0  1  2  3 

Het toverwoord energie

image

I just want to say one word to you. Just one word: plastic.


Er is mij gevraagd of ik een artikel wil schrijven voor het thema-maand. Ondanks dat ik drie vagina’s, die mij tijdens dit schrijven wanhopig om bevestiging vragen, zal moeten teleurstellen door enige uitstel, heb ik meteen mijn medewerking toegezegd. Daarvoor kan ik 2 redenen noemen. Ik noem ze voor het gemak reden 1 en reden 2. Reden 1 is dat ik het belangrijk vind dat de wereld kennis maakt met mijn gedachten en gedachtengang. Niet dat ik er ook maar enige invloed mee denk te kunnen uitoefenen, het gaat om het principe. Reden 2 is dat ik door schrijven mijn gedachten ook zal moeten ordenen. Met name het vormen van een zinnig verhaal is een goede uitdaging om in een onderwerp als energie verder te komen. We leven in een wereld waarin energie belangrijker lijkt te worden dan vagina’s. Mensen hebben geen puf, bruisen, proberen hun piekmomenten te plannen, laden hun batterijen op tijdens een weekendje wandelen of verpakken hun boodschap over energie in een zin als:“Je moet me tijdens het neuken wel harder ketsen, want wat jij doet, voelt eigenlijk meer als dweilen”. Ik ben zelf al jarenlang aan het denken over energie, zowel zijdelings als gefocust. Ik heb het onderwerp in mijn denken herkend, ermee geworsteld, enige slagen van verloren en heb mij soms moeten troosten met het aanblik van 2 beschikbare vrouwenborsten.


Vanwege de korte aandachtsboog zou ik in de tegenwoordige tijd al bijna dit artikel tot een afronding moeten brengen. Alleen dat is niet waar de pijn begint, dus dat zou zonde van mijn moeite zijn. Wel zal ik vooraf moeten melden, dat ik het vampiergedeelte van het thema slecht zijdelings of slechts per ongeluk zal benaderen. Mijn focus ligt op energie (wat je uitspreekt met de ‘g’ van geil). Ik hoop dat u mijn beschrijving van mijn perspectief net zo interessant zult vinden als de universele wetten die ik vanuit mijn kokertje zie.


Niets


Nog voordat ik vanuit een droom mezelf het genot van masturberen had aangeleerd, dacht ik na over de verschijning van ons bestaan. De simpelheid van een kinderlijke gedachte leidt er wel eens toe dat die later niet meer geldt als fundament binnen de volwassen keuze. Maar op een gegeven moment heb ik mezelf bezig gehouden met het concept ‘niets’. Om tot dat concept te kunnen komen, zal een individu zijn zintuiglijke waarneming van het moment even moeten laten voor wat het is. Het concept ‘niets’ gaat veel verder dan de afwezigheid van alles wat er op dit moment aanwezig lijkt te zijn. Want het niets houdt zich helemaal niet bezig met wat wij als toeschouwer zien. Het is daarmee onaantastbaar, onuitspreekbaar, onwaarneembaar etc. Het lijkt daarmee alsof het daarmee niet interessant is voor ons als mens in dit hier en nu. Toch denk ik dat het ‘niets’ een belangrijke punt is in ons dagelijks ervaren. Mensen zeggen vaak genoeg niets te voelen, niets te weten, niets te vinden zodat ‘niets’ toch een belangrijke plaats lijkt te nemen in onze woordenschat. Ervaring leert ook, dat het ‘niets’ ook vaker op een ongezonde manier ontkent wordt dan lief is. Er is daarmee niks aan de hand, maar toch zoveel gaande!


Alvorens ik deze misschien wel grootste taboe nog verder penetreer, kan ik u misschien nog vermaken met een korte intermezzo aangaande ‘het iets’. Mijn grootste ontevredenheid over het leven in het hier en nu, is dat van alle verschijningsvormen die wij als mensheid met elkaar zouden kunnen kiezen, we de huidige schijnen te kiezen. Begint u al een beetje te voelen hoeveel vrijheid ‘het niets’ kan brengen? Die ontevredenheid is 1 groot drama overigens. Om de ervaring van het hier en nu te verbeteren, zal ik tot suggesties ter verbetering moeten komen, mensen moeten kunnen overtuigen en uiteindelijk moeten kunnen incasseren en zelfs mijn eigen idee-en durven los te laten. Want van alle veranderingen kent verbetering misschien wel de meeste weerstand. Is dat geen wonderbaarlijke gedachte? U kunt misschien al beginnen te proeven dat ik kwaliteit boven kwantiteit stel, ook als het gaat om energie.


Fuck them and their law


De kern van mijn denken is het Tao-isme die gelegenheid biedt tot abstract dynamisch denken. Een ander woord zou vrijheidsdenken kunnen zijn. Het herkent menselijke keuzes, een gang naar wijsheid en een onkenbare waarheid. Het biedt zelfs openingen tot de belangrijkste leiderschap die een mens kan uitoefenen: persoonlijk leiderschap. We zijn in het grote geheel van het universum nog ‘te miezerig’ om ook maar van enige relevante betekenis te zijn op dat grote geheel. Toch doen mensen massaal alsof hun verschijning nog belangrijker is dan de uitvinding van pindakaas en dat hun deelname aan ‘de volgende vergadering’ de wereld zienderogend zal verbeteren.


De realiteit is anders natuurlijk. Ik ontken ieders persoonlijke ervaring niet, integendeel. Ieders verhaal zou me als muziek in mijn oren kunnen klinken. Maar we zijn gewond en ook ik heb menigmaal vriendelijk de vraag moeten stellen of een ander de mes uit mijn ribben wilde trekken. In het najagen van ‘belangrijk’ kan ik het vangen van een stukje waarheid met persoonlijke enthousiasme vieren. Het idee dat ons bestaan op de lange termijn niets zal betekenen, had ik afgelopen vrijdag. Aan de gezichten van mijn gespreksbroeders af te lezen, was die enthousiasme in verschillende porties verdeeld per persoon. Dus misschien was mijn gedachte ook niet waar. De massala-tuinerwten-koolvissoep van zaterdag was ook een prettige realisatie afgelopen weekend. Die heb ik echter met niemand gedeeld. Ontdek de wereld en behoud het goede!


Als ik weer terug denk aan het ‘iets’ en ‘niets’ dan realiseer ik me ook weer, wat voor wonder het is, dat er iets is. Ook al kan ik me weinig bij ‘het niets’ voorstellen. De geschiedenis leert, dat er al iets was, voordat ik het heb meebeleefd. Ik durf zelfs aan te nemen, dat dit voor menig lezer zal gelden! In dit vakje komt datgene waar ik de hogere macht aan iets zal moeten toekennen. ‘De waarheid’ echter, ben ik in de loop van de jaren meer gaan zien als een achteloos op de grond ge-ejaculeerde kwak, waar een aantal liefhebbers met elkaar in een bepaalde machtsverhouding over induiken. Er zijn mensen die de betekenis van de kwak proberen te kennen, een aantal claimen dat ze er eerder bij waren en een aantal zullen claimen dat hun afstand tot het kwakje het kleinste is. Alles om elkaar maar bezig te houden met dat ene kwakje! De poging om elkaar te schikken naar het kwakje toe lijkt misschien wel de raison d’etre, dit terwijl er ook belangrijke zaken bestaan, zoals voetbal. De agressie rondom ‘waarheid’ is daarmee 1 grote verspilde moeite. Had de scheidsrechter de juiste beslissing gemaakt in de 32e minuut?


Ik denk dat contact in de huidige samenleving belangrijker zou moeten zijn dan ‘de waarheid’. ‘De waarheid’ wordt in mijn beleving te vaak op zo’n manier gepresenteerd dat het alleen maar een afleiding is. Hier valt het woord ‘polarisatie’ dan weer op een goede plaats. De allerhoogste gang die een mens kan maken, tussen ‘niets’ en ‘iets’ en door alle weerstanden heen, is volgens mij ook niet waarheid, maar schoonheid. Schoonheid, tel uw zegeningen!


Singing our space songs on a giant web sitar


Wanneer ik muziek maak, dan denk ik aan de mogelijkheid van stilte. De stilte is qua schoonheid mijn grootste concurrent. Muziek is misschien wel de meeste magisch vorm van het omgaan met energie. In de discussie die de aanleiding gaf voor de thema-maand, zag ik Freddie Mercury voorbij komen. Het optreden, zijn persoon en de muziek van Queen kunnen en zullen ‘energiek’ genoemd worden. Hierin zit voor mij een lastige dilemma. Wat wij namelijk kennen als fysieke energie kent een aantal natuurkundige wetten. Energie kent een verhouding met massa. Zowel energie als massa kent een wet van behoud (het is er en het verdwijnt niet). De beweging die nodig is om een stadion vol te krijgen, heeft veel warmte en wrijving vanuit dit perspectief moeten kosten. Echter, Freddie heeft niet zelf 90.000 mensen naar Wembley hoeven voeren. Zijn kunst is geweest om de vrije wil van mensen in te schakelen, zodat verbondenheid in eerlijkheid plaats kon vinden. Met die opening wil ik mijn artikel afsluiten.


Mocht u graag willen dat ik u kwam bedanken voor het lezen, dan staat het u volledig vrij om aan mijn penis te zuigen. Mijn email is bij de redactie bekend.

Door De Boogie Man op 07-04-2014 om 13:15 in Actualiteiten 13 reactie(s) | 908 keer bekeken

Uw commentaar

De RSS-feed van de commentaren op dit topic