oligarchie drijft. Deze mentaliteit is heden ten dage, versterkt door de ‘crises’, meer dan ooit voelbaar.

De grondvesting van de internationale milieubeweging, opstap voor 1001 Club
De herinnering aan de gruwelijkheden van de Tweede Wereldoorlog maken burgers na 1945 ontvankelijk voor het argument dat organisaties als de VN, NAVO, WHO, IMF en Wereldbank moeten worden opgericht om de wereldproblematiek voortaan centraal te kunnen aanpakken. In het kielzog daarvan richt de beroemde bioloog Julian Huxley in 1948 de International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) op, die in 1961 resulteert in het Wereld Natuur Fonds (WNF), opgericht om financiën te genereren zodat de activiteiten van de IUCN drastisch kunnen uitbreiden. Tegelijkertijd ontstaat hieruit de internationale milieubeweging.

In 1970 richt Prins Bernhard met hulp van zijn vriend Prins Philip, de 1001 Club op met als reden dat het WNF daarmee onafhankelijk zou worden van donateurs. Wikipedia definieert deze ‘liefdadigheidsinstelling’ als volgt: ‘De 1001 Club is een stichting die helpt bij de financiering van het Wereld Natuur Fonds.’

Zowel het hoofdkwartier van de 1001 Club, het WNF en de IUCN is gevestigd in een kantoorpand in het Zwitserse Gland.ⁱⁱ Bernhard is de belangrijkste vertegenwoordiger van het Club-gezelschap om dezelfde redenen als zijn voorzitterschap van de Bilderberggroep: hij is contactueel en heeft door vanuit zijn afkomst enorm veel ingangen.

Huxley, Prins Bernhard en Prins Philip zijn de grondvesters van de internationale milieubeweging waar het WNF en club 1001 onderdeel van uitmaakt. Deze beweging staat in directe relatie tot de wereldbevolkingspolitiek; de grondvesters en veel elitaire financiers zijn gepokt en gemazeld in de gedachtenwereld van de eugenetica welke leer er niet voor schroomt de natuur een handje te helpen als het mechanisme van natuurlijke selectie geen vat meer heeft op het gecultiveerde mensenleven.

1001 Club: lidmaatschap en bijeenkomsten
Prins Bernhard wendt als hoofd van het Wereld Natuur Fonds in 1974 zijn contacten aan om lid te worden tegen betaling van $ 10.000. In totaal werft Bernhard 1001 leden; voornamelijk vrienden en bekenden van hemzelf en Prins Philip. Inmiddels is dat bedrag verhoogd tot € 25.000 en is de inkomensgrens tenminste € 500.000,- per jaar. Hoewel er nagenoeg geen mededelingen verschijnen over de 1001 Club in de media, vinden de bijeenkomsten nog steeds regelmatig plaats op verschillende locaties in de wereld, aldus het onderzoek van Joël van der Reijden van het Instituut voor de Studie van Globalisatie en verhulde Politiek (ISGP).ⁱⁱⁱ

De 1001 Club en het Wereld Natuur Fonds, alsmede de wereldwijde milieubeweging, hebben directe banden met dezelfde ‘power elite’ die zich zo heeft beijverd onze planeet te vernietigen door al het leven op aarde ondergeschikt te maken aan het winstoogmerk. Het merendeel van de leden komt uit de absolute top van de bancaire en corporate wereld, met name de corporaties die bodemschatten exploiteren. Zoals Daniel Ludwig, de Amerikaanse miljardair wiens houtkap en papierpulpbedrijf, onderdeel van zijn imperium, duizenden hectaren maagdelijk Amazonisch regenwoud vernietigde.^iv Of de puissant rijke Zuid Afrikaanse landeigenaar Anton Rupert, ondermeer een van ‘s wereld grootste tabaksfabrikanten en tegenwoordig tevens wijnproducent in een compagnonschap met de familie Rothschild (Rupert & Rothschild Vignerons), die met zijn plantages alle belang had om de apartheid in Zuid-Afrika in stand te houden.

Wikipedia noemt als voorbeelden: de Britse en Franse familie Rothschild, Laurance en David Rockefeller, (financiers van eugenetica-projecten, zie onder), Baron Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza (broer van Frits, hoofdfinancier van Hitler), Peter von Siemens (van de gigantische Siemens corporatie, de multinational die Der Führer financierde, ondersteunde, oorlogsmaterieel leverde en op grote schaal concentratiekampen exploiteerde), Henry Ford II (nazaat financier en inspirator van Adolf Hitler en felle antisemiet) Berthold Beitz van Krupp (de corporatie die voor de oorlogsindustrie produceerde en daarvoor slaven inzette) en Salem bin Laden, (businesspartner van, en investeerder in o.a. Bush’ oliebedrijf ‘Arbusto Energy’ & halfbroer van de met de Bush familie bevriende Osama bin Laden).^v

Opmerkelijk is ook het lidmaatschap van representanten uit stokoude bankiersfamilies als wijlen Prins Johannes von Thurn und Taxis (erfgenaam van de prinsen van het Heilige Roomsche Rijk met zeer veel (overzees) landeigendom en nazaat van het Venetiaanse bankiersgeslacht Torre e Tasso. Zijn vader grondvestte Hitler’s Allgemeine SS). Ook vertegenwoordigers van inlichtingendiensten als Bernhards vriend en Mosad-agent Tibor Rosenbaum zijn vertegenwoordigd.^vi Verder vinden wij op de ledenlijsten, Bohemian Grove-leden als Daniel K. Ludwig en de schatrijke familie Bechtel, fanatieke zionisten als Louis Mortimer Bloomfield, leden van de Mathezer Ridderorde en Opus Dei.^vii Van de 44 deelnemende landen leverde Nederland niet minder dan 101 leden, bijna gelijk aan de twee grootste participanten: het Verenigd Koninkrijk en de VS.^viii

De corporatistische verstrengeling komt ook tot uiting in de keuze van de WNF-voorzitters, die alle tevens lid zijn van de 1001 Club. Als Prins Bernhard vanwege het Lockheed schandaal waarin hij meer dan een miljoen dollar heeft opgestreken, moet aftreden wordt hij opgevolgd door jonkheer John Loudon, voormalig directeur van Koninklijke Shell Nederland – bekend van catastrofale milieurampen onder andere te Nigeria en Curaçao – en zoon van Shell directielid Hugo Loudon. Hij is tegelijkertijd lid van een adviescommissie samengesteld door David Rockefeller om de Chase Manhattan Bank te begeleiden ‘on its growing international busines.’^ix De relatie Wereld Natuur Fonds en olie is altijd hecht geweest. Cevron geeft in 1999 $ 4 miljoen aan het WNF terwijl de corporatie olie wint in het kwetsbare natuurschoon van Nieuw Guinea: in 2000 mag de Nieuw Guineese regering bodemschatten inwisselen tegen schuldbetaling aan IMF en Wereldbank.^x

De vraag bij dit alles is dan ook:

Wat krijgen de leden voor hun geld behalve wat prestige en het voorrecht om met prinsen te mogen dineren?

Het antwoord moge hieronder duidelijker worden.

De natuur en haar selectie: waarom het doden van ‘inferieuren’ is geoorloofd Behalve mede-oprichter van het WNF en de internationale milieubeweging, is Julian Huxley tevens een wereldberoemd en vooraanstaand leider van de eugenetica-beweging, voorzitter van de British Eugenics Society en geobsedeerd door bevolkingsplanning. Eugenetica is de leer die zich richt op verbetering van het menselijk ras. Huxley schrijft:

“De onderste bevolkingslagen planten zich te snel voort. Daarom moeten zij niet te gemakkelijk toegang hebben tot verlichting van hun situatie of een ziekenhuisbehandeling ingeval wegname van de laatste proeve van natuurlijke selectie het te gemakkelijk zou maken om kinderen te produceren of laten overleven; langdurige werkloosheid zou een grond voor sterilisatie moeten zijn.”^xi

Huxley predikt de noodzaak om de rassenleer nieuw leven in te blazen en de urgente missie van ‘culling the human herd’ (de menselijke veestapel uitdunnen). Dit vindt hij vooral van toepassing op de donker gekleurde rassen. Als hoofd van de door hem opgerichte United Nations Educational, Social and Cultural Organization (Unesco) schrijft hij in het oprichtingsdocument over de noodzaak van eugeneticabeleid en dat de Unesco tot opdracht heeft de publieksopinie zódanig te beïnvloedden dat het ‘ondenkbare tenminste denkbaar wordt’:

‘Ook al is het zeker waar dat enige vorm van radicaal eugenetisch beleid nog vele jaren politiek en psychologisch onmogelijk zal zijn [met de nazi-rassenzuiveringen nog vers in het geheugen]: het zal van belang zijn dat Unesco ervoor zorgdraagt dat de … publieksopinie geïnformeerd wordt over de zaken die aan de orde zijn, zodanig dat wat nu ondenkbaar is tenminste denkbaar mag worden.’^xii

Huxley maakt er op een reis door Afrika in 1960, aan de vooravond van zijn mede-oprichting van het WWF in 1961, geen geheim van dat de eugenica-doelen nagestreefd worden door de milieubeweging als vehikel te gebruiken. Voor hem zijn beide bewegingen twee gezichten van precies dezelfde gedachte.^xiii Het doel heiligt daarbij de middelen. De gezaghebbende professor Stephen H. Schneider (milieubiologie en Global Change aan de Stanford Universiteit) zegt in 1989 tegen een gehoor van collega-wetenschappers:

’...om het publieke voorstellingsvermogen te vangen…moeten we met angstwekkende scenario’s aankomen, simpele, dramatische stellingen poneren en weinig gerucht geven aan enige twijfel die we zouden kunnen hebben.’ ‘Ieder van ons moet besluiten wat de juiste balans is tussen effectief zijn en eerlijk.’

Geschrokken van de media die het citaat zwart op wit afdrukken zou hij het op Balkenendiaanse wijze ‘niet zo bedoeld hebben.’ Ondanks dat wordt hij lid van een intergouvernementeel panel ter bestudering/propagering van klimaatverandering als gevolg van CO2 uitstoot.^xiv

Julian Huxley treedt in de voetstappen van zijn grootvader, Thomas, een evolutiebioloog zó fanatiek dat hij bekend staat als Darwins bulldog. Charles Darwin schrijft in 1859 zijn baanbrekende werk: ‘Over de oorsprong van soorten door middel van natuurlijke selectie, of: het behoud van begunstigde rassen in de strijd om het bestaan.’ Thomas Huxley produceert daarop een geschrift getiteld ‘Evidence on Man’s Place in Nature’ wat een eerste poging is om Darwins evolutietheorie over begunstigde soorten expliciet toe te passen op de vermeende ongelijkwaardigheid van de mensenrassen.

Hitler gebruikt vervolgens deze rassenleer voor zijn eugenetisch zuiveringsbeleid van infanticide, actieve euthanasie, huwelijksverboden, verplichte sterilisatie en andere maatregelen tegen mensen die hij raciaal inferieur beschouwt, zo blijkt uit Dr. Richard Weikarts studie “From Darwin to Hitler: Evolutionary Ethics, Eugenics, and Racism in Germany” (klik hier voor video).

In de late negentiende komt de eugenetica op. Mensen zijn niet anders dan een andere diersoort bestaande uit zes rassen, waarvan het negroïde menstype slechts één stap verwijderd zou zijn van de mensapen maar zes stadia verwijderd van het ‘superieure’ indo-germaanse menstype, toont Ernst Haeckel op bladzijde 555 van zijn ‘Natürliche Schöpfungsgeschichte.’ Een tweedeling tussen lichaam en ziel bestaat bovendien niet. Het menselijk leven wordt door deze gedachten in feite gedevalueerd, concludeert Dr. Weikart.

Omdat door wetenschappelijke vooruitgang veel te veel ‘inferieur’ menselijk leven behouden blijft wordt de natuurlijke selectie, waarbij enkel het recht van de sterkste geldt, geweld aangedaan. Uiteindelijk is dat funest voor de natuur zélf: het milieu. Een kunstmatige selectie is daarom geoorloofd. In ‘The Origins of the Nazi Genocide: From Euthanasia to the Final Solution’, beschrijft Henry Friedlander hoe Hitler deze principes vanaf oktober 1939 in praktijk brengt in een euthansieprogramma gericht op het ‘zuiveren’ van 70.000 ‘inferieuren’ uit de samenleving als opmaat naar de holocaust.

1001 Club gegrondvest door twee nazi-vrienden opgeleid in een milieu van Über- en Untermenschen
De grondvesters van de 1001 Club en de internationale milieubeweging zijn opgeleid en opgegroeid in een elitair milieu met – zo kenmerkend voor deze groep – allerlei oligarchische dwarsverbanden en kruisbestuivingen; een milieu waarin bovenomschreven eugenetische gedachten heel normaal gevonden worden.

‘Prince Philip’ is echtgenoot en tevens achterneef van de Brits-Duitse Elisabeth II van Saxe Coburg und Gotha, wier familie in 1917 ‘Windsor’ als schuilnaam adopteert. Samen zijn zij via hun voorvader George II – wiens oudste dochter trouwde met de Nederlandse stadhouder Willem IV – familie van de Nederlands-Britse Beatrix van Naussau-Dietz ‘Van Oranje’, als tenminste baron de Ranitz niet de vader is van haar grootmoeder Wilhelmina, zoals historicus Jan Kikkert beargumenteert (ook de Belgische, Deense, Zweedse en Griekse koningshuizen delen onder andere deze gemeenschappelijke voorouders).^xv

Philip wordt vanaf 1933, het jaar van Hitlers machtsovername, opgeleid aan een van de meest prestigieuze elitescholen van Europa; Schule Schloss Salem te Duitsland. Op deze school, die eigendom is van een van zijn drie hooggeplaatste nazi-zwagers, geniet Philip onderwijs volgens het nazi-jeugd curriculum met centraal de Arische mythologie en eugenetica. De eugenetica is hem goed bijgebleven. Deze term is voor hem, zoals bij andere eugenetici, synoniem aan natuurbescherming. Natuurbescherming is, aldus Philip, vooral een strijd tegen de mens. Naast talloze racistische uitlatingen zegt de prins over de dood in 1988:

‘Op het moment dat ik reïncarneer zou ik terug willen keren als dodelijk virus om iets bij te dragen aan het oplossen van de overbevolking.’^xvi

De Prins ziet het als een persoonlijke opdracht mee te werken aan het reduceren van de wereldpopulatie met miljoenen, blijkt uit publicaties, in vele interviews en toespraken. Een wereldpopulatie waar hij zichzelf als bestrijdend ‘virus’ niet toe lijkt te rekenen. Burgers zijn simpelweg een andere diersoort. In een lezing aan de European Council of International Schools te Montreux, Zwitserland op 14 november 1986 zegt hij:

’...als je eenmaal hebt geïnterfereerd in het natuurlijk evenwicht wordt het noodzakelijk het evenwicht te handhaven door kunstmatige middelen. Dit betekent dat sommige dieren gedood moeten worden in het belang van de gezondheid en vitaliteit van de soort als geheel zowel als ten voordele van andere kwetsbaarder soorten. Helaas zijn er veel mensen die bezwaar hebben tegen zoiets.’^xvii

Eerder in het voorwoord van zijn in 1986 gepubliceerde boek ‘Als ik een dier was’ verkondigt ‘Her Majesty’s Royal Virus’, zoals hij inmiddels bekend staat:

‘Ik vraag me wel eens af hoe het zou zijn om te worden gereïncarneerd als een dier waarvan de soort zó is teruggebracht in aantal dat het gevaar loopt uit te sterven. Wat zouden zijn gevoelens zijn tegenover de menselijke soort wiens bevolkingsexplosie zijn bestaan min of meer heeft belet… Ik moet opbiechten dat ik verleid wordt te vragen naar reïncarnatie als een uitzonderlijk dodelijk virus.’^xviii

De wereldberoemde elite-filosoof en advocaat van eugenetica, speciaal in relatie tot een ‘wereldregering’, Bertrand Russell, vindt dat de democratie drastische maatregelen in de weg staat.^xix Een virus kan dat omzeilen. Hij heeft een grote invloed op de ‘grootmoedige’ elite, ook op Philip, en zegt het zo:^xx

‘Maar slechte tijden, zult u zeggen, zijn exceptioneel en kunnen tegemoet getreden worden met exceptionele methodes. Dit gold tijdens de hoogtijdagen van de industriële revolutie maar zal niet langer gelden, tenzij de toename van de wereldpopulatie enorm verminderd zal worden ... Oorlog heeft tot dusver weinig effect gehad op deze toename die doorging gedurende beide wereldoorlogen ... [Oorlog] is teleurstellend gebleken voor wat dit betreft ... maar misschien kan een bacteriologische oorlog meer effectief blijken. Als de Zwarte Dood [pest] zich in de wereld zou kunnen verspreiden eens in elke generatie, zouden overlevenden zich vrijelijk voort kunnen planten zonder de wereld te vol te maken ... De stand van zaken mag dan ietwat onplezierig zijn, maar wat maakt dat uit? Écht grootmoedige mensen staan onverschillig tegenover geluk, vooral dat van andere mensen.^xxi

Veel van Philips eigen familieleden zijn net als hijzelf pro-nazi of lid van de SS. Zoals aangestipt zijn drie van zijn zussen met nazi’s van prinselijke bloede gehuwd. Eén daarvan is zelfs hoofd van Görings inlichtingendienst.^xxii In de Daily Mail van 6 maart 2006 onthult de prins dat zijn familie Hitlers herstel van de Duitse status en macht aantrekkelijk vindt en er anti-joodse sentimenten op nahoudt. Het boek ‘Royals and the Reich’ van Johanthan Petropoulus toont foto’s met de Prins op de nazi-begrafenis van zijn oudere zus Cécile, geflankeerd door familieleden in SS-uniform en bruinhemden. Een andere foto toont zijn jongere zus Sophia gezeten tegenover Hitler op het huwelijk van Hermann Göring.^xxiii Prins Philip onderhoudt een nauwe band met de Engelse koning Edward VIII die sterke nazi-sympathieën koestert maar volgens de officiële versie troonsafstand moet doen vanwege zijn huwelijk met een gescheiden vrouw. Deze Amerikaanse Wallis Simpson is nazi-aanhangster en -informante en heeft vóór Edward een relatie met Hitlers minister van Buitenlandse Zaken Joachim von Ribbentrop.^xxiv

Volgens de Britse historicus en Fellow of the Royal Historical Society Peter Berresford Ellis is de Engels, Duits, Deens, Noors, Griekse Philip von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, alias ‘Prince Philip’, behalve van Elisabeth II, tevens een bloedverwant van Bernhard zur Lippe. In elk geval is duidelijk dat de families met elkaar huwen.^xxv Von Lippe is zijn boezemvriend. Samen zijn ze fervente jagers op groot wild als zeldzame Indische neushoorns met hun babies – met destijds nog een populatie van 250 exemplaren – of Bengaalse tijgers en sturen elkaar iedere dag per telex een tekst uit de Heilige Schrift (foto uit 1961, het oprichtingsjaar van het WNF, met Elisabeth II en Philip triomfantelijk bij een tijgerlijk; klik hier).^xxvi

Na een jaar in München aan de Ludwig-Maximilians-Universität te hebben doorgebracht, aan welke Josef Mengele afstudeerde, continueert de Pruisische prins Bernhard zur Lippe zijn studie rechten van 1931 tot 1935 tijdens de opkomst en machtsovername van Hitler. Dit is aan de ‘Universiteit van Berlijn’, zo staat in de officiële biografieën te lezen.^xxvii Destijds is er maar een: de dan tot nazi-bolwerk omgevormde Königliche Friedrich-Wilhelms-Universität, waar in 1933 250 Joodse universiteitsdocenten en -medewerkers (een derde van het personeelsbestand) een beroepsverbod krijgen, van hun universitaire titels worden ontdaan, deels gedeporteerd, vermoord en circa 20.000 van hun boeken worden verbrand.^xxviii (Deze universiteit is in 1810 inderdaad onder de naam ‘Universiteit van Berlijn’ opgericht maar in 1828 al van naam veranderd. De Bernhard-biografieën handhaven echter de naam uit 1810). De grootscheepse ‘zuivering’ van Joods universiteitspersoneel kan de resterende ‘Arische’ studenten, inclusief Bernhard, niet zijn ontgaan. In München komen studenten in opstand tegen de boekverbrandingen en Jodenvervolging, in tegenstelling tot Berlijn:

‘Dienst gedaan hebbend als als genazificeerde toonzaal van 1931 tot 1945, waren de studenten, faculteit en het professoraat van de Universiteit van Berlijn in het bijzonder zwaar betrokken bij nazi-oorlogsmisdaden’,

schrijft Dr. Howard Hobbs in zijn artikel over Hoger Onderwijs in Nazi Duitsland voor de Daily Republican Newspaper.^xxix

Berlijn is op het moment dat Bernhard de stad uitkiest voor continuering van zijn studie, uitgegroeid tot wereldcentrum van eugenetica en rassenpolitiek en ‘hoofdstad van de holocaust’. Op alle aspecten van het universitaire leven heeft de eugenetische denkwijze invloed. Wetenschap en nazisme zijn met elkaar versmolten.^xxx Dr. Hans F.K. Günther doceert er: een van de meest beruchte en extreme nazi-eugenetici en schrijver van de immens gelezen nazi-bijbel van de eugenetica ‘Rassenkunde des Deutschen Volkes’.^xxxi Joachim Mrugowsky doceert rassenhygiëne aan de universiteit en is daarin tevens toonaangevend medewerker voor de SS. Hij participeert naast zijn docentschap direct in de nazi-gruwelijkheden en voert experimenten uit op mensen tot de dood erop volgt.^xxxii Max de Crinis is er professor in de psychiatrie, verantwoordelijk voor de euthanasering van geestelijk zieken en later hoofd van afmaakcentrum Kasteel Sonnenstein, waar geestelijk gehandicapten en psychiatrisch patiënten systematisch worden uitgemoord.^xxxiii Ook de radicale eugeneticus Fritz Lentz krijgt er een leerstoel raciale hygiene in 1933.^xxxiv Eugeneticus Felix von Luschan publiceert er zijn roemruchte classificatie van huidskleuren. In 1935, het jaar van Bernhards afstuderen, organiseert de universiteit binnen haar muren een internationaal eugenetica-congres, het ‘International Congress for Population Science’, gefinancierd door ondermeer de ‘Deutsche Gesellschaft für Rassenhygiene’.^xxxv

In 1911 wordt in de universiteit het onafhankelijke Kaiser Wilhelm Gesellschaft gegrondvest waaronder het in ‘27 opgerichte ‘Kaiser Wilhelm-Institut für Anthropologie, menschliche Erblehre und Eugenik’ ressorteert; het belangrijkste instituut voor eugenetica en rassenleer met een enorme invloed op de toenmalige gedachtewereld en sociale structuur.^xxxvi Een van de assistenten in opleiding is de jonge Josef Mengele. Er worden onder meer hersenonderzoeken verricht op honderden geëuthanaseerde zwakzinnigen.^xxxvii Het Kaiser Wilhelm Instituut en soortgelijke instellingen krijgen de ideeën over de vermeende inferioriteit van niet-blanke rassen, armen, gehandicapten en werklozen, over registratietechniek (IBM), huwelijks-verboden, sterilisatie en gaskamers (!), almede het benodigde geld rechtstreeks uit Amerika. De familie Rockefeller is de belangrijkste financier van het instituut en tevens vertegenwoordigd in het bestuur. Ook Mengeles experimenten worden mede door Rockefeller Brothers gefinancierd.^xxxviii Later zou deze familie als ‘founding member’ en andere eugenetici als Edmond de Rothschild, samen met Prins Bernhard aan de basis staan van de Bilderberggroep met haar globalistische agenda.

Het beruchte instituut is weliswaar onafhankelijk van de universiteit maar werkt er wel nauw mee samen. Docenten worden uitgewisseld of werken op beide instellingen. Zo stelt Hitler in 1933 het hoofd van het Kaiser Wilhelm Instituut – eugenetica professor Eugen Fischer, een van de hoofdverantwoordelijken voor de rassenzuivering – aan als rector van de Königliche Friedrich-Wilhelms-Universität.^xxxix Dr. Wolfgang Abel is zowel hoofd van het Kaiser Wilhelm Instituut voor rassenleer als van het instituut voor rassenbiologie aan de universiteit van Berlijn.^xl

Een van Fischers studenten is de Nederlandse, calvinistische domineeszoon Dr. Hendrik Verwoerd, ook wel bekend als Hitler II. Hij wordt uiteindelijk premier van Zuid Afrika en geldt als grondlegger van de apartheid (Zie Anarchiel.com ‘450 jaar Calvinistische normen- en waardenloosheid.’ Deel III).^xli

Eugenetica en raszuiverheid staan centraal in Hitlers partijprogramma. De ideeën van zijn NSDAP vinden gretig aftrek bij de familie Zur Lippe. Voor Hitlers dictatorschap was Berhard zur Lippe al lid geworden van nazi-organisaties als de Sturm en de nationaal socialistische Liga van Sportvliegers. Bernhard zur Lippe is in zijn studietijd lid van de Sturmabteilung van Hitlers partij, de NSDAP en van een onderdeel van Hitlers paramilitaire terreurpolitie, de Reiter-SS (foto: klik hier). In 1948 doet de regering een poging tot geschiedvervalsing – niet bepaald de eerste – en probeert de prins te schrappen van de Amerikaanse lijst van voormalige leden van de NSDAP.^xlii Zijn moeder Armgard bemiddelt na zijn afstuderen in een baan bij de SS-spionagedienst van IG-Farben, de exploitant van ‘raciaal inferieure’ Untermenschen als slaven en producent van de ‘Untermenschen-verdelger’ Zyklon-B (Newsweek, april 1976).^xliii Bernhard zou in 1934 meegewerkt hebben aan de executies van SA-tegenstanders van Hitler. Daarnaast zou hij in zijn SS-uniform zijn gefotografeerd terwijl hij de wacht houdt tijdens de jodenboycot in Duitsland.^xliv

Bernhards familieleden zijn net als die van Philip, sterk nazi georiënteerd of openlijk nazi. De allereerste Duitse prins die zich bij de nazi’s voegde blijkt Bernhards neef en vriend, de regerende Friedrich Furst zu Schaumburg-Lippe. Hij word al lid van de Strumabteilung in 1929.^xlv Aschwin zur Lippe is officier in Hitlers leger, eveneens lid van de NSDAP en verklaart publiekelijk zijn steun. Over deze jongere boer, zegt Bernhard: ‘Aschwin, dat was een echte nazi.’^xlvi Tenminste achttien leden van de familie Zur Lippe steunen het racistische gedachtegoed van Hitler direct door lidmaatschap van zijn partij, aldus Jonathan Petropoulos die ze met naam en toenaam noemt op pagina 266 van zijn boek “Royals and the Reich.”^xlvii

De familie Zur Lippe heeft in de relationele en huwelijkssfeer allerlei banden met nazi-kopstukken. De dochter van Prins Alfred zur Lippe-Weissenfeld, is de vrouw van baron Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza de Karzon, zoon van Fritz Thyssen’s broer en erfgenaam van de Thyssen erfenis.^xlviii Staalmagnaat Frits is een van de belangrijkste financiers van Hitler en pocht daarover in zijn boek ‘I paid Hitler’. Deze familierelatie met de Nederlands-Duits-Hongaarse Thyssens wordt ook duidelijk als, aldus John Loftus – voormalig procureur van het US Departement for Nazi War Crimes – Prins Bernhard onder de naam ‘operatie Juliana’ het Thyssen fortuin uit ondermeer concentratiekampen als Auschwitz veilig stelt door het direct na de oorlog vanuit Oost Berlijn naar Nederland te halen. (De geallieerden waren al lang op zoek naar het Thyssen-kapitaal maar worden bedrogen. Onder het voorwendsel Juliana’s gestolen kroonjuwelen terug te willen brengen, wordt het Thyssen-fortuin geretourneerd, stelt Loftus).^xlix Bij de dochter van misschien wel de meest roemruchte nazi-wetenschapper, Wernher von Braun, verwekt Prins Bernhard een kind: Alicia met een verzonnen achternaam ‘Von Bielefeld’, geboorteplaats van nazi-icoon Horst Wessel, destijds eveneens rechtenstudent aan de Königliche Friedrich-Wilhelms-Universität, aan wiens martelaarschap de nazi partij-hymne is opgedragen onder het brengen van de Hitlergroet tijdens het huwelijksfeest van Bernhard en Juliana op 7 januari 1937 (foto’s, klik hier; zie verder Bernhards oorlogsverleden in anarchiel.com ‘Het koningshuis’).^l

In ruimere context; wat voor de familie Zu Lippe geldt, geldt ook voor de families van de andere (aangetrouwde) leden van het koningshuis. Wilhelmina’s neef is zelfs hoofd van een der beruchtste concentratiekampen, zoals bekend; eugenetica-centra opgericht ‘to cull the herd.’ Enkele voorbeelden uit Petropoulus’ boek: De zwager van koningin Wilhelmina, SS-lid Friedrich Franz Erbgroßherzog von Mecklenburg-Schwerin ‘weidde zichzelf aan de nazi-zaak en gebruikte zijn internationale contacten om naar het buitenland te reizen teneinde nazi-ideeën te verkopen en te spioneren, speciaal voor wat betreft economische zaken. Hij werd Der Großherzogliche Nazi-Agent genoemd’, lezen we op bladzijde 99 en is niet de enige in deze familie. Voor Koningin Emma’s familie Waldeck, geldt hetzelfde: Emma’s achterneefje, opnieuw het product van allerlei oligarchische kruisbestuivingen; Prins Josias zu Waldeck und Pyrmont, is zowel directe neef van Wilhelmina als van het Duits-Britse NSDAP-lid, Prince Charles Edward van Saxe Coburg und Gotha. Zijn oma is Helène van Nassau en moeder Prinses Bathildis zu (Schaumburg-) Lippe. Wilhelmina’s neef blijkt ‘General der Polizei und Waffen-SS’ te zijn geweest, direct ressorterend onder Himmler, vinden we op bladzijde 295. In die hoedanigheid is hij hoofd van concentratiekamp Buchenwald en rechtstreeks uitvoerder van de eugenetica-agenda. Hij is bovendien een van Himmlers favorieten, staat op bladzijde 265. Zoals de meeste vertegenwoordigers uit deze regionen wordt hij in 1949 gedenazificeerd (blz. 413).

Terwijl straatarme Joodse families in de Amsterdamse Jordaan vlak voor het uitbreken van de oorlog in Nederland doodsangsten uitstaan, collectief zelfmoord plegen en indien overblijvend, uiteindelijk worden afgevoerd naar eugenetica-doodscentra als Buchenwald, viert familie Van Dietz (‘van Oranje’) een groots huwelijksfeest met een representant uit het nazi-regime met wiens Führer hij correspondentie voert en die hij vlak voor de trouwdag een afscheidsbezoek brengt. Vele hoge gasten uit Das Reich zijn present. Hitler zegt over Bernhards afscheid:

‘Toen hij me vlak voor zijn huwelijk een afscheidsbezoek bracht, boog en kronkelde hij als een gigolo. Een paar dagen later verklaarde hij in de Nederlandse pers, dat hij zich diep in zijn hart altijd al een Nederlander had gevoeld!’^li

Het calvinistische kabinet Gerbrandy is al die tijd op de hoogte van Bernhards SS-lidmaatschap.^lii Vanaf de voege jaren dertig zijn er goede contacten met de nazi’s. Sedert 1935 werken hoge ambtenaren onder de calvinistische regering Colijn bovendien al samen met de Gestapo ‘to cull the herd’. De Volkskrant van 19 december 1997 beschrijft onder de kop ‘Nazi’s hadden begin jaren dertig al goede contacten in Nederland’ de uitkomsten van een onderzoek door historicus G. van Rhoon dat ‘in 1935 al werd samengewerkt tussen Nederland en Duitsland om marxistische [=‘terroristische’] en joodse elementen aan te houden’. Daarbij werd tevens gesproken over het bouwen van concentratiekampen! Het Ministerie van Justitie werkte mee.

Op deze selectie van ‘rotte elementen’ met een concentratiekamp in het vooruitzicht zou Huxley heimelijk trots zijn geweest…

 

 

Klik hier voor het vervolg.

 

 

 

 

Noten:

i Craig Jenkins, ‘Channeling Social Protest: Foundation Patronage of Contemporary Social Movements,’ in: Walter. Powell and Elisabeth Clemens, (eds.), ‘Private Action and the Public Good’ (Yale University Press, 1998), blz. 212; Deborah McCarthy, ‘Environmental Justice Grantmaking: Elites and Activists Collaborate to Transform Philanthropy,’ Sociological Inquiry, 74 (2), 2004, bladzijden. 254, 258, 263.

ii Henri Lamb: ‘The Convention on Biological Diversity: Cornerstone of the New World Order’, 4 november 1994.

iii Bron: onderzoek van Joël van der Reijden ‘1001 Club.’ Institute for the Study of Globalization and Covert Politics (ISGP), www.isgp.eu

iv Michael Barker,3 november 2008 ‘The Philanthropic Roots Of Corporate Environmentalism.’ swans.com

v Bron: wikipedia Nederlands, geraadpleegd 20 januari 2009.

vi Voor ledenlijst zie: Joël van der Reijden ‘1001 Club’.

vii Voor ledenlijst zie: Joël van der Reijden ‘1001 Club’.

viii Executive Intelligence Review, november 1994. EIR rapport ‘The Coming Fall of the House of Winsor’: bladzijde 17.

ix Michael Barker,3 november 2008 ‘The Philanthropic Roots Of Corporate Environmentalism.’ swans.com

xFpcN interCultural, The (WWF), corporations and modern-day eugenics projects, 20 augustus 2008.  xiHuxley J.S. 1947. ‘Man in the modern world’. Chatto & Windus, London. Oorspronkelijk gepubliceerd in The uniqueness of Man, 1941: "The lowest strata are reproducing too fast. Therefore they must not have too easy access to relief or hospital treatment lest the removal of the last check on natural selection should make it too easy for children to be produced or to survive; long unemployment should be a ground for sterilisation." 

xii ‘Unesco, its purpose and its philosophy’, Julian Huxley, 1946: ‘Even though it is quite true that any radical eugenic policy will be for many years politically and psychologically impossible, it will be important for Unesco to see that the ... public mind is informed of the issues at stake so that much that is now unthinkable may at least become thinkable.’’

xiii The Executive Intelligence Review, July, 1997, Jeffrey Steinberg: ‘Tinny Blair Blares For Prince Philip’s Global Eco-Fascism’

xiv’...to capture the public’s imagination…we have to offer up scary scenarios, make simplified, dramatic statements, and make little mention of any doubts we might have.’ ‘Each of us has to decide what the right balance is between being effective and being honest.’ Dagelijkse standaard. ‘Schneiders jeugdzonde moet onder de pet blijven’ Hans Labohm, 7 oktober 2009. 

xv Elisabeth en Philip hebben beide Victoria als overgrootmoeder. ‘Engelse wet uit 1704 geeft Beatrix Britse nationaliteit’, Volkskrant 14 april 1997. Baron de Ranitz als verwekker van Wilhelmina: interview van Micha Kat met historicus en oranjekenner Jan Kikkert op Argusoog Radio d.d. 8-01-2010. Mogelijk dat Juliana om die reden geen DNA wilde afstaan. Het huis ‘Van Oranje’, van oorsprong Frans maar als titel overgeërfd door Willem I van Nassau van zijn kinderloze oom, is uitgestorven: zie anarchiel.com: ‘Het koningshuis’.

xvi Observer/Guardian 21 juni 2009, ‘In the event that I am reincarnated, I would like to return as a deadly virus, to contribute something to solving overpopulation’ (1988); In een interview voor de Deutsche Presse-Agentur (DPA) in 1988.

xvii’...once you have interfered with the balance of nature it becomes necessary to maintain the balance by artificial means. This means that some animals have to be killed in the interest of maintaining the health and viability of the species as a whole as well as the benefit of other more vulnerable species. Unfortunately there are many people who object to that sort of thing.’ Montreux, Zwitserland, 14 november 1986. 

xviii Prince Philip of Winsor, voorwoord ‘If I Were an Animal’: ‘I just wonder what it would be like to be reincarnated as an animal whose species had been so reduced in numbers that it was in danger of extinction. What would be its feelings toward the human species whose population explosion had denied it somewhere to exist…. I must confess that I am tempted to ask for reincarnation as a particularly deadly virus.’

xix ‘Eugenics and Progressive Thought : a Study in Ideological Affinity’, Michael Freeden, Mansfeld College Oxford. in The Historical Journal 22,3, (1979) blz. 645-671.

xx ‘Icarus Or the Future of Science’ (1924): ‘Birth-control is a matter of great importance, particularly in relation to the possibility of a world-government, which could hardly be stable if some nations increased their population much more rapidly than others..’

xxi‘But bad times, you say, are exceptional, and can be dealt with by exceptional methods. This has been more or less true during the honeymoon period of industrialism, but it will not remain true unless the increase of population of the world is enormously diminished . . . War, so far, has had no very great effect on this increase, which continued through each of the world wars. [War] has been disappointing in this respect . . . but perhaps bacteriological war may prove more effective. If a Black Death could spread through the world once in every generation, survivors could procreate freely without making the world too full . . . The state of affairs may be somewhat unpleasant, but what of it? Really high-minded people are indifferent to happiness, especially other people’s.’ Bertrand Russell, The Impact of Science Upon Society (New York: Simon and Schuster, 1953), bladzijde:102-104.

xxiiTimes, 20 februari 2008, ‘People: Lily Allen, the Duke of Edinburgh, Natalie Portman’. Drie van Prins Philips zussen - Sophie, Cécile and Margarita – werden lid van de NSDAP. Zijn zwagers met wie hij samenleefde, hadden allen belangrijke posities binnen de NSDAP. Sophia’s echtgenoot Prins Christoph von Hesse werd hoofd van Goerings inlichtingendienst.

xxiii Daily Mail, 6 maart 2006, ‘Prince Philip pictured at Nazi funeral.’

xxiv BBC news, 29 juni 2002, ‘New clues to Edward VIII’s ‘Nazi links’

xxv Irisch democrat, 30 juli 2002, ‘A royal by any other name?’ In elk geval is duidelijk dat de families met elkaar huwen. Zie bijvoorbeeld Elisabeth, Princess of Schleswig-Holstein (née Princess Elisabeth of Lippe-Weissenfeld, een combinatie van het huis Zur Lippe en het Schleswig-Holstein waaruit prince Philip afkomstig is.

xxviG roene Amsterdammer, 17 december 1997, René Zwaab: ‘Optellen en afschieten.’

xxvii www.parlement.com, ‘Z.K.H. prins Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter, prins der Nederlanden, prins van Lippe-Biesterfeld.’

xxviii Christian Saehrendt: ‘Antisemitismus und politische Gewalt an der Berliner Universität 1919–1933’. In: ‘Jahrbuch für Antisemitismusforschung’. Berlin 2004. Zie ook het Duitstalige Wikipedia-artikel. Voor het verbranden van 20.000 boeken, zie tevens ‘Humboldt University of Berlin’ www.spiritus-temporis.com

xxix Howard Hobbs, PhD, Daily Republican Newspaper, 16 december 1994, ‘Higher Education In Nazi Germany, DeNazification Re-Examined’: ‘Having served as a nazified showplace from 1931-1945, the Berlin University ‘s students, faculty, and professoriate was particularly heavily implicated in Nazi war crimes.’

xxx David Koser, Roman Schmidt.: Friedrich-Wilhelm-Universität, In: ‘Hauptstadt des Holocaust. Orte nationalsozialistischer Rassenpolitik in Berlin’, Berlin: Stadtagentur 2009, Ort 67, S. 186 ff., ISBN 978-3-9813154-0-0. Voor naamsveranderingen van de Berlijnse universiteit zie Wikipedia. De universiteit is opgericht in 1810 simpelweg onder de naam ‘Universiteit van Berlijn’ en is na de trieste WOII geschiedenis herdoopt van Keizer Wilhelm Universiteit in Humboldt Universiteit. In Bernhards wikipediapagina staat ‘universiteit van Berlijn.’

xxxi Institute for the Study of Academic Racism, Nazi-Race science, hoofdstuk 1.

xxxii Florian Bruns. Medizinethik im Nationalsozialismus: Entwicklungen und Protagonisten in Berlin. Geschichte und Philosophie der Medizin: History and Philosophy of Medicine. Stuttgart: Franz Steiner Verlag, 2009. ISBN 978-3-515-09226-5. Reviewed by Richard Weikart (Department of Histor. ‘How Medical Ethics Contributed to Nazi Atrocities.’ Bladzijde 1.

xxxiii Hitlers reign, eartlink.net

xxxiv Social History of Medicine 1998 11(2):334-336; doi:10.1093/shm/11.2.334 © 1998 by Society for the Social History of Medicine. Bladzijde 334.

xxxv Gabriele Liebig, ‘Eugenics and Population Control:The 1935 Nazi World Population Conference, and the 1994 U.N. Cairo Population Conference—More of the Same’, The American Almanac, 1994.

xxxvi Oxford University, ‘Weimar eugenics: The kaiser wilhelm institute for anthropology, human heredity and eugenics in social context’ door Paul Weindling, gepubliceerd in Annals of Science, Volume 42, Issue 3 May 1985 , paginas 303 - 318

xxxvii www.verzet.org, 24 september 2003 ‘Dr. Jozef Mengele, kamparts in KZ-Auschwitz-Birkenau.’

xxxviii Edwin Black ‘War against the weak’ zie San Francisco Chronicle, ‘Eugenics and the Nazis—the California connection’, 9 nov. 2005. Ook: Paul Weindling, "From Philanthropy to International Science Policy: The Rockefeller Funding of Biomedical Sciences in Germany 1920-1940,"Science, Politics and the Public Good: Essays in Honor of Margret Gowing, ed. Nicolaas Rupke (Basingstoke:Macmillan, 1988. Zie eveneens: Stefan Kuhl, "The Nazi Connection: Eugenics, American Racism, and German National Socialism" (Oxford University Press,1994.

xxxix Historische Komission München

xl Hans-Walter Schmuhl. ‘The Kaiser Wilhelm Institute for Anthropology, Human Heredity, and Eugenics.’ Bladzijde 383.

xli Roberta Balstad Miller. ‘Science and Society in the early career of H.F. Verwoerd (Journal of South Afrikan Studies. Vol 19, no 4, 1993). ‘History of Sex; Adolf Hitler. Did the Third Reich Create Hepatitis G and HIV? Cross-species sexually transmitted viral experiments conducted at Auschwitz, Sachsenhausen and in South Africa.

xlii Volkskrant, 6 december 1995, ‘Regering poogde prins Bernhard van nazi-lijst te laten schrappen’.

xliii Philip Dröge, Beroep: meesterspion. Het geheime leven van Prins Bernhard. Vassalucci, Amsterdam 2002. Zie ook Ravage, 10 januari 2003, ‘Van de prins geen kwaad.’

xliv Ton Biesemaat, ‘Berhardgate of hoe de Prins der Nederlanden zijn verleden schoonpoetste. Zie ook recensie: ‘Biesemaat: landverraad van Bernhard.’

xlv James Pool and Suzanne Pool, ‘Who Financed Hitler’, New York,Dial Press, 1978

xlvi VPRO, ‘Andere tijden’, Martin van Amerongen. ‘Over Prins Bernhard.’

xlvii Bladzijde 266 uit ‘Royals and the Reich’; Jonathan Petropoulos

Tenminste achttien leden van de familie Zur Lippe waren openlijk lid van Hitlers partij. Enkele voorbeelden, aldus Petropoulos:
(1) Prinses Marie Adelheid zur Lippe 1895-1993. Net als Ernst zur Lippe een propagandist van de SS, publiceerde in 1934 het boek ‘Nordische Frau und nordischer Glaube.
(2) Erfprins Ernst zur Lippe 1902-1987
Al in 1928 als eerste Duitse prins lid geworden van de NSDAP. Ook lid van de SS en een belangrijke propagandist tot en met 1945 van de Blut und Boden-ideologie van de SS.
(3) Prins Carl Christian zur Lippe-Weissenfeld 1889-1942
SS-majoor
(4) Prinses Christine zur Lippe-Weissenfeld 1890-1966
Getrouwd met een persoonlijke assistent van Reichsführer Heinrich Himmler.
(5) Prins Stephan zu Schaumburg-Lippe 1891-1965
Duits diplomaat en SS-majoor in Buenos Aires, Argentinië. (6) Prins Aschwin zur Lippe Biesterfeld onderhield in de oorlog ondermeer via de Argentijnse ambassade in Berlijn contact met zijn broer Prins Bernhard.
(7) Prins Friedrich Christian zu Schaumburg-Lippe 1906-1983
Neef van koningin Wilhelmina die na Ernst zur Lippe ook in 1928 vooraanstaand NSDAP-lid werd. Werd belangrijke medewerker van de minister van propaganda Goebbels.

xlviii Nexus Magazine, Vol. 12, nr. 2, David G. Guyatt. ‘Princes of Plunder. The Shape of treachery and the Bridge at Arnhem.’

xlix Global Research, 25 september 2002, John Loftus, ‘The Dutch Connection, How a famous American family made its fortune from the Nazis.’ Over o.m. Óperatie Juliana’.

li www.joods.amsterdam. Jerry Meents. ‘Bezet Nederland.’ De Volkskrant: ‘Trouw: ‘Bernhard schreef Hitler brieven’ 23 december 2003. Citaat van Adolf Hitler, 24 juli 1942, uit: ‘Hitler’s tafelgesprekken 1941-1944’ (Amsterdam 2005).

lii NRC, 23 januari 2010, ‘Kabinet wist al in oorlog van SS-lidmaatschap Bernhard.’