De asociaalste gemeente van Nederland

Onlangs heb ik hier een stuk gepubliceerd waarin kenbaar werd gemaakt dat de gemeente Doetinchem de sociaalste gemeente van Nederland is. Dit bleek uit het onderzoek "Lokale Monitor Werk, Inkomen en Zorg" van de vakbond FNV gehouden onder 196 Nederlandse gemeentes.

Dit stuk heb ik uiteraard met enige chauvinistische trots gepresenteerd, want ik ben immers zelf een rasechte Doetinchemmer. Toch waag ik de uitkomst van dit onderzoek ernstig te betwijfelen?

Opvolgen:

Zelf ben ik op dit moment afhankelijk van het sociale karakter van de stad Doetinchem, niet dat ik een uitkering heb, in tegendeel. Het liefst zou ik nooit een uitkering nodig hebben, mijn probleem is dat ik feitelijk geen adres heb. Dus ik sta als emigrant te boek bij de gemeente. Dat ik gewoon in Nederland woon maakt in deze niets uit.

Door een financiele misser in 2008 ben ik mijn woning kwijt geraakt en ik had zo gauw geen nieuwe terug. Ik heb mij destijds aangemeld bij de crisisopvang in Doetinchem, een zeer geschikte oplossing voor een grote groep mensen, maar niet voor mij. Ik hoef niet opgevoed te worden, heb geen verslavingsproblematiek en ben ook niet op de vlucht voor een partner met losse handjes.  Na een week of 3 werd mij de toegang tot het gebouw al ontzegd, omdat ik niet in de groep paste en mijn mond niet hield wanneer zij (de begeleiders) het nodig achtten. Met andere woorden, ik had daar niets te zoeken en zij vonden dat ik daar niet thuishoorde, gezien ik geen hulpvraag had anders dan een adres.

Vorig jaar ben ik op vakantie geweest naar Kreta en ben daar op ongelukkige wijze mijn ID kaart verloren.  Na een paar uur zweten op het vliegveld kreeg ik dan toch toestemming van de douane aldaar om toch mee te mogen met mijn vlucht.

Eenmaal in Nederland aangekomen begon het geouwehoer. Probeer maar eens iets voor elkaar te krijgen zonder ID-kaart, dat lukt je niet. Laat staan dat je je ergens in kunt schrijven. Je hebt tegenwoordig bij alles een ID-kaart nodig?

In december ben ik dan ook nog eens mijn baan verloren, eigenlijk onbegrijpelijk, want zonder een geldige ID-kaart had ik nieteens mogen werken.

Intussen had ik natuurlijk niet stilgezeten. Met het opzetten van diverse websites, waaronder nujij.org, hoopte ik een zakcentje te kunnen verdienen. Dat lukt ook best wel, maar als ik kijk naar wat me dit gemiddeld netto oplevert, dan hebben we het over € 59,- per maand. Je zult begrijpen dat dit geen vetpot is.

Omdat ik verdomd graag mijn eigen identiteit terug wil ben ik naar het CWI of tegenwoordig "UWV Werkbedrijf" gegaan, ik wist dat zij mogelijkheden verschaffen aan mensen zonder GBA registratie om bijvoorbeeld een adres van de gemeente te krijgen. Zo gezegd, zo gedigidaan.

Wat schertse mijn verbazing? Als ik in aanmerking wil komen voor een adres van de gemeente, dan moet ik een uitkering aanvragen, WWB, een "daklozenuikering" zoals ze dat dan zo mooi noemen. Ten eerste heb ik helemaal geen behoefte aan een uitkering, ik wil gewoon een adres, zodat ik mijn eigen zaakjes kan regelen. Ten tweede, nou ja als het dan moet, dan is het mooi meegenomen, want dat geld zou ik dan gebruiken om mijn eigen bedrijfje op te richten. (Het zou ook wel weer eens fijn zijn naar de kapper te kunnen)

Vandaag was het dan zover, ik had al mijn spullen klaar, bewijsstuk hier, verificatie daar, hoppakee, op naar het CWI, naar mevr. Kaloe?

"Goedemorgen meneer Peters." Goedemorgen mevrouw Kaloe, zeg maar Nils hoor. "Nee, daar begin ik niet aan, dan blijft het duidelijk hoe de verstandhoudingen zijn."

De toon was dus al aardig gezet. Na de gegevens doorgenomen te hebben en nog wat puntjes op de i gezet te hebben, was de slotconclusie: "Ga je maar aanmelden bij de dag/nachtopvang, dan krijg je van hen een traject en een adres." Dus ik zei: "Ja maar wacht eens even, ik heb daar helemaal niets te zoeken, wat moet ik daar" De gemeente die zorgt toch voor een adres?? Ja nee ja nee, vroeger dit nu dat, bla di bla di blah… Kastje & Muur in het Quadraat.

Ik ben vervolgens linea recta naar die instelling gegaan, die instelling wordt beheerd door IRIS-zorg. Mij werd daar te verstaan gegegeven dat mevr. Kaloe het helemaal mis had en dat de gemeente mij een adres moet geven. Er waren immers wel meer figuren zoals ik, die geen eigen woning hebben, maar geen gebruik willen maken van één of ander hulpverleningstraject van IRIS-zorg. Nou daar zat ik nu net op te wachten, dit kastje werd een kast en de muur een klaagmuur?

Ja, dacht ik, ze kunnen me nog wel meer vertellen. Ik ben daarop meteen terug gegaan naar het CWI en heb naar mevr. Kaloe gevraagd. Na een paar minuten wachten, mocht ik mij zo gelukkig prijzen dat ze een gaatje in haar drukke agenda had gevonden en ze wilde mij nogmaals te woord staan. Ik heb haar toen medegedeeld wat mij gezegd werd door IRIS-zorg, maar dit geloofde zij niet, althans zij wilde dit eerst nog eens verifieren bij de stichting IRIS-zorg zelf. Alsof mijn woord niets waard is. Maar goed, zo gaat dat bij gemeentes en daar heb ik mij dan maar in te schikken.

Natuurlijk ben ik niet de persoon om maar lijdzaam toe te zien hoe een ander zich wel of niet voor mij inspant. Ik ben dus direct daarna naar de gemeente afd. sociale zaken gegaan. Daar stond men min of meer verbaasd van mijn bezoek: "Ik ken u helemaal niet" Nee nogal wiedes, ik was er ook niet eerder geweest?.

Na een korte uitleg en na enig aandringen kreeg ik dan toch de gelegenheid mijn verhaal te doen aan iemand die wel enige verantwoordelijk draagt in deze "sociale"  instelling. Na een kort betoog en een dringend verzoek deze questie serieus te nemen werd mij toegezegd dat de zaak goed bekeken zal worden en werd mij verteld dat ik donderdag a.s. tussen 9 en half 11 ‘s ochtends terecht kan voor verdere behandeling van deze casus.

Volgens de gemeente is het geen beleid meer dat er nog mensen op het adres van de gemeente ingeschreven worden (postadres). Ik vind dat zolang er nog anderen ingeschreven staan op het adres van de gemeente dat ik dat ook recht op heb. Ik heb ook verzocht om de regelgeving/gemeentebesluit waarin staat dat dit veranderd is, we hebben immers openbaarheid van bestuur. Dit kon de gemeente mij echter niet tonen.

Mij werd geadviseerd dan maar een klacht in te dienen of bezwaar te maken. Maar goed, om ergens bezwaar tegen te maken is er natuurlijk wel een beslissing nodig. Een klacht indienen, ja waar, inderdaad, bij de wethouder. De sociale PvdA wethouder Otwin van dijk

Dus toen maar op het fietsje gestapt en naar het gemeentehuis gegaan, met in het achterhoofd het idee dat ik naar het sociaalste gemeentehuis van Nederland ging. Nou viel dat even vies tegen?

Na een kort gesprek met de receptioniste werd mij te verstaan gegeven dat de eerste mogelijkheid voor een afspraak (op het spreekuur nota bene) op 1 juni 2010 is.  Dat vind ik persoonlijk ronduit A-sociaal.

Wel werd mij toegezegd dat dit eventueel nog kon veranderen en dat de datum wellicht naar voren geschoven kon worden, maar daar zou ik dan nog bericht over ontvangen.

Tot zover dit schrijven, ik ben benieuwd wat er donderdag gebeurd, je leest het hier, en op nujij.org‘s Blogger