Je kunt er ook een gunstig perspectief in zien:

Als het mensen toch niet werkelijk uitmaakt waar ze hun tijd aan verdoen en geen bijster interessante ambities hebben, dan kunnen we ook net zo goed andere dingen gaan doen zoals meer zelfvoorzienend worden. Gesocialiseerde infrastructuur opbouwen. Geeft ook arbeidsvreugde.

De werkvloer: een smet op mijn naam.

Werken maakt ook gelukkig. Ik ben niet tegen werk, ik ben tegen het hebben van een baan

Gisteren in de tuin gewerkt, en daar werd ik heel gelukkig van! Zonnetje op me kop, composthoop verwerkt, plantjes gezaaid. Heerlijk!

Zal wel niet de insteek geweest zijn van het Cultureel Planbureau, maar goed, create your own reality dan maar . Het woord alleen al trouwens: Sociaal Cultureel Planbureau. Hoe bedoel je idioot…

Ik dacht dat sociale structuren altijd vanzelf ontstonden. Cultuur plannen…. Oh ja, dit is Nederland. Het land waar werkelijk alles centraal gepland wordt.

Werken is niet per definitie vervelend, maar zodra de balans tussen werk en vrije tijd verstoord wordt, kun je weleens heel ongelukkig worden. Voor iedereen is die balans anders. Ik vind eigenlijk dat het ongeveer fifty-fifty zou moeten zijn, voor mij persoonlijk dan. Genoeg vrije tijd om aan mijn hobby’s te besteden, maar ook een vast inkomen waarmee ik de basisdingen kan betalen en een beetje structuur in mijn week. Het maakt ook nogal uit of je werk doet wat je leuk vindt en fijne collega’s hebt.

Ik kan beamen dat werken echt erg blij maakt. Heb de afgelopen 3 weken “even” fulltime gewerkt. Je weet wel, zoals 90% van de mensen out there.

Voel me top en ENORM blij. Helemaal niet lamgeslagen, te moe om iets anders te doen, negatief, ongezond en totaal a-creatief.
Te vroeg opstaan (6:00) is heerlijk! Lekker de hele dag binnen de muren van het kantoor doen wat je baas van je verlangt. Tis toch prachtig om niet te na te hoeven/kunnen denken. Scheelt weer zoveel frustratie. En dat alles voor geld, cash, doekoe.

Geld is fantastisch. Ik kan er zo veel spullen voor kopen, lekker winkelen enzo. Eindelijk die nieuwe iPhone en een nieuwe broek van 200 euro. Wat heb ik dat gemist zeg.

Nee doe mij maar een 9 tot 5 baantje voor de komende 40 jaar. Ik denk dat ik daar vast wel beter van word. Who needs to live life anyways ? Overrated zeg ik je.

“Arbeit macht frei” Hitler zei het ook al, dus zal het wel waar wezen.

Werken is niet naar. Het enige vervelende aan werken is dat de dag zo snel omgaat en dat wanneer je thuis komt het einde van de dag alweer nabij is. Voor de rest heb ik weinig of niets aan te merken. Ik bedoel: werken kan je ook iets brengen, naast je loon. Door te werken ontdek je jezelf en leer je andere mensen kennen, mensen die je normaal gesproken nooit zou ontmoeten. Het is allemaal maar hoe je het ziet en wat voor werk je doet, vind ik….

Ik leef in een busje het grootste gedeelte van het jaar en ga daar waar het me uitkomt..niet van een uitkering maar zuur verdiende centen..Bij het dierenasiel krijg ik nog niet eens een hond mee omdat ik ze verteld heb dat ik regelmatig langs recreatiemeren , bossen , stranden en duinen vertoef..Vinden ze te min voor een hond zo,n leven..Ze zoeken vnl mensen met een baan die af en toe naar de genoemde bestemmingen gaan…(Nee , dit is geen onzin )

Beste Anarchiel,

Ik zou heel graag niet meer werken. Maar hoe overleef je dan zonder inkomen? Want ja een tuin, een woning, electriciteit, wiet, eten en drinken kosten allemaal geld.

Fischli +1

@ Anis

Ik heb vrij makkelijk praten aangezien ik zuinig ben geweest en weinig tot geen wensen heb. Dat betekent dat ik mijn rekeningen die niet op andere manieren dan met geld betaald kunnen worden financier met het geld dat ik gespaard heb. Voor de rest help ik vrienden en kennissen, die mij daar dan bijvoorbeeld in natura (eten, drinken, rookwaar, et cetera) voor belonen. En daar kom je echt een heel eind mee, al heb ik natuurlijk wel heel hard vaarwel moeten zeggen tegen mijn vroegere “veel-te-ruim-in-de-centen-zit-gevoel”. Nu probeer ik alles op te maken

Het is uiteraard wel tijdelijk, aangezien er natuurlijk ook een eind aan dat spaargeld komt. Ik hoop op dat moment echter een beter beeld te hebben van waar ik precies naar toe vertrek aangezien het nu wel meer dan duidelijk is dat Nederland geen optie meer is. Of misschien is het financiële drama dan wel zo ernstig geworden dat geld geen eens meer een rol speelt en dat we dus sowieso met zijn allen op zoek zullen moeten gaan naar wat nieuws.

Kortom: voorlopig maak ik me helemaal nergens zorgen over. Maar ik ben het volledig met je eens dat het niet makkelijk is om aan de sleur te ontsnappen en dat ik wat dat betreft geluk heb gehad.

Werken zou nog een te overkomen kwaad zijn, ware het niet dat ik in dit land pas in oktober van ieder jaar met uitgaven voor mij en mijn gezin kan beginnen. Gelukkig hebben we dan wel het hele staatsapparaat met uitwassen en vooral hobbies aan de praat gehouden!

Ik denk dat als iedereen zich dat beseft wij snel klaar zijn met een goed gevoel over werk. Dit is weer een typisch voorbeeld van de dominee die tegen de notaris zegt onder het genot van een borrel: “Hou jij ze arm, Sjors, dan hou ik ze dom….”

Laten we eerst eens een onschuldig referendum houden met de vraag: wilt u de BTW afschaffen JA of NEE?

Laten we (ik dus) zo zeggen. Indien ik er geen geld voor kreeg dan deed ik dit werk niet. Ik werk graag met plezier, maar niet voor mijn plezier, al wordt het met de dag minder, aangezien er steeds minder netto overblijft om van te leven. Dit dankzij onze “volksvertegenwoordigers”. Ben jaloers op de mensen die niet voor hun geld hoeven te werken. Iedereen zou gewoon een basisbedrag moeten krijgen en dan kan men zelf bepalen of men ermee kan leven of niet. Maar dan komt er te weinig geld binnen bij onze graaiers.

Slechts dan wanneer men ook daadwerkelijk lol heeft in hetgeen men doet..
Dit laatste is voor velen geenszins het geval. Men werkt uit noodzaak.
Flauwekul als ‘brood op de plank’, hypotheeek, bla, bla, you name it.
‘Arbeit Macht Frei’ is pure propaganda uit een communistisch ‘verleden’..
Ik werk niet, althans niet op de manier die meesten er onder verstaan. Verbaas me slechts over de massa die dit wel meent te moeten..
Sterkte de komende tijd..

@joy

Hear hear. Zo denk ik er ook over.

Wat ik altijd frappant vind is dat mensen zo geprogrammeerd zijn dat men denkt dat werken normaal is en erbij hoort. Dat er iets uit te halen is wat je anders niet zou krijgen.
Ik lees zaken als “mensen ontmoeten die je normaal niet zou ontmoeten”, “structuur in je week” en merk dat het voor velen invulling geeft aan hun bestaan.

Ik vind dat nogal vreemd. Een leven zonder werk zou dit ook moeten brengen. Sterker nog, nog veel meer dan werk ooit kan bieden. Je weet wel, iets met vrije keuze enzo.

Werken zoals men dat nu doet in deze maatschappij is naar mijn mening een vorm van gevangen zitten hoe je het ook wendt of keert. Een leven zonder werk is vrij. Maar haal “zonder werk” en “geen reet uitvoeren” a.u.b. niet door elkaar.

Je “Arbeit Macht Frei” plaatje zegt het allemaal.

En voor de mensen die alleen maar loonslaven omdat dat zo hoort kan ik maar een ding zeggen.

Jedem das Seine!

Ik ben wel benieuwd naar ervaringen van jullie. Zijn er mensen die iets met het LETS-systeem doen, of zelf een ruilhandelcommunity hebben opgezet, of dit gewoon op kleine schaal binnen familie en vriendenkring toepassen?

@ Anarchiel; Respect. Ik benijd je manier van leven. Maarja er moet ook brood op de plank komen. En als je daar een extra plakje beleg op wil ben je wel bijna genoodzaakt om mee te doen aan het arbeidsproces sorry slavenarbeidsproces. Het liefst zou ik gisteren stoppen met werken maar 70% van mijn loon betekend de hongersdood zo ongeveer. Van mij mag de hele zooi in elkaar lazeren maar wat krijgen we ervoor terug? Waarschijnlijk een RFID implantaat waar je saldo op staat. Tenzij de mensheid op het laatste moment nog wakker word, of er hulp van buitenaf komt, en het tij keert. Maar ik vrees dat in beide gevallen het leed niet te overzien zal zijn. Voordat ik wist wat ik nu weet, stond ik daar niet bij stil. Nu ik het wel weet beangstigd het me wel ooit. Toch ga ik er nog steeds van uit dat het uiteindelijk allemaal goed komt, en dat we als mensheid echte vrijheid mee gaan maken.

@ uhntiss

Hongersdood???
Je hebt werkelijk geen flauw benul hoe weinig ‘voeding’ je lichaam werkelijk nodig heeft.
Met iedere hap ‘whatever’ vervuil je in meer of mindere mate je lichaam.
Tip: Ga om de dag eten. En dan bedoel ik alle maaltijden!!
Moet jij is opletten wat dit met jouw ‘bewustzijn’ doet..
Voor drinken geldt hetzelfde verhaal al raadt ik je dat zeer sterk af

@Spijkerkonijn

Ik denk er eigenlijk net zo over, maar zou niet weten hoe ik dit aan zou moeten pakken. Ik baal er wel degelijk van dat mn wekker elke morgen gewoon veel te vroeg afgaat en ik op “moet” staan en dat ik door weer en wind op mn fietsje moet stappen om vervolgens ergens heen te gaan waar ik eigenlijk helemaal niet wens te zijn voor de komende 10 uur. Veelal krijg ik dan ook nog de indruk dat mijn aanwezigheid op dat moment ook nog veel te weinig gewaardeerd wordt, dus waar zou ik het allemaal voor doen?! Zolang echter geld als betaalmiddel dient, zal je toch op eoa manier iets moeten vinden om je rekeningen te betalen. Ik ben nog steeds op zoek naar dat ene goede idee dat mij een miljonair maakt om zo meteen mn baan op te kunnen zeggen en zelf te bepalen wat ik in MIJN tijd ga doen. Denk niet dat het er ooit van gaat komen. Via een uitkering lekker teren over de rug van anderen behoort naar mijn mening niet tot de opties, je geeft het zelf al aan. Maar wat dan, handeltjes met het risico daar voor beboet te worden ? In principe zou ik daar weinig problemen mee hebben, maar de keerzijde ervan staat me niet aan. Je zou dus al een rijke oom of spaargeld moeten hebben om het een tijdje uit te kunnen zingen, want rekeningen waar je gewoon niet aan onderuit kunt komen (stroom voor verlichting en bijv. je pc, gas om je vreten te koken, huur/hypotheek voor dat dak boven je hoofd, kleding -hoe goodkoop die ook kan zijn enz.) moeten toch betaald worden, toch ? Daar verandert verder niets aan al zou je een hutje op de hei hebben en zelf kunnen voorzien in eten en drinken, er blijft altijd wel iets over waarvoor je een rekening gepresenteerd krijgt, je ontkomt er gewoon niet aan. Als ik de “vrije keuze” zou hebben, zou ik het inderdaad anders doen, maar zie op dit moment (nog) geen alternatief.

@ -AIO-

Als ik de “vrije keuze” zou hebben, zou ik het inderdaad anders doen, maar zie op dit moment (nog) geen alternatief.

Houden zo..

@wakiewakie. ik geloof je direct. We zijn gewend om 3 keer per dag te eten en we kunnen makkelijk met minder. Ik wil er mee aan geven dat 70% van niet veel, erg weinig is. En in deze wereld heb je nou eenmaal geld nodig om in leven te blijven.

Ik heb een geen probleem met werken. Om in mijn levensonderhoud te voorzien verricht ik met lood in mijn schoenen een blij gemoed een dienst aan mijn slavendrijver werkgever.

Net als vele anderen bevind ik me nog in de mallemolen van het arbeidersbestaan. Op zich zou ik dat niet zo erg vinden, ware het niet dat het stuk lood in mijn schoenen steeds zwaarder lijkt te worden. Zo op kantoor om mij heen kijkend denk ik dat het een veilige uitspraak is om te zeggen dat niemand aldaar voor een baan als de onze gekozen heeft.
“Aaaah toe mama, mag ik alsjeblieft administratief medewerker worden? Heus echt, ik wil geen leeuw meer worden, of brandweer of politie.” (dat laatste is momenteel wat tricky)
Dat van die leeuw dat klopte dan wel weer.

Ik ben lui, veel te lui om me te kunnen ontrukken aan dit moeizame stervensproces bestaan. ‘s-Avonds plof ik op de bank, drink een paar borrels en heb grootse ideeën hoe het beter kan. Daar blijft het dan ook bij, want de volgende dag tref ik mezelf aan in de file, op weg naar weer een matte vreugdevolle dag op kantoor.

Ik laat iedereen in zijn/haar waarde, en heb geen pretenties beter te zijn dan iemand die zijn leven als zogeheten schaap slijt, al dan niet bewust op weg naar de slachtbank. Sterker nog, misschien zijn die mensen nog te benijden. Zij hebben misschien geen weet van hoe de wereld ‘werkelijk’ in elkaar steekt, maar ik moet wel leven met die kennis en dat levert misschien nog wel meer stress op dan ik voorheen had.

@chiel, je gaat mij nu echt te ver ‘‘Werken is wat mij betreft totale onzin.’‘

dus kan ik concluderen dat je niet werkt?
dus je bent een last van andere Nederlanders?
heb je er wel eens aan gedacht dat de ‘‘elite’’ meer van jouw soort wil? Om te zorgen dat de werkende mensen afgeleid is door de niet werkende mensen!

Als er nu wel of niet een ‘‘elite’’ is, je zou wel moeten werken.

En dan ook nog een plaatje van een concentratie kamp. SCHAAM JE!

@ Zoeker

Wel beter lezen alsjeblieft. Ik werk niet maar trek absoluut geen uitkering en ben helemaal niemand tot last. Ik teer in op mijn spaargeld waar ik tien jaar voor krom gelegen heb. Sorry als ik wat jou betreft te ver gegaan ben, maar ik zie niet precies in waarom.

@chiel, volgende keer ga ik dus even beter lezen.

ik denk dat ik veel van jouw kan leren.
en waarschijnlijk jij ook van mij.
wij kijken totaal anders op Nederland en de wereld.

Lang geleden las ik deze tekst, met verf gespoten op een muur. Is me altijd bijgebleven:

‘Gelukkige slaven zijn de grootste vijanden van de vrijheid’.

Simpel; Ik werk omdat het moet, en niet omdat ik het leuk vind. Ik ben geboren als een vrij, naakt en zuiver mens. Mijn leven is vanaf dag 1 verknalt. School, werken, sterven…wat een invulling…

@ Chiel
Een hele dikke knuffel voor jou voor dit heerlijke stuk tekst!!

En ehrr, what ever happened to the weekend? ik meen vorige week nog gelezen te hebben dat mensen in t weekend gelukkiger waren en nu ineens weer door t werk… hoe ultiem boeiend!

Simpel; Ik werk omdat het moet, en niet omdat ik het leuk vind. Ik ben geboren als een vrij, naakt en zuiver mens. Mijn leven is vanaf dag 1 verknalt. School, werken, sterven…wat een invulling…

Alles in het leven is een keuze. Niets moet. Overal is een mouw aan te passen en alles kan anders. Werken moet dus niet.

Heb ik het antwoord op een “werkeloos” bestaan? Nee nog niet, maar ik werk daar wel aan

Verder moeten mensen eens goed bij zichzelf nagaan. Wat moet je allemaal hebben waar je geld voor nodig hebt? Kan je niet met veel minder doen? Wat kan je aanpassen in je leven om minder geld nodig te hebben. Etc etc.

40 uur per week werken is volgens mij voor geen enkel mens een must. Een brave consument daarentegen ...

@Zoeker

Chiel heeft wat moeite met kwantificeren. Dat hij ongelukkig werd van zijn baantje houdt in dat IEDEREEN ongelukkig van werken word. Dat hij gelukkig wordt van een paar gram wiet per dag houd in dat dat voor iedereen zou werken.
Nog een voorbeeld, dat hij als hij elite zou zijn geld aan zijn vrienden en familie geeft maakt dat alle politici corrupt zijn.

De elite is een polarisatie verzonnen door populisten. Laatst stond in het NRC zelfs een artikel waarin ‘de elite’ iedereen werd genoemd met een opleiding van HBO of hoger. Kortom 40% van Nederland is elite.

@Kamper
zouden we moeten doen 20 jaar geen belasting betalen en geen btw. Kijken hoe het dan gaat. Ik zal een kort beeld spiegelen. Iedereen komt in kleine leefgemeenschappen te leven (iets wat de meeste anarchielers blij schijnt te maken). Het leven op de planeet decentraliseer weer. Dat houd in dat we geen grote ziekenhuizen meer hebben. Dat houd in dat we geen onderzoek meer kunnen doen naar nieuwe medische toepassingen. Dat houd in dat veel medicijnen beperkt worden tot de natuurlijke dingen. De levensverwachting van de mens zal na 20 jaar enorm gedaald zijn. De levenskwaliteit van mensen zal enorm afnemen.
Mensen kunnen elkaar niet meer aftroeven met geld, dat bestaat niet meer en heeft zijn huidige invulling verloren. Geen nood de machtsbeluste mensen gaan het zelf regelen met zwaard en schild.

Een stap verder, helemaal geen authoriteit meer. Een groep machtswelusten creeert op basis van fysiek geweld een nieuwe overheid. Niet democratisch gekozen en niet bereid dingen met geld uit te vechten. We zijn weer terug in de tijd van dictatoren als nero en cesar. Ook dit systeem blijkt kut. Nog meer mensen gaan dood en trekken de bossen in om voedsel te zoeken. We leven van noten en landbouw. Als we behoefte hebben aan iets nemen we dat direct. Alle gereedschappen zijn overbodig maar heey KUT we zijn geevolueerd we hebben geen warme apenvacht meer die ons warm houd. Alle mensen die mee deden aan deze belachelijke devolutie sterven in de eerste strenge winter.

@ Crash

Volgens mij geef ik mijn mening over dingen en dat is inderdaad vanuit mijn perspectief. Lijkt me ook niet bijster onlogisch. Ik wil voortaan wel bij elk stuk gaan vermelden dat dat het geval is, maar dat lijkt me wat vervelend worden. Alles wat ik schrijf is mijn mening en ik vind helemaal niet dat dat voor iedereen geldt. Allesbehalve zelfs. Als jij dat uit mijn woorden haalt, excuses. Doe wat jou het beste lijkt, ik verkondig slechts wat ik denk.

Als we dan allemaal nu uitgelekt zijn ja..?
Enig idee wie ‘de langste’ heeft?

@ Crash,
nooit eerder voorbij zien komen - hoogst waarschijnlijk alias van een alias - trekt hier even van leer opdat meneertje wel ff weet hoe eea zit..
Gefeliciteerd!

Kunnen we dan nu weer ff verder? Ja? Dank u wel..

@H3rm3s 0nl1n3

Bijna goed.
En ook mist weer dat alternatief, dat dan weer wel..

verder, wat crash zegt.

@crash
Die snap ik niet: als er geen BTW meer wordt rondgepompt daalt de levensverwachting met een jaar of 20? Ik weet dat ik grote stappen neem, maar ik heb niet de pretentie een dergelijke conclusie hard te maken.
Ik heb namelijk niets tegen decentralisatie, kleine leefgemeenschappen, kleine ziekenhuizen en wat u noemt “devolutie”.

De devolutie is al een paar eeuwen aan de gang, gezien het feit dat de menselijke soort in staat is slechts 10% van zijn hersenen geactiveerd te houden en zijn uiterste best doet daarvan weer 90% door “gangbare opvattingen” te laten uitschakelen. Naar mijn mening moet je trachten die 10% op peil te houden door je constant af te vragen: “Waar zijn wij hier op aard’ nou helemaal mee bezig?”

Ik ben optimist: pluk de dag, iedere dag is er één!

Daalt de levensverwachting? Die moeten jullie toch ff uitleggen..
Er bestaat namelijk alleen maar leven! Iets anders ie er niet. PERIOD.
Spijt me wel maar zo is het..
Dus, wanneer iemand onder u nog steeds overtuigd is van iets als ‘de dood’, be my guest maar uit ervaring kan ik je vertellen dat dit je reinste onzin is.
STOP PLAYING THEIR GAME..

Chiel heeft wat moeite met kwantificeren. Dat hij ongelukkig werd van zijn baantje houdt in dat IEDEREEN ongelukkig van werken word.

Dit is bijna hetzelfde als zeggen: “Je hebt een afkeer tegen mijn decadente auto omdat je em zelf niet kunt betalen. Jaloers!” Helaas, er zijn fundamentele bezwaren.

Met de gemiddelde baan ben je in dusdanige mate rad in de machine dat het bezwaarlijk is. Met het gemiddelde huis ook. Met de gemiddelde bankrekening ook. Zelfs met een gemiddelde auto.

Ons probleem zit diep geworteld in onze infrastructuur (en ons besef). Je ziet het of je ziet het niet. Het maakt niet uit of die baan wel of niet een draaglijk tijdverdrijf is.

Dat was geen onderdeel van het onderzoek van het planbureau.

@ Anarchiel - Gewoon lekker je mening blijven verkondigen. (niet dat je mijn goedkeuring daarvoor nodig zou hebben of iemand je zou kunnen stoppen)

@ iedereen - Denkt dat iedereen zelf moet weten wat hij of zij er van vindt en mee doet. Begin wel een beetje af te haken door de vele moraalridders die het nodig vinden hun normen en waarden als feit te moeten verkondigen. de Elite polariserend noemen en vervolgens de anarchiellezers over 1 kam scheren….pot & ketel…

De zogenaamd negatieve gevolgen die worden voorgesteld zijn ingegeven door verbanden te leggen die er niet zijn. Maak me er zelf ook vaak genoeg schuldig aan. Maar bv. onderzoek naar nieuwe medische toepassingen is niet afhankelijk van de grootte van het ziekenhuis. Stress verkort de levensverwachting juist dus ik zie ook niet in dat die door niet te werken met 20 jaar zou afnemen, evenals de levenskwaliteit.

@ Crash
ALS jouw levenskwaliteit betekend dat je elke zomer in een exotisch land verzorgt wil worden, elke winter met een gipsvlucht thuis wilt komen, die nieuwste hybride auto wilt kopen, omdat dat zo goed is voor het milieu (over kortzichtigheid gesproken), en ook die walk in fridge in je doorzonwoning op die geweldige fenexlocatie wilt hebben prima!  Dan begrijp ik je zorgen. Helemaal wanneer jouw systeem door een stel uitkeringtrekkende, niet (voor een werkgever)werkende, natuurbewuste, blowende, media-argwanende, politiek-ongehoorzaamende, zelf voorzienende, niet belastingbetalende, medemensen, die zeker niet zonder meer anarchistisch zijn, maar het beestje moet een naam hebben, wordt verstoort. Deze mensen verstoren jouw systeem door geen hypotheek te nemen voor 1 van die 100 huizen die in jouw wijk al langer dan een jaar te koop staan, waardoor er antikraak in komt wat jouw huizenprijs niet ten goede komt en waar wel op is gerekend, althans de makelaar had toch 20% in 10 jaar voorspelt, waardoor je toch net nog die top-hypotheek kon afsluiten tegen die o zo goedkope tijdelijke rente die nu ineens enorm is gestegen.
Maar helaas! Niets van dit is waarheid, die ligt namelijk in het midden tussen jouw en andermans overtuigingen.
Net zo goed als deze mensen jouw vrije geest, wil en keuzes respecteren zou je andere ook in hun waarde moeten laten.
Geef toe, bovengenoemde tekst is wat op de rand, maar dat was volgens mijn mening even nodig.
En voor er direct een beeld wordt geschets; ik wil ook graag die nieuwe Citroen DS5 hybride diesel businessline en die vakantie naar Zuid Afrika en stem D66 en ben druk bezig met afstuderen om (zoals nu blijkt) me tot de elite te kunnen rekenen en die vet betaalde baan met topbonus en 13e maand binnen te halen, maar daarbij ben ik me zeer bewust van de bullshit die hier achter zit, de waan waarin ik leef en de mate waarin deze zaken er toe doen.

onder reserve van alle rechten verblijf ik.
Hamba kakuhle

“Kan me niet aan de indruk ontrekken dat de toename van de bezoekers het niveau niet echt heeft doen stijgen”

Ik kan me niet voorstellen dat dit een elitair clubje moet worden, waarvan de aspirant-leden door een soort van ballotage-commissie zouden moeten? Waar leg je de lat en wie bepaalt dat?

Volgens mijn bescheiden mening moet je de natuur op zijn beloop laten. Kijken wat het resultaat wordt. Ik ben echter geen gestudeerd type psycholoog.

@ kamper,
Die opmerking heb ik inderdaad verwijderd, was in een opwelling van irritatie over bepaalde reacties over langere tijd ontstaan, maar inderdaad iedereen moet zelf weten wat hij denkt of zegt.
Vindt wel dat de discussie soms ver te zoeken is en er enkel verwijten over en weer vliegen waardoor het meer op een nu.jij forum begint te lijken en dat was/ben ik hier niet zo gewend.
Maar je hebt helemaal gelijk. Ben overigens ook geen psycholoog oid en opleidingsniveau is naar mijn idee ook volledig een fictie, bewust niet kiezen voor een opleiding getuigt misschien nog wel van meer verstand dan wanneer men hier wel voor kiest… Voorbeelden genoeg

@H3rm3s 0nl1n3

Bijna goed.
En ook mist weer dat alternatief, dat dan weer wel..

verder, wat crash zegt.

@AIO

Excuus, ik wist niet dat er een “goed” was waar ik naar moet streven. Ik geef hier mijn mening zonder de pretentie te hebben dat ik over ‘de oplossing voor iedereen’ beschik. Zoals ik schrijf heb ik wel mijn gedachten over hoe het anders/beter voor mij zou kunnen, maar het ontbreekt me aan initiatief om daar actie op te ondernemen.

Misschien ben ik wel tevreden met mijn leventje zo. Als ik de indruk wek dat mijn hele leven een tranendal is, dan wil ik dat wel rechtzetten. Ik voel me overwegend een gelukkig mens. Er is echter iets in mij dat op zoek is naar andere manieren om mijn leven in te vullen en waardoor ik onder andere op sites als anarchiel.com graag lees over de inzichten van andere mensen. En daarbij sluit ik niemand uit. Daarbij wordt ik op het spoor gezet om verder op onderzoek uit te gaan. Hierdoor krijg ik meer dan voldoende materiaal om te overpeinzen, waarbij de uiteindelijke vraag voor mij is “Hoe denk ik er zélf over?” (onderwerp invullen naar smaak)

Met je opmerking “verder, wat crash zegt” kan ik niet zoveel. Verwoordt Crash exact wat jij denkt? En hoe relateer je dat aan mij of was deze opmerking (ook) aan de andere lezers gericht.

“Kan me niet aan de indruk ontrekken dat de toename van de bezoekers het niveau niet echt heeft doen stijgen”

Helemaal mee eens.. 

yohta

Simpel; Ik werk omdat het moet, en niet omdat ik het leuk vind. Ik ben geboren als een vrij, naakt en zuiver mens. Mijn leven is vanaf dag 1 verknalt. School, werken, sterven…wat een invulling…

Alles in het leven is een keuze. Niets moet. Overal is een mouw aan te passen en alles kan anders. Werken moet dus niet.

Heb ik het antwoord op een “werkeloos” bestaan? Nee nog niet, maar ik werk daar wel aan

Verder moeten mensen eens goed bij zichzelf nagaan. Wat moet je allemaal hebben waar je geld voor nodig hebt? Kan je niet met veel minder doen? Wat kan je aanpassen in je leven om minder geld nodig te hebben. Etc etc.

40 uur per week werken is volgens mij voor geen enkel mens een must. Een brave consument daarentegen ...

Alles is een keus, ondanks dat we 6 jaar geleden al besloten hadden ons huis te verkopen en in een goedkoop huurhuisje te gaan wonen, heb ik nog niet eens de keus te stoppen met werken. Ik ben zo afhankelijk gemaakt van geld. ( huur, gas, elektra, belastingen) dat ik NOG steeds moet werken. De keus om niet te werken of minder te werken is niet in beeld. En het klinkt misschien makkelijk en goedkoop, maar dat is niet mijn schuld. Vanaf dag 1 is mij geleerd zo te denken en zo te moeten functioneren. Nu ik iets verder ben in het leven werk en knok ik om andere manieren te vinden. Eigenlijk om de vrijheid te vinden wat IK zou kunnen/willen doen met MIJN leven. Dat leven is namelijk van mij, en niet van een/de overheid zoals het nu is…maar wel bedankt voor je/de bijdrage. Ik leer hier elke dag weer bij

Als werken echt leuk was, zou je er voor moeten betalen in plaats van er voor betaald worden.

Als werken echt leuk was, zou je er voor moeten betalen in plaats van er voor betaald worden.

Briljant! En oh zo waar :D

Die hou ik er in!

@ Anarcheil & Iedereen

Ik ben niet per definitie tegen werken. Werken om je medemens te helpen of een duurzaam ecologisch dorp op te bouwen etc etc lijkt me geweldig. Ik heb iets tegen werken voor de staat en de ‘beloning’ die je daarvoor krijgt. Dat staat totaal niet in contrast met het levensonderhoud.

Jij hebt de optie om te leven van je spaargeld. Maar wat als je jezelf nou op diezelfde slaapkamer had gevonden(incl dat harde belletje) zonder dat spaargeld? Had je dat nog geen uitkering getrokken? Wat had je dan gedaan? Eerlijk.

Ik heb zelf wel een bijstandsuitkering overigens. Ik doe mijn best om te solliciteren, schrijf actief brieven maar word constant afgewezen. Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik ook geen zin heb om te gaan werken omdat het veelal callcenterbanen zijn, maar heb geen super diploma, dus zit niet veel anders op. Ik ben absoluut niet lui. Ik sport, ik lees en ontwikkel mijzelf op spiritueel gebied. Ook vind ik het verschrikkelijk moeilijk om voor het systeem te werken, ik zie en voel gewoon veel te veel. Zeker in deze tijden. Daarnaast moet ik in de schuldhulp want ik heb aardig wat schulden, helaas.

Deze vraag is eigenlijk voor iedereen. Ik zou het waarderen als jullie mij een antwoord willen geven.

Stel je hebt schulden en je gaat in de schuldhulp. Dat betekend dat je alleen maar boodschappengeld krijgt en dat hun je vaste lasten betalen van jou inkomen. Op een houtje bijten dus. Als je een baan zou hebben zou je daar dus helemaal geen cent van terug zien. Dan zou je zeggen je lost meer af omdat je een hoger inkomen hebt dan een bijstandsuitkering en ben je dus sneller van je schulden af, dat is dus niet zo. De regel van de schuldhulp is dat je in 3 jaar van je schulden af bent, ongeacht de hoogte van je schulden. Je werkt dan in principe voor niks.

Is het echt zo erg om in de bijstand te zitten in deze tijden? Mensen zeggen dan altijd dat je geld ‘over de rug van anderen’ krijgt. Maar is het niet zo dat die ‘anderen’ ook een vrije keus hebben? En dus de keus maken om bewust te gaan werken en dus een deel af te geven aan die bijstand. Ze kunnen ook zeggen ik doe het niet, ik vertik het. Toch? Hoe zien jullie dat?

Zouden jullie dan kiezen voor schuldhulp icm een callcenterbaan of via de bijstandsuitkering?

Bedankt mensen!

Jayden

@Jayden

Een eenvoudige oplossing heb ik niet voor je, helaas.
Wel kan ik zeggen dat ik (vanuit mijn eígen situatie nu) zou kiezen voor een baan, althans zo kijk ik er nu nog tegenaan. Voor mij betekent bijstand een afhankelijke positie waar ik niet in terecht wil komen. Eigenlijk moet ik zeggen “wilde” want een jaar of wat geleden bevond ik mij ongeveer drie maanden in de bijstand. Zelfs in die korte periode vond ik dat (zeker op dat moment) zó onaanvaardbaar dat ik ervoor heb gekozen om weer bij een eerdere werkgever aan de slag te gaan terwijl ik ooit had gemompeld dat nooit meer te doen.

Ik wil mijn eigen broek ophouden en ook al bevind ik me nu in een veredelde schaapskooi zoals hier vaak te lezen is, het werken geeft me toch nog een groter gevoel van onafhankelijkheid dan het leven van een uitkering. Wat ik destijds bijzonder vervelend vond was dat ik volledig met mijn billen bloot moest bij de gemeente, waar je door de *kuch* zeer betrokken medewerker m/v wordt behandeld alsof je het niet waard zou zijn om uit te piesen als je in brand stond.

Met schuldhulpverlening heb ik geen ervaring. Uit je verhaal maak ik op dat je sowieso drie jaar in de schuldhulp zou zitten. Als dat zo is trek ik de conclusie dat je zelf toch meer te besteden zou hebben wanneer je een baan zou hebben.

Uiteindelijk draait het om jouw persoonlijke keuze. Naar mijn bescheiden mening kan een ander nooit voor jou bepalen welke keuze je zou moeten maken. Ze kunnen immers ook je leven niet voor je leven.

Of het iets bijdraagt weet ik niet. Laat maar weten of je er al dan niet erwtensoep van kan maken.

@H3rm3s 0nl1n3

Bedankt voor je reactie!

Nou, ik heb, zoals ik al zei, niet meer te besteden als ik een baan heb en ga werken. Al het geld gaat naar de schuldhulp. Daarom zei ik ook dat het financieel niets uitmaakt, een baan of de bijstand. Je ziet er toch geen cent van terug als je werkt. Alleen los je dus af met staatsgeld ipv gewerkt loon.

Daarom wilde ik juist weten wat andere mensen zouden doen. Snappie?

Uiteraard heb je gelijk in het feit dat alleen ik die keuze kan maken.

@Jayden

Oké, zoals ik het las kon het toch nog twee kanten uit voor wat je inkomen betreft. Ik heb net tijdens het ontbijt de lunch zitten denken wat ik zou doen als het geen moer zou uitmaken wat de centen betreft.
Gezien mijn ervaring met de bijstand zou ik toch kiezen voor een baan. En dat terwijl mijn eerste emotionele reactie was: “Ze zouden de sch*t kunnen krijgen. Ik ga niet sloven voor zo’n hongerloontje.”

De bijstand heeft voor jou misschien ook wel voordelen. Ik kan me voorstellen dat je daardoor meer tijd hebt om aan jezelf te werken en te bepalen waar je met je leven heen wilt.
Je schrijft dat je geen superdiploma hebt. Misschien is dit de tijd om daaraan te werken. En wat is eigenlijk een superdiploma? Tegen de tijd dat je hebt bepaald in welke richting je het wilt zoeken (wat dat ook is) kom je er misschien achter dat een ‘superdiploma’ wellicht wat overrated is.

Misschien zijn er toch nog andere opties dan een callcenterbaan. Je zegt dat je actief sollicitatiebrieven schrijft maar dat je constant wordt afgewezen. Uit ervaring weet ik dat de sollicitatiebrief erg belangrijk is om ergens binnen te komen. Eén tip durf ik je wel te geven: Hoe goed je ook denkt dat je brieven zijn, laat altijd een ander de brief doornemen. Taalfoutje in je brief? Afgewezen. Te lang? Afgewezen. Te kort? Afgewezen. Motivatie ontbreekt? Afgewezen. Kom je onzeker over? Afgewezen. Enz.
Oh ja: Sta je op Hyves in je leren outfit met je tattoos zichtbaar? Afgewezen.

Ik ben erg benieuwd wat je uiteindelijk gaat doen. Vertrouw op jezelf en wees vooral ook mild tegenover jezelf.

@ H3rm3s 0nl1n3

Bedankt jonge!

De bijstand heeft voor mij idd meer voordelen ja, dat klopt. Niet alleen hoef ik geen kutbaantje aan te nemen en daarvan af te lossen, ook heb ik dan alle tijd voor mijn zelfontwikkeling. En uiteraard meer vrijheid. Sta op, doe lekker een wierookje aan, mediteer wat en ga lekker een stuk lopen. Heerlijk, zeker nu de temperatuur weer aan het stijgen is

Alleen krijg je dan weer het verhaal van mensen om je heen(incl familie) die zeggen dat je parasiteert van de bijstand en dus van andere mensen die het betalen en er ook voor werken. Maar als die mensen dat niet willen moeten ze ook gewoon de bijstand in gaan, ik bedoel, iedereen heeft daar een keus in toch? Werken is een keuze. Voor de een meer prioriteit dan voor de ander. Ik ben anti systeem en toch profiteer ik van dat zelfde systeem. Ik zeg je eerlijk dat ik daar geen moeite mee heb. Ik voel mij daar niet schuldig over ofzo. Ik hou van mensen en ga met liefde met mijn mensen om en ben er voor ze wanneer ze mij ook nodig hebben. En dat weten ze.

Je hebt die schulden zelf gemaakt dus je moet er ook zelf voor werken om het af te betalen. Ze hebben miss een punt. Maar ik vraag me af wat hun zouden doen als hun in mijn situatie zaten en de keuze hadden!

Diploma zegt mij geen reet. Stukje papier. Ik zou waarschijnlijk beter met een cliënt kunnen praten dan menig maatschappelijk werker. Maar goed.

Snap je me een beetje?

@Jayden

Ik hoop dat je de thread nog volgt, tis alweer een paar dagen geleden.

Ik lees in wat je schrijft dat er toch ook nog een bepaald gevoel van tegenstrijdigheid is. Aan de ene kant ben je stellig in wat je zelf voelt en (volgens mij) ook wilt, aan de andere kant proef ik de tegenstrijdigheid in wat je schrijft over wat ‘de ander’ vindt of kan vinden. Geef maar aan als ik dat verkeerd lees, schrijven/lezen heeft toch een andere manier van interpreteren dan een face to face conversatie waarbij lichaamstaal, intonatie en dat soort zaken van belang is.

Over tegenstrijdigheid: Het is - zeker als buitenstaander - altijd makkelijk(er) om een (rationele) keus te maken. Dit zegt echter geen lor over het gevoelsaspect dat hierbij zeker een rol speelt.

Ik ben benieuwd of je op dit moment al een ‘definitieve’ keuze hebt gemaakt.

Ik woon samen met mijn vrouw en twee jonge kinderen (6-7 jaar). Ik en mijn vrouw werken allebei: ik 36 uur per week, mijn vrouw 24 uur per week. We hebben zelden iets te kort, maar echt overhouden is er niet bij. Kortom, het gaat allemaal zijn gangetje. Graag zou ik 24 uur gaan werken, zodat er een beter evenwicht bestaat tussen werk en vrije tijd. Dit betekent echter dat ik 1/3 van mijn loon zou moeten missen en dat hakt er flink in. Er is een nieuwe manier van leven voor nodig. Ik word door die vermindering van het inkomen telkens tegengehouden er werk van te maken. En zo blijft alles zoals het is. En dat is eigenlijk wel jammer. Wat moet er gebeuren voordat ik het juk van me afgooi en mijn leven in ga delen zoals ik dat graag wil?

@Moondust
Hoewel ik geen vader ben herken ik je probleem. Ook ik wil mijn leven anders laten lopen. Daarbij loop ik tegen mijn eigen beperkende overtuigingen aan.

Ik hou me voor dat ik in een gouden kooi zit, maar is dat wel zo? Zou het niet zo kunnen zijn dat we onze eigen kooi hebben geschapen en daarin blijven zitten omdat dat zo lekker vertrouwd is? Valt de onprettig aanvoelende ‘zekerheid’ die je nu hebt te verkiezen boven de mogelijke belofte van een leven waarin je jezelf gelukkiger zou voelen?

Uiteindelijk komt het aan op het ondernemen van actie. Als je op de bank blijft zitten en bedenken ‘hoe het zou kunnen zijn’, gebeurt er net zoals bij mij… niets.