Anarchiel, Vrijheid. Maar dan ook echt! De bibliotheek bevat een verzameling speciale stukken Samengestelde Dossier overzichten van Storts en Artikelen Contact leggen of de Disclaimer lezen RRS overzicht van de Alternatieve Media  
Het Forum voor diverse onderwerpen Onze open Stortplaats, doe mee en plaats zelf iets. Chatten kan bij ons in de Lounge, Vrijheid met een kopje koffie erbij. Enkele Statistieken over het bezoek van deze webstek Onze Links pagina geeft een overzicht van, jawel, LINKS. Onze Muziek pagina bevat enkele eigen werkjes van onze leden.
 

0  1  2  3 

De waarheid achter de zaak Dutroux: het conflict ‘deviated masonry’ versus de RKK

 

4
+
Door Eheu om 18:31 op 28-02-2015 in Nieuws
(0x gereageerd, 186x bekeken)


P.S.: Ik publiceer dit artikel hier opnieuw. Want het het blijkt nodig om ook bij het meest sensationele nieuws, de nodige PR methoden te gebruiken om de aandacht van het zich welgeïnformeerd en wereldwijs wanende ‘publiek’ te trekken. Vandaar dat ik de titel voor u aangepast heb. IK had ook nog kunnen melden dat hier de schokkende waarheid over de werkelijke doodsoorzaak (die wordt ondersteund door gecensureerde autopsierapporten) van Julie en Melissa onthuld wordt (dat ze namelijk itt de officiële versie niet door toedoen van de ‘lone nut’ Dutroux van de honger gestorven zijn, maar tijdens een gruwelijke séance van ritueel misbruik)..
Maar de auteur van de brieven die ik hieronder vertaal is alweer een aantal jaar dood (gek hé?), - en u blijft toch ademloos achter uw waanideeën en -zekerheden en verwarringen aanhollen. Mischien biedt deze veranderde titel enige tegenwicht daartegen. Maar ik weet inmiddels dat die hoop zeer onzeker is. Niettemin: hier nogmaals dat artikel. Ik zou hypocriet zijn als ik beweerde erg benieuwd naar uw reacties te zijn. En uiteraard moet ik u waarschuwen dat dat dit artikel gelezen moet worden in de context van al mijn andere vertalingen hier over de ‘deviated FM’, de zaak Zanvoort, Gladio en de ‘shock doctrine’ van terror die sinds de Koude Oorlog geḯmplementeerd is, én geheime MK-technologie etc., inclusief het artikel over de zaak Marianne Vaatstra, - maar weet dat ik nog niet klaar ben met dat onderwerp.

Groetjes
Eheu
===========================

DE VERBORGEN EN MOEDWILLIG VERWARDE ‘OCCULT POLITIEKE’  WAARHEID ACHTER DE ZAAK DUTROUX EN INTERNATIONALE MISBRUIKNETWERKEN

BRIEVEN VAN A. MAHIEU OVER DE WARE TOEDRACHT VAN DE MOORD OP JULIE EN MELISSA (onlangs misbruikt door een fascistische partij in België- ook dát is deel van het ‘programma’).

Vertaling uit het Frans: EHEU

Noot: de zaak Dutroux is het resultaat van de (als zodanig door de Italiaanse auteur wiens artikelen ik grotendeels vertaald heb genoemde) ‘Titanenstrijd’ tussen de RK-Kerk en verschillende facties binnen de ‘deviated’ Vrijmetselarij. Wat die strijd extra verwarrend en gewelddadig maakt is de verwikkeling erin van Gladio, dwz de conflictueuze alliantie van internationale militaire en staatsbelangen van alle landen die bij die organisatie betrokken waren. En bij die laatste belangen spelen dan ook nog criminele organisaties en een aantal ‘untouchables’ uit diverse landen een rol met hun eigen vrnml. financiële en narcistische belangen.

Die hele geschiedenis van die strijd heeft de naoorlogse periode bepaald, in Europa, maar evengoed natuurlijk over de gehele wereld. Het is de geschiedenis van de ‘Koude Oorlog’ en de Terreur (zowel fysiek als psychologisch).

Net als in zoveel andere artikelen die ik heb geschreven zijn het ook in dit geval weer de NAMEN die hier wijzen op de ware context waarin het schijnbaar geïsoleerde geval Dutroux gezien moet worden. Een context waarin hij zelf slechts een ‘pion’ is, zonder kennis van die context.
Ik ga die namen hier niet analyseren zoals ik dat in andere gevallen wel heb gedaan. Ten eerste is dat me te veel werk voor de response die het me doorgaans oplevert, maar belangrijker is ik heb dat werk allemaal al gedaan, en het ligt allemaal heel veilig en gemakkelijk publiceerbaar (mocht dat nodig zijn) opgeborgen op tig plaatsen bij betrouwbare mensen.

Groetjes
Eheu
———-
———————————-

ALBERT MAHIEU

Albert M. Mahieu
Volksvertegenwoordiger
Brussel, 4 mei 2004
Aan de heer Stéphane Goux
Voorzitter van het Assisen-Hof
Paleis van Justitie
B-6 700 Arlon
Geachte Voorzitter
Onderwerp: Dutroux en trawanten

De wet verplicht u naar eer en geweten al het mogelijke te doen om de waarheid aan het licht te brengen. Voor dat doel is u de ruimte van beslissingsvrijheid toegekend,  die u toestaat alles te ondernemen wat u nuttig acht om de waarheid te achterhalen.
Hierbij ingesloten vindt u de brief en de documenten die ik op 7 april 2004 aan de heer Paul De Gryse, officier van Justitie te Brussel, heb toegestuurd.
Zoals u zelf zult kunnen vaststellen, handelt het om extreem belangrijke stukken, want ze lijken erop te wijzen dat Juff. Julie Lejeune en Juff. Mélissa Russo niet door de honger zijn omgekomen, maar ten gevolge van verkrachting, folteringen en marteling.
Zelfs als ze zich zelf niet schuldig gemaakt hebben aan bovengenoemde misdrijven, hebben de aangeklaagden, of heeft éen van hen, deze kleine meisjes direct of indirect aan hun beulen en ‘consumenten’ overgeleverd, en zij zijn daarom de handlangers van laatstgenoemden, zodanig dat zonder hen dit misdrijf niet had kunnen worden gepleegd.
Hoogachtend,
Albert M. Mahieu
Raadslid van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
———————————————————————————————————
Albert M. Mahieu
Volksvertegenwoordiger
Brussel, 7 april 2004
Aan de heer Paul De Gryse
Officier van Justitie
Dependance van het Paleis van Justitie
Rue des Quatre-bras 13
B- 1000 Brussel
Geachte Officier van Justitie,
Onderwerp: Ter uwer inlichting en t.b.v. elk mogelijk rechtmatig gebruik van deze informatie.


Na ampele overweging en nadat ik verschillende gezagsinstanties heb geconsulteerd, kom ik tot het besluit dat het mijn plicht is om u in kennis te stellen van feiten waar ik alleszins onvrijwillig getuige van ben geweest. Ik zet die feiten in de bijlagen uiteen.
Het initiatief dat ik hier neem, is gegrond op en wordt gerechtvaardigd door overwegingen van zowel morele alsook juridische aard.
Het is namelijk
- niet toelaatbaar om te proberen het hoogste gezag van de katholieke kerk in België in diskrediet te brengen, en
- ondenkbaar dat iemand die kennis heeft van ernstige misdrijven daar de bevoegde gerechtelijke autoriteiten niet van op de hoogte stelt.
Ik beschik over genoeg inzicht om het puur juridisch gezien gebrekkige bewijs voor enkele van de feiten die ik ga noemen, te beseffen. Desalniettemin ben ik persoonlijk direct getuige geweest van gebeurtenissen waarvan ik meen dat het nodig is u er langs officiele weg van op de hoogte te stellen. U bent uiteraard virj om te beslissen welke gevolgen u daaraan meent te moeten verbinden.
Staat u mij toe a.u.b. te benadrukken dat hoewel de bewijskracht van de verklaringen die door X gedaan zijn, zwak is, dat niet geldt voor de reacties van Kardinaal Danneels, want deze laatste denkt blijkbaar de ene na de andere actie te moeten ondernemen die hij beter achterwege zou moeten laten, terwijl hij tevens verzuimt zelfs het geringste van de iniatieven te nemen die logischerwijs voor de hand liggen.
Zijn reactie is namelijk in elk opzicht onlogisch en onbegrijpelijk, en het is uiteraard dat laatste punt dat problematisch is, voornamelijk gezien het feit dat het hier een persoonlijkheid betreft met een dergelijk status.
Ik houd mij natuurlijk volledig tot uw beschikking.
Hoogachtend
Albert M. Mahieu
Volksvergenwoordiger
—————————————————
BIJLAGEN


Albert M. Mahieu
Volksvergenwoordiger

To whom it may concern
Objectieve weergave van mijn bezoek aan Kardinaal Godfried Danneels

WOENSDAG 31 DECEMBER 2003:
X deponeert bij het Vaticaan een envelop met daarin documenten die suggeren dat de huidige aartsbisschop van België pedofielen in bescherming neemt.
Maar hij is niet de enige in België, verre van.
Voor X is het grootste probleem dat Kardinaal Danneels voorgeeft juist pedofilie te willen bestrijden.
X en zijn vrienden van de Loge wensten niet dat de kardinaal enige kans zou maken de toekomstige Paus te worden, Ten einde hun doel te bereiken, ondernemen ze een actie die gezien moet worden in het kader van een poging de positie van de kardinaal te ondermijnen en hem in diskrediet te brengen.
Het handelt in feite om pure chantage.
Twee andere bronnen zullen later bevestigen dat dat inderdaad de bedoeling van de Loge was.
Deze onderneming is in de ogen van Albert Mahieu volledig ontoelaatbaar maar daar hij geen feitelijke bewijzen heeft, kan hij op dat moment geen stappen nemen.


ZONDAG 11 JANUARIE 2004:
Eerst werkbezoek aan X. Er zullen er nog meerdere volgen.
Albert Mahieu kent X al vele jaren en heeft bij twee gelegenheden samen met hem diens advocaat Y bezocht.
Hij begint nu beetje bij beetje achter een heleboel details te komen die zijn aanvankelijk vrees bevestigen.


DONDERDAG 15 JANUARIE 2004:
Werkbezoek om 19.00 u van X en zijn advocaat Y aan het bureau van Albert Mahieu, gevestigd aan de boulevard Lambermont.
De advocaat van X arriveert 20 minuten eerder dan X zelf.
X is zeer gespannen en onrustig. Op heel nerveuse toon verklaart hj dat hij eindelijk het vertrouwen gewonnen heeft van de ’ Gentse Koepel’: hij zou een video-cassette heb bekeken en er onmiddelijk, zegt hij, een kopie van op een veilige plek hebben opgeborgen.
Hij probeert duidelijk te maken, maar zijn uitspraken zijn niet erg duidelijk, dat zijn bron zich (dicht?)bij de Staatsveiligheidsdienst bevindt.
De beelden van de video-cassette, die in kleur zijn en met geluid, laten het helse lijden van Julie en Mélissa zien, voordat ze omgebracht werden, in gruwelijke omstandigheden, door een gemaskerde beul die een soort van mis opvoert in tegenwoordigheid van een groep van tien tot twaalf personen.
De film laat heel duidelijk zien, nog steeds volgens de verklaringen van X, hoe de kleine meisjes voordat ze om werden gebracht, sexueel misbruikt worden door de heer Z, een politicus van de Parti Socialiste die op dit moment in het parlement zit, Hij is absoluut duidelijk herkenbaar op die beelden, geen twijfel mogelijk, zo verzekert X ons.
Volgens X is op de beelden te zien dat de beul op een absoluut abjecte manier te werk gaat. De kleine meisjes worden door hem met ijzeren staven en met stukken hout over heel hun lichaam geslagen, terwijl de beul ook nog met naalden en veiligheidsspelden in hun lichaam steekt. De meisjes worden heel hard geslagen.
X zegt verder nog dat de meisjes gespiest worden en dat ze heel erg bloedden.
Later, tijdens het diner, vertrouwt X Albert Mahieu nogtoe dat het geschreeuw van de meisjes in de film zó onverdraaglijk was, dat hij het niet meer aan kon horen, en daarom gesmeekt had om het geluid uit te zetten
X spreekt zich niet uit over de vraag of de meisjes het geweld dat ze hadden ondergaan overleefd hadden. Hij zegt dat wat hij gezien had blijkbaar maar een deel was van de film over wat er met de meisjes gedaan werd, en dat daarin niet te zien was of ze het al dan niet overleefden. Hij zegt echter dat het hem onvoorstelbaar lijkt dat ze het overleefd zouden kunnen hebben.
Advocaat Y deelt Albert Mahieu later mee dat X niet zal aarzelen over de cassette te spreken met bepaalde journalisten. Het lijkt dat dat inderdaad gebeurd is, want hij zou erover gesproken hebben met de heer Marc Metdepenningen, een journalist van de krant ‘Le Soir’, tijdens een lunch ergens begin 2004.
Verder is het zo dat toen X op een later moment per toeval geconfronteerd werd met enkele autopsie foto’s van de meisjes en daarbij zag dat de sporen van de mishandeling die hij op de cassette had gezien duidelijk herkenbaar waren, hij zo ontdaan was dat hij meerdere keren het toilet moest bezoeken om zich op te frissen. En men moet inderdaad toegeven dat een nauwkeurige analyse van de foto’s door professoren van buitenlandse universiteiten, helaas de hierboven beschreven hypothese van de marteling van de meisjes bevestigt.

DE WEEK VAN 19 JANUARIE 2004:
Nu beweert X dat hij, via een derde, aan de zelfde contact-persoon bij het Vaticaan een kopie van de video-cassette zou hebben bezorgd waarop ook de details van de moord op Julie en Mélissa te zien zijn.
X beweert verder dat hem via de telefoon is bevestigd dat de cassette inderdaad is aangekomen en dat men ze bekeken heeft.
In de op de deze week volgende week, bespreekt Albert Mahieu met enkele van zijn beste vrienden wat hij het beste kan doen. De conclusie is dat het ontoelaatbaar is dat de Loge of welke andere organisatie of persoon dan ook, het hoofd van de kerk in België tot doelwit van een chantage actie maakt en hem eventueel de mogelijkheid om tot Paus verkozen te worden ontneemt. En dat zelfs als het zo is dat de kansen dat een Belg tot Paus verkozen wordt miniem zijn.
Albert Mahieu besluit daarom om kardinaal Danneels persoonlijk op de hoogte te stellen van de chantage waarvan hij het doelwit is bij het Vaticaan, en hij neemt vervolgens contact op met de kardinaal om een afspraak te maken.


DONDERDAG 29 NOVEMBER 2004:
Eerste bezoek aan het aartsbisdom in Mechelen-Brussel, om 18.00u.
Er moet sprake zijn geweest van een misverstand bij het afspreken van dit bezoek, want de juiste datum voor het bezoek blijkt éen week later te zijn.


DONDERDAG 05 FEBRUARIE 2004:
Tweede bezoek, tussen 18.00 u en 18.49 u.
Onderhoud met kardinaal Godfried Danneels.
Het gesprek wordt bijna volledig in het Vlaams gevoerd.
De ontvangst is kil en afstandelijk:
“Dag. Gaat u zitten. Ik luister.”
Albert Mahieu stelt zich voor en zet kort zijn curriculum vitae uiteen.
Aldoende vertelt hij over zijn familie en over zijn katholieke opvoeding, en over zijn universitaire studie aan de Katholieke Universiteit van Leuven, zijn carriere in het bedrijfsleven en in de wereld van de high-finance, over de voornaamste zaken waar hij zich mee heeft bezig gehouden en tenslotte vertelt hij hem over zijn teleurstellende ervaringen met de politiek, als onafhankelijk raadslid in de Regionale Raad van de Belgische hoofdstad.
Vervolgens vraagt hij of kardinaal Danneels een zekere X kent. Dat ontkent hij maar hij zegt dat hij een priester met dezelfde naam heeft gekend.
Albert Mahieu schets dan kort wat voor iemand X is, en vertelt voorts dat deze beweert correspondentie te onderhouden met kardinaal Danneels, en hij beschrijft de gebeurtenissen waarvan hij getuige is geweest op Donderdag 15 januarie 2004 in zijn bureau aan de bouvelard Lambermont te Brussel, in aanwezigheid van mr Y, de huidige advocaat van X.
Vervolgens probeert Albert Mahieu met enorm veel moeite de juiste bewoordingen te vinden om de gruwelijkheden te beschrijven die de twee kliene meisjes zouden hebben ondergaan, volgens de verklaringen van X. Hij legt dus heel duidelijk uit dat hij NIET de gelegenheid heeft gehad die video-cassette te bekijken en dat hij er geen enkel kopie van in zijn bezit heeft..
Vervolgens verklaart hij dat op de film duidelijk te zien is dat de meisjes voordat ze vermoord werden, sexueel misbruikt werden door de heer Z, de politicus die tegenwoordig voor de Parti Socialiste in het parlement zetelt.  Hij zou heel duidelijk te herkennen zijn op die film - alle details die te zien zijn zouden daarover geen enkele twijfel laten - terwijl hij deel nam aan het gebeuren, te midden van een tien tot twaaltal andere personen.
Albert Mahieu voelt zich ongemakkelijk, want zijn gesprekspartner hoort zijn verhaal totaal onbewogen aan en reageert op geen enkele manier op de door Mahieu beschreven gruwelijkheden, als zou het slecht iets zeer banaals betreffen.
Bovendien, als Albert Mahieu de naam van de policus onthult, reageert de kardinaal nog steeds op geen enkele manier, hij geeft zelfs geen blijk van enige verwondering.
Ontdaan en geemotioneerd wegens de feiten die hij net heeft gerapporteerd en wegens de vreemde reactie van de kardinaal, houdt Albert Mahieu even stil om wat te bekomen.
Op dat moment stelt de kardinaal de volgende vraag, die zijn absoluut eerste en eigenlijk ook enige reactie tijdens heel het gesprek is:
“Sta ik d’r ook op?”
Albert Mahieu is volledig van zijn stuk en geschokt door deze vraag, en reageert daarom in eerste instantie ontkennend:
“U? Maar natuurlijk niet Monseigneur, dat is toch onmogelijk!’‘
Daarop realiseert hij zich dat uit het antwoord van de kardinaal alleen maar afgeleid kan worden dat het een impliciete bekentenis is. en daarom probeert hij zich een houding te geven in deze ontstellende situatie door uit te leggen dat hij eigenlijk niet met absolute zekerheid een antwoord op die vraag kan geven.
Hij herhaalt nog eens dat hij niet over de video-cassette in kwestie beschikt en dat hij hem daarom niet zelf heeft kunnen bekijken. Hij verwijst vervolgens naar X met de aanmerking dat deze niet erg duidelijk was geweest op dit punt.
Maar in feite was het zo dat wat Albert Mahieu net aan Danneels verteld had, op geen enkele manier aanleiding had gegeven tot de veronderstelling of hypothese dat de kardinaal bij de gruwelijkheden aanwezig was geweest.
Daarom wordt Albert Mahieu steeds ongeruster. De manier waarop zijn gesprekspartner de nadruk legt op het onderwerp, maakt dat hij meer en meer overtuigd raakt van het feit dat kardinaal Danneels zelf helemaal niet uitsluit dat hij bij die gruwelijke gebeurtenis aanwezig was geweest.
Hij vraagt zich of de kardinaal veronderstelt dat hij gekomen is om hem te chanteren en voor zijn stilzwijgen betaald wenst te worden. Want dat is in feite de indruk die Danneels bij hem wekt.
Albert Mahieu ziet zich gedwongen om meerdere malen formeel te herhalen dat hij de exacte inhoud van de video-cassette niet kent en dat hij de kardinaal is komen opzoeken met de intentie om hem te helpen. Hij vraagt hem dan wat hij denkt dat er gedaan moet en kan worden.
De kardinaal vraag hem dan of iemand op de hoogte is van zijn bezoek.
Nadat Mahieu had gezegd dat dat niet zo was, herneemt de kardinaal het woord en zegt dat hij absolute discretie wenst. Hij dringt er op aan om geen enkel initiatief te nemen, en vraagt Manieu om de zaak simpelweg voor iedereen verborgen te houden.
Nadat Albert Mahieu hem nadrukkelijk had gevraagd hoe hij over eventuele verdere ontwikkelingen in deze zaak op de hoogt gehouden wilde worden, gaf de kardinaal hem preciese instructies over de te volgen methode: hij wilde alleen per brief geínformeerd worden, en op de envelop diende de letter W vermeld te worden.
Als Albert Mahieu rond 19.00 u buiten staat, is het minste dat je kunt zeggen wel dat hem het leven nu allerminste rooskleurig toeschijnt.
In de dagen en weken die volgen, doet Albert Mahieu wat hij denkt dat zijn plicht is. Hij is bijzonder aangedaan door de dingen die hij heeft meegemaakt en door de onopzettelijke (?) onthullingen die hem waren gedaan, en daarom neemt hij contact op met diverse morele, universitaire, politieke en gerechtelijke autoriteiten in België en elders om met hen in alle vereiste ernst de beste handelswijze in deze affaire te bespreken.
Pas nadat hij systematisch en nauwgezet alle implicaties van een en ander had afgewogen, besloot hij in gemoede welke strategie hij het beste kon volgen.


ZONDAG 8 FEBRUARIE 2004:
Het laatste werkbezoek waarbij X aanwezig was wordt laat in de avond afgesloten.


MAANDAG 9 FEBRUARIE 2004
Afrondingsbijeenkomst met mr Y, de advocaat van X.
Men ziet zich gedwongen te constateren dat er geen enkele vorm van samenwerking tussen X en Albert Mahieu mogelijk is, gezien het feit dat beide partijen radicaal verschillende ideeën hebben over de te volgen strategie en over het doel dat hun voor ogen staat in deze zaak.
Albert Mahieu wil dat alles openbaar gemaakt wordt en op een volledig transparante manier aangepakt wordt, wat daarvan ook de consequenties mogen zijn. Maar X wil iets heel anders.


ZATERDAG 21 FEBRUARIE 2004:
Op nadrukkelijk verzoek van mr Y, neemt Albert Mahieu voor de laatste keer telefonisch contact op met X met het doel om een overeenkomst met hem te bewerkstelligen tijdens een bijeenkomst die voor 22 februarie 2004 voorzien was.
Albert Mahieu breekt het gesprek na 34 seconden af…
Voortaan is elke samenwerking tussen hen uitgesloten en wordt elk contact strict door Mahieu geweigerd.


MAANDAG 23 FEBRUARIE 2004:
In de loop van de volgende twee weken neemt Albert Mahieu met diverse personen contact op met het doel zijn bezoek aan het Vaticaan voor te bereiden.
ZONDAG 7 MAART:
Albert Mahieu begeeft zich naar Rome voor een verblijf aldaar van 4 dagen.
Hij ontmoet daar de autoriteiten van het Vaticaan die belast zijn met het oplossen van dit soort problemen.
Hij stelt hen alle nodige documenten ter hand om de situatie juist te kunnen begrijpen, een situatie die, gezien haar ernst, heel nauwgezet wordt bekeken.
UIt informatie uit officiele bronnen blijkt dat de reguliere procedure die door het Vaticaan voor dit soort gevallen voorzien worden, officieel in gang is gezet en nauwgezet verder zal worden uitgevoerd.
—————————————————————-
Albert Mahieu
Volksvertegenwoordiger
To whom it may concern


OPMERKINGEN N.A.V. HET ONDERHOUD MET KARDINAAL GODFRIED DANNEELS


Wat zijn de problematische punten in deze?
1. De fouten die zijn begaan
of de verkeerde stappen die zijn genomen
  1. De vraag ‘Sta ik ook op de video’, welke vraag op
    zich een impliciete bekentenis is.
  2. De afwezigheid van enige reactie t.o.v. zulke
    gruwelijkheden.
  3. De afwezigheid van enige reactie op de
    bekendmaking van de naam van de politicus. alsof
    het hier een algemeen bekend feit betrof.
  4. De aandrang waarmee om een antwoord werd
    gevraagd op de vraag of de kardinaal te herkennen viel
    op de video-cassette.
  5. Het feit dat de discussie over dat onderwerp zo lang
    bleek te moeten duren.
  6. De schaamteloosheid waar de kardinaal blijkt van
    geeft door zich zo brutaal te gedragen als uit de
    voorgaande punten blijkt.
  7. Het feit dat de ontkenningen van Albert Mahieu zo
    weinig geloof leken te vinden ook nadat hij zich
    meerdere keren genoodzaakt voelde te benadrukken
    dat hij de video niet gezien had, dat hij er geen kopie
    van had en dat X tegenover hem op geen enkele wijze
    had gezinspeeld op de aanwezigheid van de kardinaal
    tijdens de seance waarin de meisjes vermoord
    werden.
  8. Het gebrek aan belangstelling voor het initiatief van
    Albert Mahieu om in Rome te proberen de waarheid
    boven tafel te krijgen: de kardinaal nam geen enkel
    initiatief om er met een schriftelijke en ondertekende
    verklaring op te reageren.
  9. De vraag om informatie over de namen van de
    personen die op de hoogte waren van Mahieu’s
    initiatief om de kardinaal te benaderen. Het motief van
    die vraag was in feite om te weten te komen of Albert
    Mahieu over dat iniatief al met iemand gesproken
    had, en zo ja, om de namen van die personen te
    krijgen.
  10. De wens of eigenlijk de eis van de kardinaal om een
    zo groot mogelijke discretie in acht te nemen.
  11. Zijn totale gebrek aan belangstelling voor enige actie
    om de zaak verder te helpen oplossen.
  12. Het ondanks het vorige aangeven van een heimelijke
    methode om toch verder contact met Mahieu te
    onderhouden.
  13.  De weigering om ook maar de geringste actie te
      ondernemen, zelfs niet door een aanklacht wegens
      chantage door X bij de autoriteiten van het Vaticaan
      in te dienen.

2. De dingen die Danneels achter wege heeft gelaten
en die hij juist wel had moeten doen
  1. De vraag die hij stelde voorzichtig stellen, met de
    nodige kiesheid:
  - Door de voorwaardelijke wijs te gebruiken.
  - Door op te merken dat het eenvoudig is om een video
    te vervalsen….bijv. met de woorden: ‘‘Denk u dat het
    mogelijk zou zijn dat men de video vervalst heeft die
    men bij het Vaticaan heeft bezorgd,om mij in
    diskrediet te brengen?’‘, of ‘’ Gezien wat u me net
    verteld hebt: zou het mogelijk zijn dat men op vage
    wijze zou kunnen suggereren dat ik op die video op
    een of andere onduidelijke manier te herkennen zou
    zijn?’‘
   
    Het spreekt voor zich dat Albert Mahieu op al die
    vragen automatisch ontkennend geantwoord zou
    hebben. Zodat de kardinaal daardoor van hem geen
    enkele informatie zou hebben verkregen over wat er
    werkelijk speelde. Hetgeen kan verklaren waarom
    Danneels de vraag zo direct stelt. Wat dan weer heel
    goed een impliciete bekentenis kan betekenen.
  2. Vermijden om op een vervelende manier aan
    te dringen en de discussie te laten voortduren.
    Fijngevoelig te werk gaan, subtiel en voorzichig.
    Duidelijk reageren op het groot aantal ontkenningen v
    an de kant van Albert Mahieu.
  3. Een schriftelijke bevestiging van het onderhoud aan
    Albert Mahieu vragen.
  4. Om de preciese persoonsgegevens van X vragen, net
    als om alle andere nuttige informatie in deze.
  5. Een discussie beginnen over de vraag of het
    raadzaam was een of andere actie te ondernemen,
    m.n. door een aanklacht wegens poging tot chantage
    in te dienen bij het Vaticaan of in België.
  6. Onmiddelijk contact opnemen met het Vaticaan om
    de situatie recht te trekken; bij weten van Albert
    Mahieu is dat namelijk niet gebeurd.
    Blijk geven van enige belangstelling voor welke
    mogelijke actie dan ook om de situatie op te lossen
    en in Rome de reputatie van de kardinaal te redden.
  7. Vragen stellen om meer te weten te komen over de
    motieven van de leden van de Gentse Loge.
  8. Aandringen op onmiddelijke en daadkrachtige, zij het
    misschien discrete, actie bij wijze van adequaat
    antwoord op de beschuldigingen.
  9. Als een normaal mens reageren bij het aanhoren van
    zoveel gruwelijkheden.
  10. Tenminste enige verwondering veinzen bij het
      vernemen van de naam van de Brusselse politicus
      van de Parti Socialiste.
  11. Niet openlijk vragen naar de eventuele publiciteit
      rondom het initiatief van Albert Mahieu.
,  12. Duidelijk laten blijken dat hij de zaak op een of
      ander manier direct persoonlijk verder met Mahieu
      wilde bespreken in de toekomst.
  13. Een groep mensen organiseren die tot taak zouden
      hebben om in de tegen aanval te gaan en de naam
      van de leider van die groep aan Albert Mahieu
      meedelen.
  14. Er koste wat koste voor zorgen dat hij nauw contact
      met Mahieu bleef onderhouden, om er zeker van te
      zijn dat elke aanvullende inlichting hem onmiddelijk
      zou kunnen worden meegedeeld.
3. Waarom neemt Albert Mahieu al deze risico’s terwijl het enige bewijs dat hij heeft de getuigenis is die tegenover hem is afgelegd, een getuigenis die dus grote kans loopt door de verklaringen van de kardinaal tegen gesproken te worden?
  Wie beweert dat de getuigenis die Albert Mahieu
  kent, het enige bewijs in deze zaak is?
  In feite is er sprake van een heel pakket aan onderling
  overeenstemmende bewijzen.
  En hoewel het niet precies duidelijk is wat ze
  bewijzen, wijzen ze allemaal op een zeer kwalijke situatie
  voor kardinaals Danneels.
  Want als de initiatieven die de kardinaal wél heeft
  ondernomen al een aanwijzing vormen voor zijn
  schuld, zijn de dingen die hij niet heeft ondernomen nog
  onthullender wat betreft de realiteit die hij
  wenst te verbergen.
4. Waarom zou men enig geloof hechten aan de getuigenis van X?
  Zijn onthullingen zijn voornamelijk wegens de reacties
  van de kardinaal zélf geloofwaardig. Het is wat deze l
  laatste t.g.v. die onthulligen zegt en doet en vooral wat hij
  niet doet dat van beslissend belang is voor
  de eventuele conclusies die men gaat trekken.
  In feite waren de verklaringen van X niet echt van invloed
  op wat er daarna zou gebeuren.Tegelijkertijd waren zijn
  reacties niettemin nogal veelzeggend:
      - Nadat hij met een autopsie-foto wordt
  geconfronteerd van de vermoorde meisjes voelt hij
  meerdere keren achtereen de acute behoefte om zich te
  gaan opfrissen.
      - Met kan niet ontkennen dat er een ontstellende
  overeenkomst is tussen de sporen van geweld die bij de
  autopsie op de lichamen van de meisjes gevonden zijn
  en de marteling die X beschreven had nog voor dat hij
  de foto’s van de autopsie van de meisjes had gezien.
      - Hij verwijst naar de pijnkreten van de meisjes,
  zeggende dat ze onverdraaglijk waren. Dat is een
  veelzeggend detail dat je niet zo maar uit je duim zuigt,
  vooral niet in omstandigheden zoals die onder welke
  deze dingen door X verteld werden.       
      - Hij neemt het risico de naam van de politicus van
  de Parti Socialiste te noemen, zonder dat dat feit enige
  toevoegende waarde heeft in zijn verhaal, behalve als het
  op waarheid berust.
5. En als Albert Mahieu nou een fantast is?
  Dat is onmogelijk, want de twee afspraken met de
  kardinaal hebben wel degelijk plaats gevonden. Als Albert
  Mahieu een fantast was, dan zou hij dus zonder reden
  een vijftig minuten durend onderhoud met de kardinaal
  hebben gehad.
  Bovendien had Albert Mahieu van te voren de secretaris
  van de kardinaal duidelijk ingelicht over het motief van zijn
  bezoek: de kardinaal waarschuwen voor ontoelaatbare
  praktijken waarmee de Loge bezig was met het doel hem
  elke kans op het Pausdom te ontnemen.
  Het motief voor dat bezoek werd niet afgewezen, zodat
  het duidelijk is dat de boodschap aan de kardinaal was
  doorgegeven.
  Zelfs als er niets anders besproken zou zijn tijdens dat
  bezoek, wat niet het geval is, dan nog zou het vreemd zijn
  dat de kardinaal ook op deze verontrustende, zij
  het betrekkelijk beknopt en neutraal geformuleerde
  boodschap, geen enkele normale menselijke reactie
  vertoonde.
  Het zij tevens gezegd dat Albert Mahieu een hele reeks
  voorzorgsmaatregelen had genomen om te voorkomen dat
  zijn optreden op enig moment geínterpreteerd zou kunnen
  worden op een manier die hem schade zou hebben
  kunnen berokkenen. Het lijkt hem echter niet opportuun
  om over dit aspect van de zaak verder uit te wijden.


6. Bij wijze van samenvatting:
  Albert Mahieu verneemt, geheel per toeval, dat X en zijn
  vrienden van een Gentse Loge met een absoluut
  ontoelaatbare chantage operatie bezig waren tegen het
  Belgische hoofd van de katholieke kerk, met het doel om
  hem bij het Vaticaan in diskrediet te brengen en elke
  mogelijkheid dat hij tot Paus benoemd zou worden
  te torpederen.
  Omdat hij vindt dat deze chantage absoluut gestopt moet
  worden, komt hij tot de afweging dat het beste wat hij
  kan doen is het slachtoffer van die chantage direct te
  waarschuwen, om hem vervolgens in de gelegenheid te
  laten voor zich zelf te beslissen wat voor soort actie hem
  het meest aangewezen lijkt in deze situatie.  .
  Wat schildert zijn verbazing als hij zich vervolgens
  geconfronteerd ziet met een op zijn zachts gezegd nogal
  onverwachte reactie van de kant van de kardinaal? De
  indirecte bekentenis van de kardinaal, die op zich zelf de
  hele reeks van gebeurtenissen heeft aangezwengeld die
  er op gevolgd zijn, is weliswaar van capitaal belang, maar
  tegelijk een minder formeel bewijs dan het geheel aan
  verkeerde reacties van de kardinaal en het geheel aan
  acties die hij had moeten ondernemen in dit geval maar
  achterwege liet.
  Een ding is duidelijk: alles wat de kardinaal
  heeft ondernomen heeft een averechts effekt gehad en
  pleit tenslotte tegen hem.
  Overigens, zoals uit de bijlage nr.1 mag blijken (’‘De
  dramatische situatie van de katholieke kerk in België’‘) is
  de bijna onstuitbare terugtocht van de katholieke kerk in
  België de laatste tien jaar, een groot probleem. Je kunt je
  namelijk naar aanleiding daarvan een paar terechte
  vragen stellen.  Die situatie, hoe hopeloos ze ook mag
  zijn, vraagt om een antwoord.
  Dit pakket aan bewijzen zou wellicht helaas de
  hypothese kunnen bevestigen dat er sprake is van rituele
  séances waarbij gemarteld en gemoord wordt.
  We worden hier geconfronteerd met een absoluut
  nachtmerrie-achtige realiteit: tien of twaalf deelnemers,
  een beul, een of twee filmers, een of meerdere bewakers
  die met de security belast zijn.
  Kortom, een maffieuze organisatie die een netwerk
  bestuurt waarmee chantage en bescherming van lui op
  hoge posities gemoeid zijn.

 

  Dit zou een verklaring kunnen zijn voor het feit dat er
  tientallen hinderlijke getuigen in de zaak Dutroux verdwenen zijn
  en voor de loodzware atmosfeer die momenteel
  in politieke en juridische kringen in België heerst.

====================

 


De RSS-feed van de commentaren op dit topic

 

Geplaatste opmerkingen.


 



 

  • Er zijn geen aan dit artikel gerelateerde items gevonden.

    er zijn voor dit item nog geen tags toegevoegd