Op het door mij niet bijzonder gewaardeerde en vaak fatalistische Xandernieuws staat sinds woensdag een keurig netjes vertaald interview met Gerald Celente. En die man heb ik ondanks zijn sombere analyse van de wereldmarkt wel heel hoog zitten. Van harte nodig ik u uit het hele interview te beluisteren of te lezen, maar ik beperk me hier nu tot enkele zinsneden om u vervolgens bij te praten over de perma-culturele re-creatieve bostuin.
Muziek!