Piet Hein Donner is een Fascistische Antidemocraat

Piet Hein Donner is een fascistische antidemocraat

Jarenlang zit er al een fascist in onze regering, die keer op keer zijn antidemocratische gehalte openlijk tentoonspreid. Dan heb ik het niet over Beatrix of Rutte, maar over Piet Hein Donner. Deze zaterdag, beschreef een columnist van Trouw hoe Donner de democratie buiten spel wil zetten om de EU-centralisatie door onze strotten heen te duwen. Maar ik zal eerst een paar oude rattenstreken van hem opsommen.

Het was Donner die net na de dood van Theo van Gogh tegen iedere vorm van logica en fatsoen inging. In plaats van het slachtoffer (van Gogh) en zijn gedachtes te beschermen, begon hij de dader te verdedigen. Gelijk na de aanslag stelde Donner voor om het wetsartikel tegen smalende godslastering weer in ere te herstellen. Want kritiek op religie is extreem kwetsend voor gelovigen. En dat is zielig. Niet van Gogh die dood lag te bloeden midden op straat, die daarna nog een paar messensteken kreeg te verduren, was het slachtoffer. Nee, natuurlijk niet!, vond Donner, want Mohammed B. was het “slachtoffer” van de gemene pestkop van Gogh.

Daarnaast werkt Donner net als de Italiaanse fascisten vooral voor het Grootkapitaal. Onze Donner preekte zo al in februari 2009 voor een loonmatiging. En deze loonmatiging gold alleen voor mensen in loondienst. De bankiers met hun tonnenhoge bonussen zouden van Balkende IV een “moreel appél” aan hun broek krijgen, terwijl de gewone loonarbeiders keihard van bovenaf het bevriezen van zijn lonen kreeg opgelegd. En ook nu weer laat Pietje Donner zijn fascisten gezicht weer zien. Dit deed hij tijdens een toespraak bij de Montesqui Instituut. In de Dagblad Trouw stond daarover:

De christen-democraat Piet Hein Donner veronderstelt nochtans dat de historische weg nog altijd begaanbaar is en voor de Europese integratie zelfs noodzakelijk, zo liet hij deze week blijken op een conferentie van het Montesquieu Instituut in Den Haag. Hij gaat uit van een leiderschap dat dankzij sterke bevoegdheden problemen oplost en daardoor vertrouwen van de bevolking wint, in die volgorde. Vertrouwen staat niet aan het begin van de besluitvorming, maar is er de resultante van, betoogde hij. Donner is op dit punt consistent in zijn opvattingen, al liet hij zich in de conclusie vager uit dan het hier is opgeschreven (‘anders heb ik morgen een spoeddebat in de Kamer’).

Aha, dus de EU moet eerst door ons strot geduwd worden, en dan is er opeens draagvlak. Mr. Donner vergist zich. Het is dan geen draagvlak, maar juist apathie en machteloosheid. Anders had Herr Hitler ook veel draagvlak in Nederland, want de meeste mensen kwamen niet in opstand tegen de fascisten. Maar Herr Donner gaat verder:

Maar hoe realistisch is deze benadering in het huidige politieke krachtenveld, waarin de pro-Europese politici zo sterk hun oren laten hangen naar de anti-Europese populisten? Donner gaf destijds een motivering die nu nog maar zelden worden gehoord: ‘Zonder Napoleon zouden we vermoedelijk nu nog met zeven provincies zitten, die ieder hun beperkte autonomie meer waard achten dan wat de Nederlandse staat ons sindsdien heeft geboden’.

Ik vind deze argumentatie belachelijk. Dus Donner wil zijn EU-agenda doorvoeren zonder democratie, omdat het ondemocratische verovering van Napoleon zo’n succes heeft gebracht met de Nederlandse Eenheidsstaat. Dit is selectief winkelen. Als hij Stalin als voorbeeld had genomen, kwam hij tot de conclusie dat een autoritaire methode juist leidt tot negatieve effecten met miljoenen slachtoffers. Dan zou je tot de conclusie moeten komen dat een democratische weg veel beter is. Maar deze mogelijkheid liet hij weg, en verwees opportunistisch naar Napoleon. We gaan weer verder.

Donner was zich goed bewust van het democratisch tekort op de weg die hij voorstond, maar dat moest maar op de koop toe worden genomen. De geschiedenis leerde immers, zei hij, dat grotere politieke verbanden zich in de eerste plaats door hun meerwaarde moeten bewijzen. Pas dan wordt de democratische controle van betekenis voor het gezag daarvan.

Hier zien we het echte gezicht van Pietje Donner. Let op de laatste zin. “Pas dan wordt de democratische controle van betekenis voor het gezag daarvan.” Dus het gezag staat centraal!!! Om het gezag in stand te houden moet er democratische controle opkomen. Ik dacht dat het gezag juist in dienst moet staan van de democratie om zo de meerderheidsbeslissingen door te voeren. Blijkbaar gaat het alleen om de EU, en is de democratie bijzaak!

Ook nog zo’n grappige zin: “De geschiedenis leerde immers, zei hij, dat grotere politieke verbanden zich in de eerste plaats door hun meerwaarde moeten bewijzen.” Bij deze zin gaat mijn fantasie op volle toeren draaien. Ik zie het helemaal voor me. Je ziet Hitler aan de macht komen, en dan de democratie te verkrachten, landen binnenvallen, de Holocaust ontketenen en dan de oorlog te verliezen. En op het laatst het gezicht van Donner, die dan zegt: “Dit bewijst dat deze grote politieke verband geen meerwaarde heeft. Kom op jongens, naar Stalin toe!! Laat hem het maar bewijzen.” Heeft Pietje niet in de gaten dat politiek geen experiment is?

Maar gelukkig zijn er nog de “democraten” van D66 die ons beschermen van Donner en zijn bruine hordes. Of toch niet?

De rationaliteit van deze stap bleek voor de D66-aanvoerder belangrijker dan de vraag of zij democratisch was gelegitimeerd. Hij toonde zich dan ook afhoudend tegenover de inzet van het referendum bij overdracht van nationale macht aan Europa.

Geen wonder dat de EU-centralisatie onvermijdelijk is, want jullie zorgen daar wel voor. Mooi voorbeeld van de Donneriaanse principe, dat daadkracht zorgt voor draagvlak (lees: apathie).

Ik nomineer Piet Hein Donner voor de Politieke Psychopaat van het Jaar.

Bron:
http://www.trouw.nl/tr/nl/6869/Hans-Goslinga/article/detail/2870440/2011/08/27/Donner-wijst-radicale-uitweg-uit-eurocrisis.dhtml