0  1  2  3 

LEUK als dogma

Wat is er mis met leuk?
Als LEUK tot dogma wordt, waarmee bedoeld wordt dat het zo’n beetje het enige criterium wordt om beslissingen te nemen, kan het leven nogal oppervlakkig worden. De cultuur van het leuk. Wat niet leuk is, wil men dan niet mee te maken hebben. Wordt buitenbeeld geplaatst, geen aandacht aan besteed, verwaarloosd. En zo leer je er ook niet goed mee omgaan.
   
Dit heeft consequenties. Het oppervlakkige leven. Dingen waar men moeite mee heeft, worden eerder ontlopen. Ze zijn immers niet leuk. Confrontatie wordt zo uit de weg gegaan of men zoekt op foute manier (afreageren) confrontatie omdat dat ‘leuk’ is.
   
In mijn waarneming zijn dit soort culturele programmeringen een grote oorzaak van de status quo. Veel minder kwade opzet dus dan simpelweg macht der gewoonte. Ik wrijf het de conspiracydenkerts maar eventjes onder de tepels.
     
Het saaie leuk.
Zelf vond ik TV steeds saaier worden, herhaling. Op een gegeven moment had ik het wel gezien. Exit TV, ruim 20 jaar gelee. Omdat ik graag doorgrond waarom zaken lopen zoals ze lopen, sta ik niet heel snel verbaasd. Evenwel verwondert het mij bijna dat mensen SOAPS zo leuk vinden. Ik vind ze nl. saai. Als kind keek ik wel, Dallas, Dynasty e.d. Maar toen had ik zelf nog weinig beleefd. Dat is het geval met massaconsumensen: ze bezitten weinig eigen leven. TV is dan een substituut. Bovendien offeren soaps een soort risicoloze vrienden: je kunt met ze meeleven, zelf blijf je op een veilige afstand (achter de TV). Ontstressend, niet geestverheffend. SHOWTIME! Schreef daar eerder over. Het gaat maar door. Massavermaack. Simpele inhoud met veel aandacht voor de vorm. Waarom? Eenvoudig zat: mensen willen relaxen na weer een werkdag ZINLOOS WERK.
   
Leuk als dogma gebruiken is net zoiets, vergelijkbaar met LEKKER als enige criterium tav wat je eet. Dan krijg je kamerolifantjes, de Mac D.-clones. U ziet ze waggelen door de winkelstraten. Vaak kun je ze aan komen ruiken ook aangezien de afvalstank in het zweet wordt weggespoten met deo.
   
Leuk als dogma past naadloos in het verhaal van slavernij door verleiding. Dwang blijft de bottomline van de ‘rechtsstaat’, maar verleiding speelt naast afleiding een essentiele rol in het doordraaien van het systeem.
   
Leuk en relativeren zijn nodig en hebben een waardevolle functie. In perspectief, ik bedoel in een completer plaatje. Als er dogma van gemaakt wordt, alles weggerelativeerd wordt, ben je onwijs bezig in mijn waarneming. De grap is evenwel dat ik de officiele werkelijkheid zelf als soap ervaar. Als ik een krant lees moet ik regelmatig schaterlachen over de absurde realiteit.
   
Leuk is een kwestie van smaak. Maar ook heel erg van situatie. Echt leuk zit vaak op de rand waarbij het voor mij van genialiteit getuigt als je zoveel mogelijk verschillende soorten mensen kunt laten lachen.
   
Leuk is natuurlijk niet verkeerd, maar alleen leuk is te beperkt. Interessant, nodig en nuttig zijn even waardevolle criteria. Wat is goed voor mij? En wat voelt goed om te doen? Dit is niet perse leuk! Zo doe ik nu Chi Kung. Aarding! Nuttig voor mij aangezien mijn aardse persoonlijkheid volzit met lucht- en vuur-elementen. Als luchtwezen met vurige inborst is aarding voor mij zeer nuttig. Of ik het nou leuk vind of niet. Dus beslissingen als deze maak ik onafhankelijk van stemming. Dan kom ik uit op: DOEN wat je liefst wil doen. Een hele kunst om jezelf als ware anarchist(e) in banen te leiden.

Door julieus jooker op 29-09-2014 om 19:35 in Actualiteiten 5 reactie(s) | 183 keer bekeken

Uw commentaar

De RSS-feed van de commentaren op dit topic