Wou hier het plaatje love is al van Roger Glover plaatsen, maar dit volstaat ook wel.

Ik had het niet zo kunnen verwoorden, maar ik voel het precies zo.

Een paar woorden die de politiek kenmerken:
Kloof
Polarisatie
Geweld

Daarmee is politiek wat mij betreft onverenigbaar met liefde. Politiek is het uitvoeren van zaken door ze met geweld op te leggen. Politiek is polariseren om macht uit te kunnen oefenen. De politiek lijkt niet in staat of lijkt niet te willen, de kloof tussen de mensen en de machthebbers te dichten.

Politiek is ook kiezen tussen zaken die onverenigbaar lijken, maar dat volgens mij helemaal niet zijn. Natuur en vooruitgang bijvoorbeeld. Of vrijheid en veiligheid. Sociaal zijn en economie. Het zijn illusionaire verdelingen die als je het wil zien, helemaal niet bestaan.

Liefde is naast verbondenheid ook emotie en intuïtie. Ook rationaliteit is liefde. Want zoals duidelijk wordt uit jouw (semi-)rationele benadering, staat rationaliteit niet in tegenstelling tot liefde of intuïtie.

Liefde is ook balans. Balans tussen de verschillende energieën in jezelf (bijvoorbeeld in mijn geval: impulsiviteit en pragmatisme, ratio en gevoel, begrip en begrijpen)

Top artikel!

Love is in the air>>>> http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2010/06/politie_trekt_youtube_helden_v.html (zeg maar strontlucht)
Mist een kotssmiley meneer anarchiel.
Dom gelul natuurlijk ook meneer Stuurman.
U draait oorzaak en gevolg glashard om.
U stelt dat politici haat genereren.
Ik stel dat haat gegenereerd word door gedrag van mensen en politici daarop reageren middels beleid.
(helaas 30 jaar te laat)

Deze boodschap verscheen van de week op de televisietoestellen in Nederland

@Spuittwaalf

Ik zie het al u genereerd liefde….

Ach, hij noemt zichzelf niet voor niks spuitelf+1

@
Door ongesgoolde op 11-06-2010 om 15:01 | #34216 - quote dit commentaar

@Spuittwaalf

Ik zie het al u genereerd liefde….
———————————————————————————————————
Bester ongesgoolde,

Ik kan erg slecht tegen onrecht.
Door meneer Stuur(loos)man worden oorzaak en gevolg volledig omgedraaid.
Meneer Wilders en zijn partij is 100% een reactie op geweld en haat vanuit het allochtone deel van onze samenleving jegens Nederlanders.

Dat dit geweld en haat zich uiteindelijk nog op een heel nette manier vertalen in een partij als PVV om dezes op te lossen vind ik zelfs lovenswaardig.
Ik had persoonlijk eigenlijk meer gezien in directe volksgerichten jegens onze criminele medelanders.

Ware liefde kun je alleen voelen wanneer je eerlijk richting je partner bent.
Meneer stuurman heeft nog een roze bril op waarschijnlijk?

Weet je wat wel echte liefde is?

Islam… dat had ik echt nooit gedacht!

http://www.spitsnieuws.nl/archives/buitenland/2010/06/90_zweepslagen_voor_kus.html

Ga me meteen bekeren voor ik de boot mis.

@Spuittwaalf

Niet proberen op de onderbuikgevoelens in te spelen vriend, gewoon on topic blijven. Zo komen we natuurlijk nooit ergens.

@ Spuittwaalf,

Ik heb oprecht met u te doen. U lijkt me geen prettig gezelschap, en dat is voor uzelf nog het ergste. U bent tenslotte de enige die 24 uur per dag veroordeeld is tot uzelf.

Het grappige is dat het voorbeeld van Wilders nou precies is wat ik bedoel. Verdeel en heers. Inspelen op en uitvergoten van verdeeldheid levert macht op: 24 zetels.

Hier wil ik het maar bij laten. U bent blijkbaar niet in staat het concept te begrijpen.

@Pieter Stuurman

Mooi stukje werk !

@spuit12:

Het is makkelijker de schuld bij een ander te zoeken, maar zoeken naar een oplossing is een andere weg.

u meDemens

Liefde,verliefdheid. Serious and dangerous bussiness. Al de keren dat ik verliefd was,is het nooit tot iets langdurig gekomen. De keer dat ik niet verliefd was duurt nog steeds voort. En ik ben er tevreden mee.

Meneer Stuuman aan wal,

Waarom word ik geen prettig gezelschap genoemd terwijl u mij geheel niet kent?
En het ook nog doen voorkomen alsof dat voor mij erg zou zijn?

U bent degene die oorzaak en gevolg om draait.
Ik zeg er wat van en u noemt mij onprettig?
Moet niet veel gekker worden.

Zonder oorzaak geen noodzaak voor ene Wilders.

U richt uw pijlen op de verkeerde.

Concept, concept. sjonge jonge.

At D,

Problemen gecreëerd door anderen moet je bij jezelf zoeken?
hahaha.
Gelukkig is dat idiote beleid weldra einde oefening.

PVDA modus OFF!!!

Weg al die smerige criminele ratten.
Niks liefde en pamperen.

@Spuit12

Zei ik dit??
Problemen gecreëerd door anderen moet je bij jezelf zoeken?

of zei ik dit:
Het is makkelijker de schuld bij een ander te zoeken, maar zoeken naar een oplossing is een andere weg.

Jij ziet een probleem en jij zoekt de schuld (zoals ik het nu zie), niet een oplossing.

Vertel eens spuit12 wat is je probleem en hoe zie jij die oplossing?

u meDemens

@ Spuittwaalf,

Uw reacties hebben een erg onprettige toon. En daarmee laat u zich (in ieder geval hier) kennen.

Bovendien snapt u niet dat mensen als Wilders alleen macht krijgen omdat ze verdeling en haat prediken. Dat bedoel ik met de opmerking dat u het concept niet snapt. Ik vrees dus dat u degene bent die oorzaak en gevolg omdraait.

Haat is nooit een oplossing. Het betekent polarisatie en dat is alleen in de hand te houden door nog meer haat en verdeling. Het is een vicieuze cirkel.

Toch maar wel dan.

Een vermakelijk artikel met een hoop metoforen en deducties die kant nog wal raken, helaassszzzz.
Ik vind je evengoed wel aardig hoor

@Pieter
Ik kan me goed vinden in wat je schrijft. Alles ís één.
Voor mezelf voeg ik daaraan toe dat het begrip haat voor mij niet per definitie de betekenis van verdeeldheid heeft. Eerder is ook dit een uiting van verbondenheid. Een ander soort verbondenheid dat wel, maar verbondenheid none the less. Hoeveel energie wordt er immers niet gestoken in dat wat we haten? Als ik me ergens niet mee verbonden voel (positief of negatief) steek ik er vermoedelijk ook weinig tot geen energie in.

Zoals alles wat we hier ervaren staan ook haat en liefde tegenover elkaar als verschillende punten op een schaal van dezelfde kwaliteit. Liefde slaat om in haat en vice versa.

Ik voel er ook wel wat voor om het begrip haat te vervangen door angst. Kan het zijn dat aan haat eigenlijk angst ten grondslag ligt? De angst voor verlies bijvoorbeeld? (van de geliefde, lichamelijke integriteit, inkomen of nog weer andere zaken)

Er zijn mensen die liefde voor alles en iedereen op kunnen brengen. Voor die mensen heb ik diep respect omdat ik zelf nog niet zo ver ben. Mijn ego speelt me helaas nog wel eens parten… 

@ Hermes,

Inderdaad is haat niets anders dan verdeelde liefde. Het is het gevolg van angst om datgene te verliezen waarvan je houdt en wordt dus gedreven door liefde. Het uitgangspunt van haat is de aanname dat anderen erop uit zijn je dat af te nemen. Het woord ‘anderen’ geeft al aan dat er een perceptie van verdeling aan ten grondslag ligt.

Mensen die voor alles en iedereen liefde ervaren (opbrengen, zeg jij) hebben blijkbaar een andere kijk op ‘anderen’ en dus op verbondenheid/verdeeldheid.

@ P.rutser,

Bedankt voor je heldere en goed onderbouwde analyse.

@Pieter
Het zou een minstens net zo lang artikel worden als ik op alles zou ingaan…
Als ik de eerste nou eens alleen pak: Liefde. Je schrijft in een paar woorden een definitie wat dan neer komt op verbondenheid. Die verbondenheid die je vervolgens beschrijft (waardering en meer willen enzo) is volgens mij geen liefde. Deze verwar je met symbiose, ofwel afhankelijkheid. Vandaar dat er haat of angst zou kunnen ontstaan als het om partners gaat. Van echte (onvoorwaardelijke) liefde zou eerder sprake zijn als je je partner los zou kunnen laten ondanks de pijn die je kan ervaren. Liefde en vrijheid liggen dicht bij elkaar…(hadden we daar eerder niet al een meningsverschil over?).
Maarja, misschien geef ik wel een andere betekenis aan liefde dan jij. Hermes had trouwens wel een leuk punt. Kan ook niet anders, want het komt ook uit ‘de hermetische filosofie’ ofwel the kybalion: liefde en haat zijn niet 2 verschillende dingen. Warmte en koude zijn dat ook niet. Ze vertegenwoordigen hetzelfde, nl temperatuur. Wanneer gaat koude over in warmte? Alles hangt af waar je jezelf op de lijn neer zet. Zo ook bij liefde en haat: waar zet je je zelf op de lijn?
Maar nu dwaal ik misschien wel af…. 

@P.rutser,

Bij echte, onvoorwaardelijke liefde bestaat er geen noodzaak om een partner in zijn of haar vrijheid te beperken. De verbondenheid is dan inderdaad onvoorwaardelijk. Wanneer je die liefde exclusief voor jezelf wil houden maak je een verdeling tussen jezelf en anderen en dat is dus voorwaardelijk.

Verbondenheid is in die zin het tegenovergestelde van afhankelijkheid. Afhankelijkheid is het toppunt van voorwaardelijkheid, en verbondenheid is onvoorwaardelijk. Het IS gewoon.

Verbondenheid en vrijheid liggen dus ook dicht bij elkaar.

Zoals ik in mijn antwoord op Hermes al aangaf, is haat inderdaad onderdeel van dezelfde schaal als waar liefde deel vanuit maakt.

@spuit12

Hé, hier is nummer 12 uit 13 in een dozijn.

Die Wildersstemmers lijken wel ‘the borg’. Allemaal dezelfde ratel.
@spuit12 of 13. Je moet de waterstofperoxide ook niet inspuiten!

Of onschuldiger:
Het lijkt een rubber stuiterballetje in een klein doosje. Een hoop activiteit maar het klinkt nooit scherp. De wildersstemmers op anarchiel (...wat the hell anyway, hoe effectloos wil je je leven inrichten)

Je zou denken dat ze op de dag van het kiezersbedrog voor de vorm hun bakkes dicht zouden houden. Blijken ze allemaal geen principes te hebben…

@Pieter
“Opbrengen” was ook weer niet de goede woordkeus. “Ervaren” is idd beter.

Zoals te doen gebruikelijk zegt mijn woordkeus veel over mij.
I’m learning, still learning… 

@ Hermes,

So am I. Still a long way to go

Mooi stuk, Pieter. Wat kan ik erover zeggen als alles één is?
Ik haat mensen die niet één zijn.

Heerlijk, wat een reacties een stuk over liefde allemaal teweeg kan brengen. Krijg de neiging om het over de praktijken van hitler te hebben zodra ik in deze context wilders hoor.

Liefdevol reageren op de reeds opgehitste mensheid en deze tot kalmte en inzicht brengen. De verdeeldheid terugbrengen naar verbondenheid en rust. De mensheid samenvoegen onder de noemer liefde met onvoorwaardelijke acceptatie van alle burgers van deze natie. Het is altijd goed tegen slecht geweest hoe we het ook zien. Eerlijk en rechtvaardig, termen die het zwaar hebben vandaag de dag.

Lekker stuk om te lezen pieter
heerlijk muziekje DGGD

Sorry Pieter, maar verbondenheid heeft het woord “binden” in zich, en staat dus altijd haaks op vrijheid.
De verbondenheid die je bij een partner voelt is een afhankelijkheid die komt vanuit het ego. Je maakt mij niet wijs dat dat anders is bij jou. Helaas werkt het bij mij ook niet anders…

@ P.ruster,

Definieer vrijheid eens. Dan kunnen we verder praten.

Ik krijg een deja vu gevoel. Een tijdje geleden hebben we op een ander artikel van je al een discussie gevoerd over vrijheid die nergens toe geleid heeft. Lijkt me niet zinvol deze te herhalen.
Maar kan je het met me eens zijn dat iemand in de gevangenis zich meer vrij kan voelen dan iemand in de “vrije” wereld (ik krijg dat laatste bijna m’n strot niet uit..)?
Intussen ga ik op zoek naar dat andere artikel..

Laat verdomme(sorrie) die woorden eens los en probeer de intentie eens te voelen.

Tsja ongesgoolde, je schrijft duidelijke taal, toch?
Intussen heb ik het stuk gevonden: Waarheid, vrijheid.
Maarre onegsgoolde, hoe kom ik achter de intentie als ik slechts de woorden van een ander op mijn eigen gevoel kan leggen (net als ieder ander)?

@P.Rutser

ffflauw/

Tsja ongesgoolde, je schrijft duidelijke taal, toch?
nope.
Intussen heb ik het stuk gevonden: Waarheid, vrijheid.
fijn voor jou.
hoe kom ik achter de intentie als ik slechts de woorden van een ander op mijn eigen gevoel kan leggen.
duidelijke taal? hrmphff joe tel.

ffflauw/

Prachtig stuk Pieter, eentje die een hoop inzicht in zich draagt en de nodige radertjes laat draaien:

Verbonden zijn we denk ik allemaal al, al leeft dat beeld zeker nog niet bij iedereen.

Het idee dat binding onvrijheid en afhankelijkheid zou betekenen en daardoor grenzen moet stellen leidt tot een angst voor eenwording en liefde.

Verbinding geheel uit vrije wil opent de weg tot de positieve kant van de liefde en kwetsbaarheid voor de negatieve zijde, vertrouwen of angst bepaalt dan of de verbinding aangegaan wordt.

Het vaststellen van grenzen, en daarmee de eigen identiteit, en die egoïstisch beschermen - zowel voor je zelf, je groep, je cultuur of natie - lijkt me in realiteit een groot obstakel, het verhindert een volledige openheid voor de ervaring van verbinding. Het levert een slap aftreksel van wat het zou kunnen zijn. Het levert hooguit een gezamenlijk nationalistisch gevoel op voor de eensgezinde elementen binnen de grenzen, een wij gevoel voor het oranje voetbalteam of wij als PVV’ers.

De natuur heeft het daar niet zo moeilijk mee, het is keukenzout NaCl of het is Natrium en Chloor, geen tussenweg, 2 ego’s of samen 1 ego.
Het wij gevoel van de Natrium atomen is geen verbinding, enkel een overeenkomst, een afgebakend stelletje eigenschappen.

De vrijheid om geheel uit vrije wil een verbinding aan te gaan zou ik zeker niet als beperking zien. De wil echter om het eigen ego los te laten, de verbinding aan te gaan en samen een nieuw ego te vormen vormt dan een beperking.

De volledig vrije wil en overgave aan de vrijwillige verbinding lijken me dan twee randvoorwaarden, zowel voor liefde en enigszins paradoxaal ook voor anarchie.

Dank je Rediscover.

De volledig vrije wil en overgave aan de vrijwillige verbinding lijken me dan twee randvoorwaarden, zowel voor liefde en enigszins paradoxaal ook voor anarchie.

Er lijkt inderdaad een paradox te bestaan in het begrip vrijheid. Zeker op ego-niveau. Existeren kan alleen in een zekere mate van verbondenheid. De wil om te existeren leidt tot de noodzaak tot verbondenheid, en die noodzaak zou door het ego kunnen worden opgevat als onvrijheid.

@ Rediscover,

In het begrip vrije wil, zit overigens ook een paradox. Het begrip bestaat alleen omdat iedereen verschillend is. Wanneer iedereen hetzelfde was, zou iedereen hetzelfde willen, en dan was een vrije wil overbodig.

Omdat iedereen verschillend is, heeft iedereen in zekere mate een andere wil. Om daar uiting aan te geven, moet iedereen de mogelijkheid hebben om dat te doen. Het geeft de mogelijkheid om ‘jezelf te zijn’.

Hoe vrijer je wil, hoe meer je jezelf kan zijn. In absolute vrijheid ben je dan absoluut jezelf. Maar het ‘zelf’ kun je niet kiezen.

Pas wanneer je bereid bent NIET jezelf te zijn, heb je de keuze (vrije wil) uit alle andere mogelijkheden.

Een vreemde paradox.

@ P.rutser,

Maar kan je het met me eens zijn dat iemand in de gevangenis zich meer vrij kan voelen dan iemand in de “vrije” wereld (ik krijg dat laatste bijna m’n strot niet uit..)?

Daar ben ik het mee eens. Dat is het verschil tussen vrij voelen en vrij zijn. Gevoel van onvrijheid ontstaat pas wanneer de wil in conflict komt met de beperkingen (gevangenismuren). Zonder wil is er geen perceptie van beperking.

Perceptie van vrijheid is dus gebaat bij ontbreken van vrije wil. Vrije wil leidt tot conflict met de beperkingen, en pas als dat conflict wordt aangegaan, kunnen de beperkingen (grenzen) worden overwonnen.

Er bestaat dus een tegenstelling tussen vrijheid en perceptie van vrijheid.

Vrijheid is als begrip trouwens best lastig te definiëren. Ik sta open voor suggesties.

‘...de wil in conflict komt met de beperkingen….’

een experiment van de sociaal psycholoog Daniel M.Wegner toonde het illusoire van de wil met I Spy-bord. Men mocht o.a. niet aan witte beren denken . Met veel humor wordt beschreven de verschillende fenomen die op illusie berusten.

boek ;

De Illusie van de bewuste wil

isbn 9789035133693

....Zonder wil is er geen perceptie van beperking….
Inderdaad, ik zou zelfs willen zeggen: Zonder wil is er geen perceptie. Want de ‘wil’ komt altijd voort uit het egootje. Zonder wil kan je dus gewoon ‘zijn’. Er is dan geen perceptie van vrijheid zoals je schrijft, maar echte vrijheid. Perceptie van vrijheid is er alleen maar als je iets wilt: bijvoorbeeld je alleen vrij kunnen voelen als die gevangenismuren er niet zouden zijn.
De vrije wil is namelijk een tegenstrijdigheid. Wie wil is niet vrij. En wie vrij is die wil ‘niets’, die kan gewoon ‘zijn’.

@ P.rutser,

Precies.

Diezelfde contradictie (als in ‘wil’)zit in het begrip vrijheid. Wie vrij is wil niets. En wie niets wil heeft geen andere keuze dan ‘zijn’. En wie geen keuze heeft is onvrij. Ultieme vrijheid staat daarmee gelijk aan ultieme onvrijheid.

Volgens mij begrijpen we elkaar wel

Hoe vrijer je wil, hoe meer je jezelf kan zijn. In absolute vrijheid ben je dan absoluut jezelf. Maar het ‘zelf’ kun je niet kiezen.

Wanneer we dan een eigen perceptie zijn van onze wil om te existeren, zien we, en worden we ook gezien als reflectie van onze wil en intentie.

De creatie van onze eigen perceptie -ons ‘bestaan’- door onszelf.

Het egyptisch mysterie, de basis voor de hermetische filosofie, een alziend oog, je eigen oog, een blik op je eigen creatie, mind als universele god of facilitator, wil en denken als creatie, perceptie als resultaat.

Het ‘zelf’ kun je wellicht niet kiezen maar jezelf in deze misschien wel bedenken.

Blijft de vraag, laat je jezelf creëren door invloeden van buitenaf of creëer je jezelf vanuit je eigen wil en intenties.

Vrijheid zie ik dan als mogelijkheid om vrij te denken, te creëren, met begrip van jezelf als onderdeel van het ‘zelf’ of geheel, ermee verbonden dus mede verantwoordelijk.

Ik zie en zag je paradox ook totdat duidelijk werd dat het geheel noodzakelijk is om een afzonderlijk individu te faciliteren.

Om eerst een individu te worden en daardoor een blik te kunnen werpen op het geheel en daarna te beseffen dat je er een onderdeel van bent leidt tot vrijheid, niet gebonden door maar verbonden met het geheel, de facilitator.

Liefde voor of verbondenheid met alles dat is, is dan ook liefde voor jezelf, zonder alles, het geheel, was je zelf niet eens mogelijk.

Een individu opgelost in het zijn is geen individu meer, een individu zonder verbondenheid en vrijheid (van denken) is deel van andermans wil en heeft nog een lange weg te gaan, een individu met vrijheid van denken creëert, wil en verbindt zelf, bepaalt de eigen moraal en is vrij.

Ik zie het als individuele vrijheid versus universele vrijheid, zolang ik mezelf ‘s morgen nog in de spiegel zie houd ik het voorlopig nog op het eerste.

@ Pieter,

Prima geschreven , mooi stuk ,
en doorgaans zinvolle commentaren , dank  

Zo ik had nu pas tijd om je “gevoels” artikel te lezen met de daarbij behorende comments. Ik werd er gisterenavond na het klussen op gewezen dat je het artikel geplaatst had.

Zoals je al weet is het voor mij wat moeilijker om rationeel en theoretisch te praten en te schrijven, toch is dat wel vaak mijn eerste benadering van iets. Het begrijpen met m’n verstand, maar reageren vaak vanuit m’n gevoel, met als gevolg dat ik dan geen lijn houd en compleet kan afwijken van wat ik eigenlijk bedacht had!Nu ook heb ik het artikel snel doorgelezen en theoretisch ben ik al kwijt wat er eigenlijk staat, maar m’n gevoel voelt iets waardoor er een soort van reactie komt, die misschien in zijn geheel off topic kan zijn.

Liefde!!! Moeilijk concept en zoals je zegt; Het woord wordt te pas en te onpas gebruikt! Zoals de meeste hier wel weten ben ik begin dit jaar gescheiden van een man waar ik 18 jaar mee samen was en 3 kinderen mee heb. Tijdens die 18 jaar heb ik me vaak afgevraagd of ik liefde voelde of aanhankelijkheid, aantrekkingskracht of tevredenheid! Alleen al het feit dat ik me vaak moest afvragen wat ik eigenlijk voor hem voelde, dat zegt misschien al genoeg.
Nu ik 5 maanden van hem weg ben en totaal in andere leefsituatie ben gekomen en voor m’n gevoel helemaal met hem klaar ben op fysiek gebied, voel ik pas ware liefde voor hem. Voor mij is nu duidelijk wat ik voor hem voel. Begrijp me niet verkeerd, ik wil niet terug, de fysieke aantrekking is er niet meer en ook het leven met hem verafschuwt mij enorm. Maar begrip, respect en een ander sterk gevoel, wat ik geen woord kan geven, voeren nu de boventoon. Hij is een mooi mens met veel mooie kwaliteiten en goede waarden en normen en natuurlijk heeft hij ook kwaliteiten, die bij mij m’n haren omhoog zetten, maar dat zegt meer over mijn manier van ontvangen en mijn behoeften, dan over zijn kwaliteit als mens.

In de laatste periode tijdens ons samenzijn, kon ik zijn mindere kanten naar mij toe niet meer veroordelen. We waren in gesleten pad terecht gekomen, waar geen verandering en toevoeging meer mogelijk was. Ik begin nu beetje bij beetje te zien (toen ook, maar ik wist niet wat dan precies) dat ik hem ook behoorlijk tekort deed.

Ik denk dat Liefde zoals in een relatie, dus verliefdheid en het houden van elkaar beyond…... vaak een aanvulling is in je eigen wezen, die de ander kan geven. Wat heb ik nodig om me meer heel te voelen en wie kan me dat geven? Uiteraard is dat een onbewust iets, anders zou verliefdheid wel erg rationeel worden! Ook is de ander vaak een spiegel voor je eigen ziel of persoonlijkheid. Wat ik niet wil dat een ander mij aandoet/geeft, zal ik zelf ook een ander niet moeten aandoen/geven!

Ik kan nu pas zien wat ik van hem heb gehad, en geloof me, dat is erg veel…. Voor mij is de vraag nu, of ik hem ook heb gegeven wat hij nodig had? De tijd zal het leren en tijd is ook een relatief begrip! Door hem sta ik nu op dit punt in mijn leven en begin ik voor het eerst liefde voor mezelf te voelen, ook al besef ik dat ik hem veel pijn doe!
Het is niet zozeer dat hij mij wil blijven bezitten, maar hij is werkelijk bang dat ik het zonder hem niet red! Dat zal hij blijven doen en ook ik zal altijd blijven voelen en kijken naar hem en voor hem, want dat is mijn oneindige liefde voor hem.

Ze zeggen dan vaak, je moet elkaar loslaten, tja fysiek is dat voor mij wel mogelijk, maar op een ander gebied denk ik, dat ik me altijd verbonden zal blijven voelen. Er zijn momenten dat hij het bloed onder m’n nagels uithaalt, maar dat is maar even en dan komt er een sterker gevoel doorheen en gaat de boosheid weer weg en maakt plaats voor begrip en liefde (verbondenheid).

Mijn conclusie met het begrip liefde; Chocolade wordt ook door iedereen anders ervaren en gewaardeerd, de één let op de kleur, de ander wil weten wat de samenstelling is, weer een ander wil het ruiken en anderen willen gewoon proeven…... Kunnen die mensen elkaar begrijpen, tijdens de uitleg van een stuk chocola, meestal niet, maar het is mogelijk met begrip en liefde….

@ Rediscover,

Liefde voor of verbondenheid met alles dat is, is dan ook liefde voor jezelf, zonder alles, het geheel, was je zelf niet eens mogelijk.

Zo zie ik het ook.

Dank voor je heldere inzicht.

@ Chaoot,

Mooi om te lezen dat je beseft dat een scheiding niet direct een volledige verdeling op hoeft te leveren. Verbondenheid (liefde) is een besef. Verdeling (het soort dat liefde blokkeert) is een kadering in het bewustzijn. Een kadering die jij los kunt laten. En dan heb je weer toegang tot het besef van verbondenheid. Dat spreekt voor je.

Mijn goddelijke doel Mijzelf op te splitsen was om voldoende delen van mij te scheppen zodat ik mijzelf empirisch kon kennen.Er is slechts èèn manier voor de schepper om zichzelf door ervaring als de schepper te leren kennen en dat is door te scheppen. En daarom gaf ik aan al Mijn talloze delen[aan al mijn spirituele kinderen] dezelfde scheppingskracht die ik als geheel heb.Dit is wat jullie religies bedoelen wanneer ze zeggen dat jullie zijn geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God.Dit betekent niet dat onze fysieke lichamen op elkaar lijken,zoals sommigen wel hebben beweerd.[Al kan God voor bepaalde doeleinden elke fysieke verschijningsvorm aannemen]. Het betekent dat wij in de kern hetzelfde zijn. Wij zijn uit hetzelde hout gesneden.Wij zijn hetzelfde! Met dezelfde eigenschappen en mogelijkheden,inclusief de gave een fysieke realiteit uit het niets te scheppen. Mijn drijfveer om jullie,Mijn spirituele kroost,te scheppen
was Mijzelf als God te kennen.Ik beschik over geen enkele andere mogelijkheid dat te doen behalve door jullie.Daarom kan worden gezegd[zoals zo vaak is gedaan]dat Mijn voornemen met jullie is dat jullie jezelf leren kennen als deel van Mij. Dit lijkt verbazingwekkend eenvoudig,maar het word erg ingewikkeld omdat er maar èèn manier is voor jullie om jezelf te herkennen als deel van Mij,en dat is dat jullie jezelf eerst leren kennen als anders dan Ik. De geest verlangde ernaar zich door ervaring te kennen[net als Ik] Conceptueel bewustzijn was niet genoeg voor jullie,dus ontwierp ik een plan.Het is het meest uitzonderlijke idee in het hele universum en de meest spectaculaire samenwerking.Ik zeg samenwerking omdat jullie allemaal,samen met Mij erbij betrokken zijn.Volgens dit plan zouden jullie als zuivere geest het pas geschapen universum binnentreden.Je kunt immers alleen fysiek door ervaring te weten komen wat je conceptueel al weet.Dit is in feite de reden waarom Ik het fysiek universum allereerst heb geschapen samen met het syteem van relativiteit dat het bestuurt,en de hele schepping.  Dit en meer word beschreven in het boek Een ongewoon gesprek met God. van auteur Neale Donald Walsch. Altijd interessant om eens een andere ivalshoek te verkennen!

één liefde.

One love, one Life

Did I ask too much
More than a lot
You gave me nothing
Now it’s all I got
We’re one
But we’re not the same
Well we
Hurt each other
Then we do it again
You say
Love is a temple
Love a higher law
Love is a temple
Love the higher law
You ask me to enter
But then you make me crawl
And I can’t be holding on
To what you got
When all you got is hurt
One love
One blood
One life
You got to do what you should
One life
With each other
Sisters
Brothers
One life
But we’re not the same
We get to
Carry each other
Carry each other

One…life

One (L)