Je kent het wel. Je gaat eens rustig achterover zitten om je leventje te overdenken. Alles gaat eigenlijk best wel goed, ‘zijn gangetje’ zoals ze dat zeggen. Er zijn toch zeker al een paar dagen voorbij gegaan zonder dat er echt grote dingen mis zijn gegaan of dat je eens flink ergens over hebt lopen piekeren. En dan begint er iets te kriebelen….

Je zit niet echt meer lekker en je wiebelt wat heen en weer. Je gaat maar wat rond scharrelen want dat stilzitten werkt ook niet echt. Je ruimt wat op, verplaatst wat spullen, stopt wat in de wasmachine. Niet erg efficiënte dingen, je maakt niets echt af en de uren verstrijken ongemerkt. Maar enfin…je bent bezig! Als een roestige locomotief beginnen je gedachten te draaien, langzaam maar zeker… ‘Er moet er toch iets zijn? Iets! Het unheimische onderbuikgevoel wordt sterker. Er moet iets mis zijn maar wat? Als een razende ga je alles bij langs, je werk, je schoonmoeder die jou uithoorde, school, die vriend die iets vroeg…..in de trein….waar iedereen het gehoord kan hebben…..ratel ratel piep maal kraak.

En dan komt het magische moment waarop alles op zijn plek valt. Het begint in je buik of achter in je nek, de hete bal van paniek die razendsnel door je lichaam trekt, je warm en koud tegelijk laat voelen en je benen doet beven. En daar is het: je hebt iets niet op tijd ingeleverd, je weet niet meer zeker of je die ene belangrijke mededeling wel hebt doorgegeven, je hebt al een maand je post niet bekeken en misschien zit er wel een belangrijke rekening tussen. Nu heb je echt iets gedaan waardoor je je leven in één keer overhoop hebt gehaald, je carrière hebt verpest. Je moet misschien voor de zekerheid maar verhuizen en het is je eigen schuld, want als je alleen maar gewoon…..En alle andere mensen hebben alles zoveel beter voor elkaar. Shit shit shit! Nu word je ontslagen, je schoonmoeder wil je nooit meer spreken…

Herkenbaar? Gefeliciteerd! Dan heeft u wel eens een MLIO-ervaring gehad! Een MLIO-ervaring? Jazeker, een Mijn Leven Is Over ervaring. 

De regels:

• Er gebeurt op dit moment iets verschrikkelijks
• De consequenties zijn buiten proportioneel en niet te overzien
• En het is 100% je eigen schuld

U heeft oog in oog gestaan met de vrijheid uitmoordende keerzijde van de maakbaarheid van de mens. We leven namelijk in een schuld-maatschappij. Heb je kanker, RSI of zwakke darmen? Dan stress je teveel. Als je maar iemand was geweest die minder neurotisch was, dan was je gezond geweest en niet zo’n last voor je baas, of voor je vrouw of wie dan ook. Als je die kromme neus nou gewoon had laten verbouwen, dan was je op je 35^e niet nog steeds vrijgezel geweest. Wat ben je toch een loser, je hebt een uitkering omdat je niet wilt werken, je zuipt teveel omdat je geen hulp wil, je hebt nog nooit promotie gemaakt omdat je geen POP’s maakt of geen portfolio hebt samengesteld of niet genoeg leuke (lees: dure) kleren hebt. Misschien zijn je tanden wel niet wit genoeg, die kun je laten bleken hoor!

Alles kan naar je hand worden gezet, als je het maar hard genoeg wilt. Wil je niet? Dan moet je het zelf maar weten en de consequenties dragen! 

We maken kinderen op de middelbare school wijs dat ze alles kunnen worden wat ze maar willen. Beland je uiteindelijk in dezelfde fabriek als je vader en kun je de huur van je sociale huurwoning amper betalen; ‘heb je jezelf er niet uit losgemaakt’ of ‘je kansen niet gegrepen’ We leven met z’n allen in een mentale gevangenis en praten elkaar constant achter de tralies, want samen ben je niet alleen. Doe jij ook niet wat je wil? Oh, gelukkig maar, dan ben ik niet alleen! De sleutels hangen gewoon in het slot, maar niemand pakt ze. Echt vrij denken, je losmaken van de ketenen van het instituut en de sociale omgeving lukt niet met een zwaard van Damocles boven je hoofd en een hand om je keel die net strak genoeg zit om biologisch door te functioneren, maar daar houdt het dan ook mee op.

‘Als ik echt mijn eigen weg ga en het loopt niet goed af, dan is het dus allemaal mijn eigen schuld!’

Terug naar je MLIO-ervaring. Misschien kun je nog net even bellen om je bericht door te geven, het is pas kwart voor tien. Of sms’en misschien? Ga anders nu gauw je post nog even uitzoeken of je schoonmoeder bellen om te peilen of ze niet……

En dan is de dag voorbij en heb je niets gedaan wat je een stap dichterbij de doelen brengt die jij jezelf hebt gesteld. Maar gelukkig zat er geen rekening bij de post die je had moeten betalen! Ga maar lekker slapen, overmorgen is er wel weer iets nieuws wat je leven compleet over de kop zal jagen.